V SA/Wa 1494/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2012r. sprawy ze skargi I.E. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wojewody Z. z dnia [...] listopada 2011r., nr [...] 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz I. E. kwotę 557 zł (pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu [...] lipca 2011r. skarżący I. E., obywatel Republiki T., wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jako podstawę swojego wniosku wskazał, że pozostaje w związku małżeńskim z obywatelką polską co najmniej trzy lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez dwa lata na podstawie zezwolenia na czas oznaczony. Jak wynika z akt sprawy cudzoziemiec przebywa w Polsce od 2006r., odbywał w Polsce studia stacjonarne i do dnia [...] lipca 2008r. posiadał zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, z uwagi na powyższą okoliczność. W dniu [...] czerwca 2008r. wystąpił z kolejnym wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, wskazując, że ukończył studia i pozostaje w nieformalnym związku z obywatelką polską i posiada małoletnie dziecko pochodzące z tego związku. W dniu [...] grudnia 2007 r. cudzoziemiec uznał dziecko M.- S. a [...] lipca 2008r. zawarł związek małżeński z obywatelką polską M. Ż. Z uwagi na pozostawanie w związku małżeńskim z obywatelką polską, cudzoziemiec przed złożeniem wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się, dwukrotnie (w 2008r. i w 2010r.) ubiegał się o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i dwukrotnie takie zezwolenie uzyskał (decyzje Wojewody [...] z dnia [...] września 2008r. oraz z dnia [...] listopada 2010r.). W sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na osiedlenie się, stanowiącego przedmiot rozpoznawanej sprawy, organ I instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające w rozpoznawanej sprawie, na które składały się m.in. czynności funkcjonariuszy Straży Granicznej w miejscu pracy skarżącego, w miejscu faktycznego przebywania oraz w miejscu deklarowanego zamieszkania, jak również przesłuchanie skarżącego oraz jego żony, M. E. (z.d. Ż.) w dniu [...] sierpnia 2011r., przesłuchanie jego teścia, S. Ż. w dniu [...] września 2011r. Organ uzyskał również informacje z Ośrodka Pomocy Społecznej w P., a także z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. oraz kuratora sądowego z [...] Zespołu Kuratorskiej Służby Sądowej Sądu Rejonowego S. w S. na okoliczność sytuacji rodzinnej cudzoziemca i jego żony. Po zebraniu materiału dowodowego, Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011r. odmówił udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wydania karty pobytu. Jako podstawę materialnoprawną decyzji odmownej wskazano art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694 z późn. zm.). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ powołał przepisy, na których oparł podjętą decyzję i zaprezentował swoje ustalenia związane z obowiązkiem weryfikacji, czy małżeństwo z obywatelką polską M. E. (z d. Ż.) nie zostało zawarte w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się. Wojewoda [...] stwierdził, że małżonkowie nie mają wspólnego miejsca zamieszkania oraz, że materiał dowodowy zebrany w sprawie przeczy temu, jakoby cudzoziemiec miał zamiar podjąć działania celem zmiany na stałe sytuacji w kierunku wspólnego zamieszkania. Podobnych planów - jak wskazał organ I instancji - nie miała również jego żona. Ponadto organ w uzasadnieniu wskazał na rozbieżności w zeznaniach małżonków na tematy związane ze współmałżonkiem. Podniósł, że działania cudzoziemca, wskazujące na podjęcie wysiłku celem unormowania sytuacji rodzinnej, mają charakter pozorny, związany z prowadzonymi kolejno postępowaniami w sprawie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Organ wyraził przekonanie o następującej treści: "Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że Małżeństwo Państwa E. jest rodzajem obustronnego układu ukierunkowanego na umożliwienie Cudzoziemcowi pobytu w Polsce". Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skarżący w dniu [...] grudnia 2011r. wniósł odwołanie od w/w decyzji. Odwołanie uzupełnił pismem z dnia [...] lutego 2012r., w którym podniósł m.in., że w toku postępowania organ ograniczył się wyłącznie do zbadania obecnego stanu małżeństwa, a powinien także zbadać okoliczności, które legły u podstaw zawarcia małżeństwa. Cudzoziemiec wyjaśnił, że prowadzi z żoną wspólne gospodarstwo domowe (przeznacza co miesiąc 1000zł na potrzeby żony i dziecka). Nie mieszkają wspólnie, ponieważ on prowadzi działalność gospodarczą w S., która przynosi dochody. Rezygnacja z prowadzonej działalności, która jest znana i ceniona w S., na rzecz poszukiwania zatrudnienia w P. prowadziłaby do sytuacji, w której utraci możliwość utrzymania rodziny. W przyszłości planują zakup mieszkania w S., co pozwoli na wspólne zamieszkiwanie. Postępowanie wyjaśniające przed organem II instancji zostało uzupełnione o czynności przeprowadzone przez Wojewodę [...] w trybie pomocy prawnej określonym w art. 52 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm., dalej: "k.p.a."). I tak, w dniu [...] stycznia 2012r. została przesłuchana w charakterze strony M. E. oraz skarżący. W dniu [...] lutego 2012r. została przesłuchana B. W., jak również G. F. - sąsiadki żony cudzoziemca. W dniu [...] lutego 2012r. pracownicy [...] Urzędu Wojewódzkiego dokonali oględzin lokalu znajdującego się pod adresem: ul. Z. [...] w P., w którym mieszka żona cudzoziemca wraz z synem. W dniu [...] lutego 2012 r. przesłuchano również M. Ż. - brata żony cudzoziemca, M. P. - znajomą żony cudzoziemca oraz B. Ż. - wujka (brata ojca) i jednocześnie ojca chrzestnego M. E., zaś w dniu [...] lutego 2012 r. M. B. - znajomego skarżącego oraz samego cudzoziemca, a także jego brata, A. E. i szwagra, M.K. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego i dokonaniu analizy materiału dowodowego zebranego w sprawie, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji o odmowie udzielenia I. E. zezwolenia na osiedlenie się. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ II instancji wskazał, że okoliczności zawarcia przez cudzoziemca związku małżeńskiego z M. Ż. wskazują na zamiar zalegalizowania swojego pobytu w ten sposób wbrew przepisom. Cudzoziemcowi kończyła się karta pobytu i zagrożony był nielegalnym pobytem. Ponadto okoliczności, jakie następowały po zawarciu małżeństwa, tj. brak wspólnego zamieszkania przez większość czasu, sporadyczne jedynie próby poprawy relacji między małżonkami, brak faktycznej więzi emocjonalnej między nimi - w ocenie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców wskazują jednoznacznie na to, że małżeństwo to ma jedynie charakter formalny i nie może stanowić podstawy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na osiedlenie się. Organ II instancji wyjaśnił jednocześnie zasadność prowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego na okoliczności inne niż składające się na obecny (bliski dacie rozstrzygnięcia) stan faktyczny, a zatem na te, które poprzedzały zawarcie przez cudzoziemca małżeństwa z obywatelką polską, a także te, które towarzyszyły samemu zawarciu małżeństwa i jego trwaniu w czasie. Ponadto organ wskazał, że decyzja odmowna w tej sprawie nie stanowi niedopuszczalnej ingerencji w życie rodzinne w rozumieniu art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r. (Dz.U. z 1993r. Nr 61, poz.284 z późn.zm.), przepisów Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989r. (Dz.U. z 1991r., Nr 120, poz. 526 z późn.zm.). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wojewody [...] zarzucając organom obu instancji naruszenie: przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., w zakresie mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na zaniechaniu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, poprzez: • zaniechanie przeprowadzenia dowodów z dokumentów znajdujących się w posiadaniu Skarżącego, z których wynika, że utrzymuje stały kontakt ze swoją żoną i synem, przekazuje im środki finansowe i w konsekwencji zaniechanie ustalenia dokładnych relacji pomiędzy Skarżącym i jego rodzimy • zaniechanie przeprowadzenia dowodów z zeznań świadków tj. pracowników Powiatowego Ośrodka Interwencji Kryzysowej w P. na okoliczność rzeczywistych relacji Skarżącego i jego małżonki, dysfunkcyjnego zachowania małżonki Skarżącego i w konsekwencji bezkrytyczne uznanie zeznań M. E. za wiarygodne i miarodajne dla ustalenia stanu faktycznego; prawa materialnego, tj. przepisu art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach poprzez błędne przyjęcie, że związek małżeński skarżącego został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na osiedlenie się, ponieważ małżonkowie nie zamieszkiwali ze sobą chwilowo, mimo że rzeczywista przyczyna takiego stanu rzeczy miała swoje źródło w "małżeńskiej kłótni"; sprzeczność istotnych ustaleń organu z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, iż zachodzą przesłanki do odmowy udzielenia skarżącemu zezwolenia na osiedlenie się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pomimo że skarżący w dniu [...] lipca 2008r. zawarł związek małżeński z M. E., spotykał się z nią w trakcie studiów, posiadają wspólne dziecko i chwilowy kryzys w związku spowodowany był zachowaniem żony skarżącego; naruszenie art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności poprzez dokonanie ingerencji w życie rodzinne, prywatne i mieszkanie skarżącego nie uzasadnione względami bezpieczeństwa publicznego lub dobrobytu gospodarczego kraju, ochrony porządku i zapobiegania przestępstwom, ochrony zdrowia i moralności lub ochrony praw i wolności innych osób. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało uwzględnić jakkolwiek część jej zarzutów i argumentów należy uznać za bezzasadne. Przede wszystkim brak jest podstaw do uznania za trafny zarzutu naruszenia treści art. 7, 77 i 75 § 2 k.p.a. w kontekście braku przeprowadzenia dowodu z dokumentów będących w posiadaniu skarżącego a mających obrazować jego starania o utrzymanie kontaktu z rodziną i ponoszenia kosztów ich utrzymania, jak również braku przeprowadzenia dowodu ze świadków - pracowników Powiatowego Ośrodka Interwencji Kryzysowej w P. na okoliczność rzeczywistych relacji panujących w rodzinie cudzoziemca i dysfunkcyjnego zachowania jego żony, co spowodowało oparcie ustaleń w sprawie o jej zeznania. Bezzasadność zarzutu wynika z faktu, że przez całe postępowanie administracyjne skarżący nie zgłaszał żadnych twierdzeń, czy wniosków dotyczących posiadania przez niego jakichkolwiek dokumentów, które w jego ocenie mogłyby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy i nie wskazuje on na nie w żaden konkretny sposób również w skardze. Niezależnie od tego należy podkreślić, że organy nigdy nie kwestionowały faktu, że cudzoziemiec łoży środki na utrzymanie rodziny, wskazując jedynie dodatkowo, że jego żona otrzymywała również świadczenia w ramach pomocy społecznej, w związku z czym należy przyjąć, że ewentualne dokumenty mogłyby potwierdzić jedynie okoliczność już wyjaśnioną. Brak jest także podstaw do uznania za zasadny zarzutu braku przesłuchania świadków w osobach pracowników Powiatowego Ośrodka Interwencji Kryzysowej w P. ponieważ nigdy wniosek taki nie został przez cudzoziemca złożony. Rację ma organ gdy pisze w odpowiedzi na skargę, że w odniesieniu do sytuacji jaka panowała w rodzinie skarżącego zebrano wiele dowodów w postaci zarówno zeznań stron i świadków jak również dokumentów pochodzących z odpowiednich instytucji mających ze względu na kontakt z tą rodziną i świadczoną jej pomoc odpowiednie rozeznanie. Dowody te zostały przez organ zebrane i poddane ocenie jakkolwiek zdaniem Sądu w sposób niedostateczny, co narusza treść art. 80 k.p.a., co powoduje, że w sposób niewłaściwy oceniono możliwość uwzględnienia wniosku cudzoziemca. Wyjaśniając tę kwestię należy podnieść, że rozważając wniosek cudzoziemca organ miał na względzie treść art.64 ust.1 pkt 2 ustawy z 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz. U. z 2011r., poz.264, poz.1573), który stanowi, że zezwolenia na osiedlenie się udziela się cudzoziemcowi, który pozostaje w związku małżeńskim, zawartym z obywatelem polskim co najmniej 3 lata przed złożeniem wniosku i bezpośrednio przed złożeniem wniosku przebywał nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej przez 2 lata na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz art. 66 ust.1, z którego wynika m.in., że cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na osiedlenie się, jeżeli nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 64 ust. 1 i podstawą ubiegania się o zezwolenie jest zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim, a związek małżeński został zawarty wyłącznie w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony lub zezwolenia na osiedlenie się. W związku z powyższym zastosowanie w sprawie cudzoziemca małżonka obywatela polskiego ma również treść art. 55 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, który stanowi, że organ prowadzący postępowanie o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony cudzoziemcowi będącemu małżonkiem obywatela polskiego lub małżonkiem cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 54, ustala, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczności sprawy wskazują, że: 1) jedno z małżonków przyjęło korzyść majątkową w zamian za wyrażenie zgody na zawarcie małżeństwa, o ile nie wynika to ze zwyczaju ugruntowanego w danym państwie lub grupie społecznej; 2) małżonkowie nie wypełniają prawnych obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa; 3) małżonkowie nie zamieszkują wspólnie; 4) małżonkowie nie spotkali się nigdy przed zawarciem małżeństwa; 5) małżonkowie nie mówią językiem zrozumiałym dla obojga; 6) małżonkowie nie są zgodni co do dotyczących ich danych osobowych i innych istotnych okoliczności, które ich dotyczą; 7) jedno z małżonków lub oboje małżonkowie w przeszłości zawierali już małżeństwa dla pozoru. Z treści decyzji organu I instancji zaaprobowanej przez organ II instancji wynika, że uznając małżeństwo cudzoziemca za zawarte dla pozoru organy przyjęły, że świadczy o tym zaistnienie przesłanek opisanych w pkt 2, 3 i 6 art. 55 ustawy o cudzoziemcach. W ocenie Sądu wnioski wyciągnięte przez organy w tym zakresie są niewłaściwe. Dokonując analizy zagadnienia pozorności zawartego małżeństwa należy mieć na względzie okoliczności towarzyszące zawarciu takiego małżeństwa i motywację małżonków przy czym jest oczywiste, że jeżeli po zawarciu małżeństwa okaże się, że występują jakieś przesłanki wymienione w treści art. 55 ustawy o cudzoziemcach, to należy w sposób bardzo staranny i krytyczny odnieść ten fakt do sytuacji małżonków i ocenić czy istotnie dowodzi on pozorności, która powinna wystąpić w czasie zawarcia małżeństwa przez cudzoziemca. Odmawiając na podstawie art. 66 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach udzielenia zezwolenia na osiedlenie się ze względu na zaistnienie przesłanki o jakiej mowa w pkt 5 tego przepisu, należy w sposób wyczerpujący przeanalizować całokształt okoliczności faktycznych, odnoszących się do zawarcia małżeństwa w każdej konkretnej sprawie. Odnosząc to do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że nie ulega wątpliwości, że strony poznały się wiosną 2007 r. a okoliczności tego poznania są przez nie opisywane w zasadzie zbieżnie. Strony zgodnie wskazują, że syn M. – S. jest wcześniakiem (urodził się [...] listopada 2007 r.) a został uznany przez cudzoziemca [...] grudnia 2007 r. Cudzoziemiec, co jest niesporne, zawarł związek małżeński z M. Ż. [...] lipca 2008 r. Jak wynika z zeznań cudzoziemca i jego żony złożonych [...] września 2008 r. k.135 i 137 akt adm. dotyczących wniosku o zezwolenie na zamieszkanie z 2008, a następnie wniosku z 2010 r., mieszkali wówczas razem w mieszkaniu w P. przy Z. i byli wzajemnie zorientowani w swoich sprawach. Zostało wykazane, że mieszkali wspólnie dłuższy czas po ślubie a następnie cudzoziemiec, który nadal był zameldowany przy Z. (do września 2010 r.) zamieszkał w S., gdzie prowadził działalność gospodarczą (prowadził restaurację) i odwiedzał rodzinę najczęściej w weekendy. Od stycznia 2010 r. cudzoziemiec zamieszkał wraz z bratem i szwagrem w S. przy ul. S. [...], przy czym jak oświadczyła jego żona [...] sierpnia 2010 r. funkcjonariuszom Straży Granicznej - od około 4 m-cy była z nim w nieformalnej separacji. Okoliczności te wynikają m.in. ze sprawozdań funkcjonariuszy Straży Granicznej z [...] sierpnia 2010 r. - k. 186, 189, 191 akt adm. Ze sprawozdań tych wynika również, że sąsiedzi wiedzieli, że cudzoziemiec pracuje od około godz. 8 do 23 codziennie. Okoliczność tak intensywnej pracy i co za tym idzie rzadkich kontaktów (w zasadzie weekendowych czasem w tygodniu) potwierdziła treść zeznań cudzoziemca, jego żony z [...] września 2010 r. i ponownie zeznań żony z [...] listopada 2010r. Żona cudzoziemca zeznała również w trakcie pierwszego przesłuchania, że mąż wyprowadził się po kłótni oraz, że nie jest on biologicznym ojcem dziecka. Z ustaleń dokonywanych przez organy administracyjne dla potrzeb rozpoznania przedmiotowej sprawy wynika zdaniem Sądu, że stosunki między małżonkami są trudne, że przestali oni mieszkać ze sobą lecz cudzoziemiec odwiedzał rodzinę w P., że nadal ciężko i długo pracuje w swojej restauracji, że ma on sporadyczny, z reguły z okazji uroczystości rodzinnych czy z okazji Świąt kontakt z rodziną żony, i że przesłuchani członkowie rodziny mają do cudzoziemca pozytywny stosunek. Jest bezsporne, że żona cudzoziemca cierpi na zaburzenia zdrowotne w sferze psychiki, co bez wątpienia powoduje, że rodzina ma wyznaczonego kuratora zawodowego i społecznego przez Sąd Rejonowy S. w S. oraz jest pod opieką Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w P. i Ośrodka Pomocy Społecznej w P. Brak jest konkretnej wiedzy na temat schorzenia żony cudzoziemca ale bez wątpienia wiadomo, że od dawna cierpi ona na zaburzenia psychiczne, że jest osobą zmienną w nastrojach, roszczeniową, trudną, nerwową co wprost wynika z pism kuratora z dnia [...].10.2011 r., Powiatowego Ośrodka Pomocy Rodzinie z [...].10.2011 r., z zeznań stryjka B. Ż., przyjaciółki M. P., ze sprawozdania Straży Granicznej z [...] sierpnia 2011 r., z przepytania sąsiadki G. F. (k. 247), która stwierdziła, że żona cudzoziemca często robi awantury swojemu ojcu. Okoliczność ta wprost wynika z zeznań ojca żony cudzoziemca z [...] września 2011 r., który stwierdził, że córka wygania go z domu, wyzywa, szczególnie jak nie bierze tabletek, przy czym nie wie na co córka choruje. Zeznał on także, ze córka przed przesłuchaniem go przebywała w szpitalu około tygodnia, że zięć jeździł do niej oraz, że jest on spokojny i mądry. Wskazywane okoliczności dowodzą, że sytuacja małżeńska i życiowa skarżącego jest bardzo skomplikowana. Co najmniej od zawarcia małżeństwa pracuje i zarabia na utrzymanie rodziny tylko on - jakkolwiek środków na utrzymanie dostarcza także teść (część opłat za mieszkanie) i OPS. Żona bez wątpienia jest osobą chorą, co przekłada się na jej zachowanie w małżeństwie ale również w środowisku rodzinnym i wśród znajomych. Jest kłótliwa, nerwowa, rozchwiana emocjonalnie sama przyznała, że mąż wyprowadził się po kłótni. Jest zrozumiałe, że żona cudzoziemca ma w stosunku do niego określone czasem zapewne nierealne oczekiwania, że spodziewa się większej pomocy ze strony męża przy wychowywaniu dziecka a jednocześnie swoim negowaniem biologicznego ojcostwa męża (w co nie wierzy rodzina i sam cudzoziemiec) i pretensjami, utrudnia mężowi funkcjonowanie w rodzinie. Funkcjonowanie, które i tak jest bardzo trudne ze względu na konieczność wielkiego zaangażowania z jego strony żeby utrzymać prowadzoną restaurację, co nie pozwala na częstą obecność w rodzinie. Tym niemniej, okoliczności te nie pozwalają na uznanie tezy organów o zawarciu przez cudzoziemca małżeństwa celem obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie lub osiedlenie się za słuszną. Okoliczności związane z tym, że małżonkowie znali się na dłuższy czas przed ślubem, że cudzoziemiec krótko po urodzeniu się dziecka uznał go za swoje, a także związane z zawarciem małżeństwa i późniejszym wspólnym życiem małżonków pozwalają na uznanie, że mieli oni wolę żyć ze sobą i tworzyć rodzinę, co zostało tak również ocenione przez organy we wcześniejszych decyzjach. Nie stoi na przeszkodzie w postawieniu tej tezy okoliczność, że to cudzoziemcowi bardziej zależało na przyspieszeniu terminu zawarcia ślubu ze względu na kończący mu się okres legalnego pobytu co spowodowało, że ślub wzięli w W. a nie w P. bo tam były wolne terminy. Należy bowiem zauważyć, że M. E. nigdy nie powiedziała, że została do tego nakłoniona, że jej na tym nie zależało, czy że zrobiła to tylko dla męża. Przeciwnie we wszystkich swoich zeznaniach artykułując pretensje pod adresem męża, wskazywała na to, że odsunęli się od siebie, że poświęca jej za mało czasu itp., co dowodzi, że wcześniejsze pożycie oceniała jako zadowalające. To, że cudzoziemka boi się stracić pomoc finansową męża nie dowodzi również, że nie jest to małżeństwo a tylko układ ponieważ lęk o zachwianie podstaw ekonomicznych rodziny jest całkowicie zrozumiały. W ocenie Sądu wystąpienie trudności czy kryzysu w stosunkach małżeńskich, nie może być odczytywane w okolicznościach sprawy jako dowód na zawarcie małżeństwa dla pozoru a jedynie jako następstwo trudności w związku, z którymi boryka się cudzoziemiec i jego żona, a więc trudności, które przeżywa wiele małżeństw. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wskazane naruszenia jakie miały miejsce przy wydaniu decyzji obydwu organów (przy czym Sąd nie podziela zarzutu dotyczącego naruszenie w przedmiotowej sprawie art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności), miały wpływ na możliwość właściwego zastosowania w sprawie przepisów prawa materialnego zatem zarzut skargi dotyczący naruszenia treści art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o cudzoziemcach z 13 czerwca 2003 r. jest trafny, w związku z czym w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy p.p.s.a orzekł jak w wyroku.