V SA/Wa 1513/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2018 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2017 r. nr [...] Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (dalej: "organ", "KRRiT") odmówiła J.G. (dalej: "Skarżący") umorzenia zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od 1 stycznia 2011 r. do 31 stycznia 2013 r. w wysokości 446,45 zł wraz z odsetkami w wysokości 236,01 zł. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym: Pismem z [...] listopada 2016 r. J.G. zwrócił się do KRRiT z prośbą o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych. Pismem z 24 marca 2017 r. Skarżący został wezwany do przedstawienia materiału dowodowego tj. decyzji organu emerytalno-rentowego o wysokości pobieranej renty lub emerytury lub kserokopii zeznania podatkowego PIT za ostatni rok, zaświadczenia o dochodach lub bezrobociu osób prowadzących z wnioskodawcą wspólne gospodarstwo domowe; zaświadczenia o ilości osób w gospodarstwie domowym, innych dokumentów potwierdzających występowanie szczególnych względów społecznych lub przypadków losowych; ewentualnie zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej o korzystaniu z pomocy finansowej lub rzeczowej wskazującego na spełnienie przesłanek występujących w art. 10 ust. 1 ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych. W odpowiedzi na wezwanie J.G. przesłał pismo ponawiające prośbę o umorzenie zaległości w opłatach abonamentowych oraz odnoszące się do sposobu pobierania opłat abonamentowych. Nie wykazał dochodów, ilości osób w gospodarstwie domowym, ani szczególnych względów społecznych lub przypadków losowych. Decyzją z [...] czerwca 2017 r. organ odmówił umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych wraz z odsetkami za zwłokę w ich uiszczaniu, gdyż w przypadku Skarżącego - wobec braku jego inicjatywy - nie wykazano przesłanek do umorzenia, o których mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Pismem z 18 lipca 2017 r. J.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję zarzucając jej rażące naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 75, 77, 78, 80 i 107 § 3 k.p.a. - poprzez błędną ocenę stanu faktycznego oraz zebranego w sprawie materiału dowodowego, a także pozostawienie bez rozpoznania istotnych argumentów Skarżącego zawartych w pismach przekazanych do Organu. Autor skargi wskazał również na naruszenie przepisu prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych poprzez nieuwzględnienie szczególnych względów społecznych, które przemawiają za umorzeniem zaległości w płatności opłat abonamentowych. Powołał się przy tym na naruszenie przepisów art. 2 i 32 Konstytucji RP. W oparciu o powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów prowadzonego postępowania. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi. Pismem z 26 lutego 2018 r. Skarżący podtrzymał zarzuty przedstawione w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369, ze zm., dalej: p.p.s.a.) a także gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznając skargę w świetle powyższych kryteriów uznać należało, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy przede wszystkim wskazać trzeba, że przedmiotem postępowania jest decyzja w przedmiocie odmowy umorzenia należności rtv wraz z odsetkami. Sąd zatem będzie badał sprawę tylko w zakresie możliwości umorzenia tych należności, pod kątem spełniania przez Stronę wymogów wynikających z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych. W związku z powyższym należy wskazać, że Skarżący nie złożył żadnych dokumentów, z których wynikałaby jego szczególna sytuacja życiowa, zły stan finansów lub zdrowia, który przemawiałby za umorzeniem wspomnianych należności. Zasadnie zatem w ocenie Sądu, KRRiT nie uznała jego wniosku za zasługujący na uwzględnienie zwłaszcza, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu. Zapis "może" dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy. Co więcej okoliczności wskazane w powyższym przepisie musi wskazać i uprawdopodobnić wnioskodawca. We wniosku o umorzenie należności Skarżący wskazał na względy społeczne którymi bez wątpienia - w jego ocenie - są usilne namowy ze strony władz państwowych, w szczególności premiera rządu do niepłacenia abonamentu. Jednakże przy tym w żaden sposób nie wykazał, mimo wezwania organu, stanu swojego majątku i ponoszonych wydatków, które to informacje mogłyby mieć wpływ na rozważenie możliwości umorzenia tych należności. Organ słusznie zauważył, że dla realizacji ustawowej powinności, jaką jest niewątpliwie obowiązek uiszczania opłat abonamentowych, nie ma znaczenia powołane przez Skarżącego stanowisko ówczesnego premiera. Zatem w ocenie Sądu brak możliwości oceny sytuacji majątkowej uzasadniał negatywne dla Skarżącego rozstrzygnięcie w przedmiocie umorzenia należności. Trzeba nadto pamiętać, że organ przed wydaniem decyzji wzywał Stronę pismem z 24 marca 2017 r. do wykazania okoliczności, o których mowa w art. 10 ustawy, jednakże strona na wezwanie to nie zareagowała należycie, nie uzupełniała materiału dowodowego, a jedynie powieliła wniosek o umorzenie zaległości abonamentowych. To strona, znając swoją sytuację materialną, winna nadesłać rzetelne informacje i potwierdzić je określonymi dowodami. Rolą natomiast organu było wezwanie strony do przedstawienia swojej wyjątkowej sytuacji i dokonanie oceny tej sytuacji w kontekście art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Z tych obowiązków organ się w całości wywiązał. Decyzja została również podjęta w oparciu o obowiązujące przepisy, z poszanowaniem wskazanych w treści skargi przepisów postępowania. Sąd zwraca jednocześnie uwagę, iż wniosek o umorzenie należności może być ponawiany i każdorazowo podlegać będzie ocenie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji. W szczególności w przypadku zmiany stanu faktycznego lub uzyskania nowych dowodów strona skarżąca może ponownie wystąpić do organu z wnioskiem o umorzenie należności i wówczas ponownie sprawa umorzenia będzie rozstrzygana przez organ. Wydanie bowiem decyzji w przedmiocie umorzenia należności nie korzysta z tzw. powagi rzeczy osądzonej. Strona może więc okoliczności dotyczące swojego stanu zdrowia oraz uzyskiwanych dochodów podnosić ponownie, stosownie je dokumentując. Reasumując zatem, zdaniem sądu orzekającego w sprawie, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe, bowiem na gruncie stanu faktycznego sprawy oraz prawidłowo zastosowanych przepisów prawa zaistniały w określonym zakresie okoliczności uzasadniające odmowę umorzenia zaległości z tytułu opłat abonamentowych. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadach przepisów art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.