V SA/Wa 1478/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 18 października 2007 r. w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 18 października 2007 r. tut. Sąd oddalił skargę Z.M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2007 r. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 20 listopada 2007 r. Pismem z dnia 18 października 2011 r. skarżący Z.M. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w roku 2007 nie mógł odebrać kierowanej do niego korespondencji z powodu nieobecności w domu. Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zm.) - powoływanej dalej jako "ppsa", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W § 5 art. 87 ppsa wskazano zaś, iż po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Zgodnie natomiast z art. 88 ww. ustawy, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przede wszystkim wskazać należy, iż przedmiotowy wniosek złożony został po upływie roku od uchybienia terminowi do zgłoszenia wniosku o uzasadnienie, a dokładnie po upływie lat czterech, co stosownie do art. 87 § 5 ppsa oznacza, iż jego przywrócenie dopuszczalne jest tylko w przypadku wyjątkowym. W ocenie Sądu wyjątkowa sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Dokonując takiej oceny, Sąd w szczególności miał na względzie, iż przez okres czterech lat skarżący nie podejmował jakichkolwiek działań w celu uzyskania informacji o stanie sprawy wszczętej z jego skargi, a ponadto nie podał we wniosku żadnej wyjątkowej przyczyny wskazującej, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia.