V SA/Wa 1477/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. (...) w W. na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) sierpnia 2017 r., nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: 1. pozostawić skargę bez rozpatrzenia; 2. nakazać Skarbowi Państwa - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie wypłacić na rzecz S. (...) w W. kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, wpisanego do rejestru opłat sądowych w dniu (...) sierpnia 2017 r. pod poz. (...) S. w W. (dalej: "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. W sprawie zastosowanie ma ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.), dalej: "u.z.r.p.", która określa szczególne zasady zaskarżenia rozstrzygnięć właściwej instytucji do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis art. 61 ust. 3 u.z.r.p. enumeratywnie wylicza składniki wchodzące w skład kompletnej dokumentacji jaką wnioskodawca jest zobowiązany dostarczyć wraz ze skargą. Są to wniosek o dofinansowanie projektu, informacja o wynikach oceny projektu, wniesiony protest oraz informacja o rozstrzygnięciu podjętym wskutek wniesienia protestu, wszystko wraz z ewentualnymi załącznikami. Dokumentacja ta wnoszona jest przez wnioskodawcę w oryginale lub w postaci uwierzytelnionej kopii (art. 61 ust. 4 u.z.r.p.). Kopie dokumentów może poświadczyć za zgodność z oryginałem pełnomocnik strony będący m.in. radcą prawnym (art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. profesjonalny pełnomocnik Skarżącej (radca prawny) została wezwana do uzupełnienia dokumentacji poprzez wniesienie kompletnej dokumentacji w sprawie w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, obejmującej protest od wyników oceny formalnej z dnia [...] lipca 2017 r. wraz z ewentualnymi załącznikami oraz wniosek o dofinansowanie projektu wraz z ewentualnymi załącznikami w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Sąd wskazał również, że ww. dokumenty nadesłano w formie kopii, które nie zostały uwierzytelnione zgodnie z odnośnymi przepisami prawa. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej przesłała wymagane dokumenty jednak nie zostały one prawidłowo uwierzytelnione. Należy zauważyć, że art. 6 ust. 3 zd. 2 i 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radach prawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 233 ze zm.) stanowi, że poświadczenie dokumentu przez radcę prawnego powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, a na żądanie również godzinę dokonania czynności. Jeżeli dokument zawiera cechy szczególne (dopiski, poprawki lub uszkodzenia) radca prawny stwierdza to w poświadczeniu. Z powyższego przepisu wyraźnie wynika, że poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, przy czym musi to być podpis własnoręczny. Podpis na dokumencie jest bowiem formą złożenia oświadczenia woli lub wiedzy i służy identyfikacji osoby, która to oświadczenie złożyła. Podpis własnoręczny nie może być zastąpiony nie tylko podpisem sporządzonym na maszynie (komputerze), ale też żadnym innym podpisem mechanicznym, np. faksymile (tuszowe odbicie wzoru podpisu) czy też kserograficzną odbitką własnego podpisu. Taki podpis stanowi kopię podpisu oryginalnego i posłużenie się nim w miejscu, które wymaga podpisu, skutkuje brakiem podpisu. Dokumenty przesłane przez radcę prawnego na wezwanie Sądu zostały uwierzytelnione poprzez odbicie na nich dwóch pieczęci. Pierwszą z nich był tzw. "datownik". Druga z kolei składała się z wyrazów "ZA ZGODNOŚĆ Z ORGINAŁEM RADCA PRAWNY", imienia i nazwiska radcy prawnego oraz wzoru podpisu tego radcy. Sąd nie ma wątpliwości, że wszystkie www. elementy są składniami jednej pieczęci. Świadczy o tym ich umiejscowienie względem siebie, w szczególności wzoru podpisu, który na każdym odbiciu jest identyczny, a wszystkie jego elementy znajdują się w dokładnie takim samym ułożeniu względem ww. wyrazów. Taka identyczność jest niemożliwa w przypadku składania podpisów własnoręcznie. Ustalenie to było możliwe dzięki porównaniu bez wątpienia własnoręcznych podpisów pełnomocnika skarżącej (złożonych na skardze oraz piśmie procesowym z dnia [...] września 2017 r.) oraz tuszowych odcisków pieczęci uwierzytelniającej, które umieszczono na 46 stronach przesłanych dokumentów. Podpisy radcy prawnego na uwierzytelnieniu nie były więc podpisami własnoręcznymi, lecz tuszowymi odbiciami wzoru podpisu - tzw. faksymile. Na podstawie poczynionych ustaleń Sąd stwierdził, że uwierzytelnienie przesłanych dokumentów nie zawierało własnoręcznego podpisu pełnomocnika skarżącej. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. sygn. [...] niespełnienie któregokolwiek z wymagań określonych w art. 6 ust. 3 ustawy o radcach prawnych sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne. Tym samym należało uznać, że braki skargi w zakresie wymogów złożenia kompletnej dokumentacji w oryginale lub uwierzytelnionej kopii nie zostały uzupełnione. Zgodnie z art. 61 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 61 ust. 7 u.z.r.p., Sąd pozostawia bez rozpatrzenia skargę wniesioną bez kompletnej dokumentacji po uprzednim wezwaniu wnioskodawcy do uzupełnienia dokumentacji w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 2 u.z.r.p. pozostawił skargę bez rozpatrzenia, o czym orzekł w punkcie 1 sentencji. Zgodnie z art. 64 u.z.r.p. w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza stosowania art. 232 §1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Odpowiednie stosowanie tego przepisu oznacza, że pomimo stosowania innego środka rozstrzygnięcia przewidzianego w u.z.r.p., jakim jest pozostawienie skargi bez rozpatrzenia, należy jednak na podstawie wskazanych przepisów zwrócić wpis tak, jak w przypadku odrzucenia skargi. Pozostawienie skargi bez rozpatrzenia wywołuje bowiem taki sam skutek jak odrzucenie skargi w zwykłym trybie postępowania przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym uwzględniając art. 64 u.z.r.p. oraz stosując odpowiednio art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 2 sentencji.