V SA/Wa 1472/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2018 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia ... czerwca 2017 r. nr ... w przedmiocie odmowy udzielenia pomocy na ograniczenie produkcji mleka oddala skargę. 20 września 2016 r. do Agencji Rynku Rolnego wpłynął wniosek J. P. (dalej "skarżący", "wnioskodawca", "strona") o przyznanie pomocy na ograniczenie produkcji mleka, w odniesieniu do I okresu ograniczenia, tj. październik, listopad, grudzień 2016 r. W związku z tym, że strona złożyła poprawnie wypełniony wniosek o pomoc wraz z wymaganymi załącznikami oraz dochowała materialnego terminu złożenia wniosku, wnioskodawca umieszczony został w wykazie "Informacja o zezwoleniu na dokonywanie ograniczenia dostaw mleka" pod poz. 769, co oznacza, że otrzymał zezwolenia na ograniczenie produkcji mleka w rozumieniu art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1612. 6 lutego 2017 r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzono kontrolę, w wyniku której ustalono, że: - wnioskodawca dokonuje nieudokumentowanej ustawicznej wyprzedaży zwierząt gospodarskich (w tym krów), - Księga rejestracji zwierząt oraz System Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt prowadzony przez ARiMR nie są aktualizowane, - w dniu kontroli w oborze było 20 krów, - zgodnie z oświadczeniem producenta (strony) w okresie ograniczenia posiadał on także 20 krów, natomiast System Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ) wykazał na koniec okresu ograniczenia posiadanie przez stronę 65 krów. Mając to na uwadze decyzją z [...] marca 2017 r. nr [...] Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w B. odmówił udzielenia wnioskowanej pomocy. Organ l instancji uznał, że wnioskodawca podczas kontroli nie przedstawił wiarygodnych danych dotyczących liczebności stada, a tym samym sposób w jaki doszło do ograniczenia dostaw mleka nie jest wiarygodny. Biorąc to pod uwagę wskazano, że pomimo złożenia spełniających formalne i merytoryczne wymogi wniosków o przyznanie pomocy oraz o płatność na ograniczenie produkcji mleka, należało odmówić udzielenia pomocy na ograniczenie produkcji mleka. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem skarżący wniósł odwołanie. Zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego, a w szczególności § 7 w zw. z 4 § rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2016 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem pomocy na ograniczenie produkcji mleka (Dz. U. z 2016 r. poz. 1477) poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową udzielenia pomocy w zakresie ograniczenie produkcji mleka, - art. 1 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1612 z dnia 8 września 2016 r. poprzez niezastosowanie i nieprzyznanie odwołującemu się płatności na ograniczenie produkcji mleka, naruszając zasadę równego dostępu do pomocy finansowej w związku z ograniczenie produkcji mleka, - pkt 19 wstępu rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1612 z dnia 8 września 2016 r. poprzez powołanie go jako podstawy odmowy przyznania pomocy w zakresie ograniczenie produkcji mleka, podczas gdy nie stanowi on normatywnej części rozporządzenia, - przepisów prawa procesowego tj. art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie przez organ I instancji dowolnej oceny materiału dowodowego, pomimo spełnienia normatywnych kryteriów warunkujących uwzględnienie wniosku oraz art. 6, 7 i 8 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie skutkujące odmową przyznania pomocy w zakresie ograniczenie produkcji mleka. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy na skutek złożonego odwołania, Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, uznając jej słuszność pod względem faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu dodatkowo wskazano, że dane zawarte w oświadczeniu B. R. z 5 maja 2017 r. (w którym wskazano, iż w okresie od października do grudnia 2016 r. nabył na mocy umowy ustnej od J. P. 47 sztuk krów wraz z paszportami i zobowiązał się do dokonania wszelkich formalności związanych z ww. transakcją, tj. poinformowania ARiMR celem aktualizacji danych stada skarżącego) nie uzyskały potwierdzenia w Systemie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ). Informacje pozyskane przez uprawnionych pracowników ARR, mających autoryzowany dostęp do Systemu Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ) wykazały, że w okresie od października do grudnia 2016 r. wnioskodawca posiadał w swym gospodarstwie 67 sztuk bydła. W wyniku weryfikacji przez organ Il instancji w Systemie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ), stwierdzono, że w tym samym okresie w siedzibie stada B. R. nie wykazano obecności zwierząt. Dodatkowo stan działalności siedziby stada B. R. w Systemie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt (IRZ) widnieje jako nieaktywny/zawieszony od dnia 16 marca 2016 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora OT ARR w B. z [...] marca 2017 r. o odmowie udzielenia pomocy na ograniczenie produkcji mleka. Zarzucono naruszenie: 1. prawa materialnego, a mianowicie: - § 7 w zw. z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2016 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem pomocy na ograniczenie produkcji mleka (Dz. U. z 2016 r, poz. 1477, dalej "rozporządzenie RM"), poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, co miało wpływ na wynik sprawy bowiem skutkowało odmową udzielenia pomocy w zakresie płatności na ograniczenie produkcji mleka, podczas gdy skarżący spełnił warunki, o których mowa w rozporządzeniu 2016/1612 z dnia 08 września 2016 r. przyznającego pomoc na ograniczenie produkcji mleka (Dz. Urz. UE L 242 z 09.09.2016, str. 4-9, dalej "rozporządzenie 2016/1612"); - art. 1 ust. 1 rozporządzenia nr 2016/1612 poprzez jego niezastosowanie i nieprzyznanie skarżącemu płatności na ograniczenie produkcji mleka podczas gdy pomoc unijna jest dostępna dla kwalifikujących się wnioskodawców ograniczających dostawy mleka krowiego przez okres trzech miesięcy, zwany dalej "okresem ograniczenia", w porównaniu z tym samym okresem w roku poprzednim, zwanym dalej "okresem referencyjnym", co miało wpływ na wynik sprawy, bowiem naruszyło zasadę równego dostępu do pomocy finansowej, w związku z ograniczeniem produkcji mleka, a w konsekwencji skutkowało odmową udzielenia pomocy w ww. zakresie; 2. przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora OT ARR w B. z [...] marca 2017 r. o odmowie udzielenia pomocy na ograniczenie produkcji mleka. Powyższe zarzuty skarżący rozwinął w motywach skargi. W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Rynku Rolnego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Oceniając zaskarżoną decyzję według powyższych kryteriów sąd uznał, że nie narusza ona prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd uznał za prawidłowo ustalony przez organ odwoławczy stan faktyczny zaistniały w sprawie, w związku z czym sąd przyjął za własne ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu (zob.: uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Podstawę prawną orzekania w rozpoznawanej sprawie stanowiły przepisy rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/1612 z dnia 8 września 2016 r. przyznające pomoc na ograniczenie produkcji mleka (Dz.U.UE.L.2016.242.4) dalej: "rozporządzenie 2016/1612" oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 września 2016 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem pomocy na ograniczenie produkcji mleka (Dz.U. 2016 poz. 1477 ze zm.) dalej: "rozporządzenie z 13.09.2016 r." W myśl art. 1 ust. 1 zd. pierwsze rozporządzenia 2016/1612 pomoc unijna jest dostępna dla kwalifikujących się wnioskodawców ograniczających dostawy mleka krowiego przez okres trzech miesięcy, zwany dalej "okresem ograniczenia", w porównaniu z tym samym okresem w roku poprzednim, zwanym dalej "okresem referencyjnym", na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z art. 5 ust. 4 zd. pierwsze rozporządzenia nr 2016/1612 płatność pomocy odbywa się po sprawdzeniu przez państwa członkowskie, zgodnie z art. 58 i 59 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, że ograniczenie dostaw mleka krowiego, w odniesieniu do którego wypłacana jest pomoc unijna rzeczywiście miało miejsce na warunkach określonych w niniejszym rozporządzeniu. Zgodnie z § 2 rozporządzenia z 13.09.2016 r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa realizuje zadania związane z udzielaniem pomocy, o której mowa w art. 1 rozporządzenia 2016/1612, zwanej dalej "pomocą", w tym przeprowadza kontrole, o których mowa w art. 5 rozporządzenia 2016/1612. Zgodnie z § 4 rozporządzenia z 13.09.2016 r. pomoc jest udzielana, jeżeli zostały spełnione warunki, o których mowa w rozporządzeniu 2016/1612. Z przedstawionych powyżej regulacji prawnych wynika, że do uzyskania pomocy unijnej na podstawie tych aktów prawnych nie wystarcza uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia 2016/1612 oraz poprawne złożenie wniosku o płatność, lecz konieczny jest także pozytywny wynik sprawdzenia przez państwo członkowskie, że ograniczenie dostaw mleka, o odniesieniu do którego wypłacana jest pomoc, rzeczywiście miało miejsce na warunkach określonych w rozporządzeniu unijnym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że organ prawidłowo ustalił w oparciu o wynik kontroli przeprowadzonej u skarżącego, iż nie można stwierdzić, że w rzeczywistości doszło do ograniczenia przez niego dostaw mleka. Sąd przychyla się do oceny organu, że skarżący nie wykazał w sposób wiarygodny, iż dokonał ograniczenia posiadanego pogłowia krów. Zmniejszenie liczebności stada bydła mlecznego stanowi tymczasem faktycznie warunek konieczny do uznania, że skarżący rzeczywiście zmniejszył dostawy mleka. Organ zasadnie uznał za niewiarygodne oświadczenie skarżącego oraz złożone w załączeniu do odwołania oświadczenie B. R., co do dokonania przez skarżącego na rzecz B. R. sprzedaży 47 sztuk krów z paszportami pochodzenia na podstawie umowy ustnej. Z punktu widzenia zasad doświadczenia życiowego mało prawdopodobne jest by warunki transakcji o tak znacznej wartości nie zostały udokumentowane w formie pisemnej, jeżeli rzeczywiście miała ona miejsce. Okoliczność, że w chwili kontroli w gospodarstwie skarżącego znajdowało się stado krów w zmniejszonej ilości, nie oznacza iż rzeczywiście doszło do ograniczenia liczby krów posiadanych przez skarżącego, gdyż reszta krów mogła się znajdować w innym miejscu. Organ słusznie też uznał, że wątpliwości co do rzeczywistego wyzbycia się przez skarżącego większości stada krów na rzecz B.R., wzmacnia okoliczność, że w odniesieniu do żadnej z tych osób transakcja ta nie znalazła również odzwierciedlenia w księdze rejestracji zwierząt oraz Systemie Identyfikacji i Rejestracji Zwierząt prowadzonym przez ARiMR. Prawidłowa zatem jest konstatacja organów I i II instancji, że skoro skarżący nie przedstawił wiarygodnych danych dotyczących liczebności stada, ograniczenie przez niego dostaw mleka uznać należy za niewiarygodne. Reasumując, w ocenie sądu, zaskarżona decyzja wydana została na podstawie przepisów prawa i zawiera, zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a., prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne, oparte na podstawie zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekającego w sprawie organu. Organ odwoławczy zbadał wyczerpująco wszystkie okoliczności faktyczne i dokonał obiektywnej oraz wnikliwej ich oceny, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.