V SA/Wa 1485/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-07-11
Skład orzekający: Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po uwzględnieniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien zostać rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny?Ratio decidendi
Wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, złożony po uwzględnieniu skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, powinien zostać rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, który pierwotnie przyznał prawo pomocy. Sąd ten jest właściwy do ustalenia wysokości wynagrodzenia adwokata na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu adwokatowi J. Ł. w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Sąd przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym, ustanawiając adwokata z urzędu. Po oddaleniu skargi przez WSA, pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną, która została uwzględniona przez NSA. W trakcie postępowania przed NSA pełnomocnik ponowił wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Zasądzono ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata Ł. R. kwotę 553,50 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w tym wynagrodzenia 450,00 zł i 23% podatku VAT 103,50 zł.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. Ł. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania p o s t a n a w i a : zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata Ł. R., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 553,50 zł (pięćset pięćdziesiąt trzy złote i pięćdziesiąt groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 450,00 zł (czterysta pięćdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 103,50 zł (sto trzy złote i pięćdziesiąt groszy).
Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Wyrokiem z dnia 25 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.
W dniu 3 stycznia 2012 r. pełnomocnik sporządził i wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, iż opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2013 r. o sygn. akt II GSK 175/12 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną. Jednocześnie, obecny na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej, ponowił do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi – 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
Stawka minimalna w niniejszej sprawie została ustalona na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, bowiem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, tj. ustalona przez organ kwota nienależnie pobranych płatności w wysokości 2.258 zł. Zgodnie z § 6 pkt. 3 stawka minimalna przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 do 5.000 zł wynosi – 600 zł.
Mając zatem na uwadze, iż wyznaczony w sprawie adwokat został ustanowiony w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji, w którym brał udział, sporządził i wniósł skargę kasacyjną i stawił się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej, tj. w wysokości 450 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 20 omawianego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części. Zgodnie natomiast z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez skarżącą stronę, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło