V SA/Wa 1484/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sporządzenie uzasadnienia w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w U. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia ... kwietnia 2014 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 18 listopada 2014 r. stawił się m.in. profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej (protokół rozprawy – k. 39). W tym dniu po zamknięciu rozprawy ogłoszony został wyrok oddalający skargę w sprawie. W dniu 26 listopada 2014 r. został nadany wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (stempel na kopercie, k. 43). Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia, ponieważ złożony wniosek był spóźniony. W dniu 22 grudnia 2014 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącego nadał kolejny wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Pełnomocnik wyjaśnił, że w ramach umowy zawartej z Pocztą Polską S.A. pracownik kancelarii przekazał w dniu 25 listopada 2014 r. do nadania pracownikowi Poczty Polskiej S.A. przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która zawierała wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Pracownik Poczty Polskiej S.A. odbierający korespondencję potwierdził na kopii pocztowej książki nadawczej własnoręcznym podpisem odbiór w dniu 25 listopada 2014 r. przesyłki zaadresowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik powołał się na § 3 pkt 6 aneksu nr 4 z dnia 14 listopada 2011 r. do umowy nr ... z dnia 30.01.2006 r. zawartej pomiędzy Pocztą Polską S.A a kancelarią pełnomocnika skarżącej, zgodnie z którym "przesyłki będą nadawane w dniu ich odbioru w PP Rzeszów R101 (...)". Pełnomocnik podniósł, że pracownik Poczty Polskiej zwrócił pocztową książkę nadawczą do kancelarii pełnomocnika nie informując, iż przesyłki odebrane w dniu 25.11.2014r. zostały rzeczywiście nadane w dniu 26.12.2014r. Ponadto, jak wskazuje pełnomocnik, pracownicy kancelarii działając w zaufaniu do Poczty Polskiej S.A. i jej pracowników nie zweryfikowali daty zawartej na stemplu w pocztowej książce nadawczej pod wykazem korespondencji przekazanej do nadania w dniu 25.11.2014r., a pełnomocnik o uchybieniu terminu dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Pełnomocnik podkreślił, że w dniu 16 grudnia 2014 r. złożył reklamację dotyczącą niewłaściwego nadania przesyłki. Zaznaczył także, że miał wiedzę co do upływu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, o czym świadczy przekazanie przesyłki zawierającej wniosek w dniu 25 listopada 2014 r. oraz korespondencja mailowa dotycząca opłaty od wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Do wniosku pełnomocnik załączył: aneks nr 4 z dnia 14 listopada 2011 r. do umowy nr ... z dnia 30.01.2006r., zestawienie przesyłek przekazanych do przewozu w dniu 25.11.2014r. wraz kopią książki nadawczej i podpisem pracownika Poczty Polskiej S.A. odbierającym korespondencję w dniu 25.11.2014r., wyciąg zestawienia przesyłek wysłanych w dniu 25.11.2014r. z książki korespondencyjnej prowadzonej przez sekretariat kancelarii pełnomocnika, pisemne oświadczenie pracownika sekretariatu w kancelarii pełnomocnika skarżącej, pismo reklamacyjne z dnia 16.12.2014 r. z dowodem nadania, wydruk korespondencji mailowej z dnia 21.11.2014r. oraz 25.11.2014r., pisemną prośbę z dnia 20.11.2014 r. o uiszczenie opłaty sądowej W dniu 10 lutego 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej z załączona odpowiedzią Poczty Polskiej z dnia 29 stycznia 2015 r. na reklamację pełnomocnika. Z odpowiedzi Poczty Polskiej S.A. wynika, że podmiot ten potwierdza przekazanie przesyłki przez kancelarię do nadania w dniu 25 listopada 2014 r. i przyjęcie jej do obrotu pocztowego w dniu 26 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej: ppsa] jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 cyt. ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu pełnomocnik strony skarżącej nie wykazał, że uchybił terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia bez winy. Sąd stwierdza, że zastępowanie strony przez profesjonalnego pełnomocnika służy realizacji prawa do sądu. Profesjonalny pełnomocnik ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 sierpnia 1998 r., sygn. akt III SA 7432/98]. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. [v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97]. Jedynie zaistnienie wyjątkowych, nieprzewidywalnych i niezależnych od strony okoliczności, których nie mogła usunąć w terminie do dokonania danej czynności, może uzasadniać jego przywrócenie. W ocenie Sądu przekazanie korespondencji do nadania pracownikowi Poczty Polskiej nie jest równoznaczne ze wskazanym w art. 83 § 3 p.p.s.a. oddaniem korespondencji w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe, równoznacznym z wniesieniem korespondencji do Sądu. Powyższe wynika także z § 9 aneksu nr 4 z dnia 14 listopada 2011 r. do umowy nr ... z dnia 30.01.2006 r. Nie kwestionuje tego również pełnomocnik, podkreślając opóźnienie operatora pocztowego w nadaniu przesyłki. Pełnomocnik nie uprawdopodobnił jednak, że do uchybienia terminu doszło bez jego winy i że dochował należytej staranności. Treść § 3 pkt 6 aneksu nr 4 z dnia 14 listopada 2011 r. do umowy nr ... z dnia 30.01.2006 r. wskazuje jedynie na obowiązek operatora, polegający na nadawaniu przesyłek w dniu ich odbioru. Obowiązek ten jest obowiązkiem kontraktowym i nie ma wpływu na normy prawa publicznego, w tym dotyczące terminu i trybu doręczania korespondencji sądowej. Sąd nie kwestionuje, że pełnomocnik miał wiedzę co do upływu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jednakże, profesjonalny pełnomocnik mógł i powinien był liczyć się z sytuacją, w której Poczta Polska S.A. – występująca jako strona umowy cywilnoprawnej nr ... z dnia 30.01.2006 r. nie dochowa obowiązku nadania przesyłki w dniu jej przekazania, co będzie wiązało się z przekroczeniem terminu. Szczególnie, że – jak wynika z pisma reklamacyjnego pełnomocnika z dnia 16 grudnia 2014 r. – podobne sytuacje zdarzały się i pełnomocnik składał już analogiczną reklamację w dniu 24 września 2014 r. Powyższej oceny Sądu nie zmienia treść pisma Poczty Polskiej stanowiącego załącznik do pisma pełnomocnika strony skarżącej z dnia 5 lutego 2015 r. Z pisma Poczty Polskiej wynika bowiem jedynie, że korespondencja została przekazana do nadania w dniu 25 listopada 2014 r., natomiast nadana została w dniu 26 listopada 2014 r. W rozpatrywanej sprawie nie można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.