V SA/Wa 1509/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz (spr.), Protokolant sekr. sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi I. O. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... kwietnia 2012 r. nr ... w przedmiocie nakazu zwrotu części środków wykorzystanych na dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: nie dopuścić do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania D. B. Zaskarżoną decyzją z dnia ... kwietnia 2012 r., nr ... Minister Rozwoju Regionalnego uchylił decyzję Marszałka Województwa ... nr ... z dnia ... lutego 2012r o nakazaniu I. O. zwrotu części środków przekazanych jako dotacja na realizację projektu "..." - i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Skargę od tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu ... maja 2012r. złożyła I. O. wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ze względu na rażące naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. ). Pismem z dnia ... listopada 2012 r. (data nadania) D. B. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu. W uzasadnieniu wskazał, iż jest partnerem projektu "...". Partner na równi z liderem projektu (czyli beneficjentem według nomenklatury ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju) – odpowiada za prawidłową realizację projektu, posiada te same prawa i obowiązki i w ten sam sposób powinien być traktowany, także w odniesieniu do otrzymywanych przez niego środków przeznaczonych na sfinansowanie zadań realizowanych w związku z projektem. W niniejszym postępowaniu widzi swój interes prawny, z uwagi na treść umowy partnerskiej z dnia ... września 2009r. zawartej między nim jako partnerem projektu, a I. O. (beneficjentem), w szczególności postanowień § 8 ust. 16 w brzmieniu nadanym aneksem nr 2 z dnia ... marca 2010 r. i §12 umowy. Zdaniem D. B. pominięcie go w postępowaniu administracyjnym stanowi o naruszeniu przepisów postępowaniu, w szczególności art. 10 § 1 k.p.a., skutkujących koniecznością uchylenie decyzji stosownie do treści ar.145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do pisma została dołączona m. in. umowa partnerska z I. O. z ... listopada 2012r. z aneksami oraz oświadczenie skarżącej, iż popiera wniosek D. B. o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym na prawach strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną do orzekania w przedmiocie dopuszczenia podmiotów do toczącego się postępowania sądowego stanowi art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 0, poz. 270) – dalej: ustawy p.p.s.a. Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 ustawy p.p.s.a. jest, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Rozszerzeniem tej zasady jest art. 33, który w § 1 stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. Natomiast osoby, które nie brały udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczył ich interesu prawnego, mogą zgłosić udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym i wnioskować o dopuszczenie do tego postępowania w charakterze uczestnika. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest decyzja z dnia ... kwietnia 2012r. o charakterze procesowym, wydana w postępowaniu, którego przedmiotem jest żądnie zwrotu od I. O. ( beneficjenta ) środków przyznanych na realizację projektu "...", zdaniem organu, wykorzystanych z naruszeniem procedur. Podstawą prawną żądania zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów operacyjnych z udziałem środków europejskich, przyznanych na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( t.j. Dz. U. 2009r., nr 84, poz.712 ) dalej: u.z.p.p.r. jest art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych ( Dz. U. 2009r. nr 84, poz. 712 ze zm.), zgodnie z którym : W przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10. Z przepisu tego wynika zatem, że stroną postępowania o zwrot ww. dotacji i adresatem decyzji o ewentualnym nakazaniu zwrotu środków jest beneficjent dotacji – wnioskodawca w konkursie przeprowadzonym na podstawie u.z.p.p.r. i strona umowy o dofinansowanie projektu ( art. 5 pkt 1 u.z.p.p.r. wskazuje, że beneficjent – to osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, realizująca projekty finansowane z budżetu państwa lub ze źródeł zagranicznych na podstawie decyzji lub umowy o dofinansowanie projektu ). Organ nie ma natomiast podstaw do żądania zwrotu dotacji – od partnera projektu. D. B. – jak wynika z jego wniosku swój interes prawny wywodzi z § 8 ust. 16 umowy partnerskiej łączącej go z I. O, z ... listopada 2012r. w brzmieniu nadanym aneksem nr 2 z dnia ... marca 2010r., zgodnie z którym " w przypadku stwierdzenia nieprawidłowego wydatkowania środków przez Partnera Projektu środki podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych" oraz § 12 tej umowy regulującego odpowiedzialność cywilną stron tej umowy (tzn. I. O. i D. B. ) wobec siebie. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2012r. D. B. sprecyzował, iż swój interes prawny upatruje w tym, że ewentualnie będzie musiał zwrócić środki które otrzymał w ramach wynagrodzenia jako zastępca kierownika projektu. Zdaniem sądu interes, który wskazuje D. B. nie jest interesem prawnym, o którym mowa w art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a. lecz interesem faktycznym (o charakterze finansowym), sprowadzającym się do hipotetycznej konieczności zwrotu otrzymanego wynagrodzenia za wykonywaną pracę w ramach realizowanego projektu. Brak jest normy materialnej o charakterze administracyjnoprawnym, która świadczyłaby o istnieniu interesu prawnego wnioskodawcy w byciu stroną postępowania administracyjnego, a co za tym idzie do uznania go za stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych przyczyn, dla braku warunków z art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a. sąd orzekł jak w postanowieniu.