V SA/Wa 1519/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi K.P. na informację Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 7 kwietnia 2025 r. nr OPL/2024/237558 w przedmiocie opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2025 r. K.P. (zwany dalej: "Skarżącym") – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego – wystąpił do tutejszego sądu ze skargą na czynność Zarządu Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, dokonaną w dniu 7 kwietnia 2025 r., a polegającą na "odmowie przeprowadzenia postępowania dowodowego w oparciu o dokumenty". W odpowiedzi na skargę Ubezpieczeniowy Funduszu Gwarancyjny (zwany dalej: "UFG") wniósł o jej odrzucenie wyjaśniając, że Skarżący został obciążony w dniu 29 sierpnia 2024 r. opłatą karną związaną z nieposiadaniem obowiązkowego ubezpieczenia OC pojazdu. Wobec tego, że Skarżący kwestionował nałożenie opłaty, pismem z dnia 20 grudnia 2024 r. UFG wyjaśnił mu podstawę prawną i faktyczną obciążenia go opłatą karną, które to stanowisko podtrzymał w piśmie z dnia 7 kwietnia 2025 r. Nadto organ wskazał, że Skarżący wniósł o umorzenie lub udzielenie ulgi w związku z opłatą karną, zaś UFG wyraził gotowość na rozłożenie opłaty karnej na raty, jednakże kwestie związane z umorzeniem lub rozłożeniem na raty nie były przedmiotem dalszej korespondencji stron i nie zostały zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. Wyjaśnić w pierwszej kolejności należy, że merytoryczne rozpoznanie skargi poprzedza badanie przez sąd administracyjny jej dopuszczalności. Skarga jest niedopuszczalna, gdy przedmiot sprawy nie dotyczy jednej z prawnych form działania administracji publicznej, enumeratywnie wyliczonych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Zaskarżone pismo UFG z dnia 7 kwietnia 2025 r. nie mieści się w żadnej z – wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. – kategorii spraw należących do właściwości sądów administracyjnych. Z pewnością nie jest ono decyzją administracyjną, postanowieniem, pisemną interpretacją podatkową ani również aktem prawa miejscowego, czy też aktem nadzoru nad działalnością jednostki samorządu terytorialnego. Jest to pismo wyłącznie informujące o podtrzymaniu uprzedniego stanowiska zajętego przez UFG w kwestii zasadności obciążenia Skarżącego opłatą za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC. Tego rodzaju informacja nie nakłada na Skarżącego jakichkolwiek obowiązków, ani nie nadaje mu jakichkolwiek uprawnień. Tym samym nie sposób uznać jej za władczą formą działania z zakresu administracji publicznej, rozstrzygającą w sposób jednostronny o prawach i obowiązkach strony (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Należy dodatkowo wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych dopuszcza się możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego niektórych form działania UFG, jednak wyłącznie takich, w których objawia się władztwo administracyjne tego organu, jak np. odmowa umorzenia opłaty za niespełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia OC, z którym to przypadkiem nie mamy jednak do czynienia w sprawie. Wprawdzie z akt sprawy wynika, że skarżący rzeczywiście podjął rozmowy z UFG dotyczące umorzenia opłaty karnej, natomiast – jako że jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – Sąd nie był władny do precyzowania z urzędu zakresu żądania wskazanego w skardze przez radcę prawnego. Z tego też względu Sąd przyjął, że przedmiotem zaskarżenia jest wskazane przez pełnomocnika pismo, które ma jedynie charakter informacyjny i nie kreuje żadnych obowiązków dla strony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę jako niedopuszczalną, o czym orzekł – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. – w sentencji postanowienia.