V SA/Wa 1520/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A.A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o przywrócenie terminu A.A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oraz zobowiązania do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowieniem z dnia 22 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Ww. postanowienie zostało przesłane na wskazany przez skarżącą w skardze adres i doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W piśmie z 20 października 2010 r. cudzoziemka poinformowała, iż wyznacza pełnomocnika do doręczeń i jednocześnie zwróciła się z prośbą o ponowne przesłanie "odpisów pism z WSA w Warszawie jeżeli takie były przesyłane", gdyż osoba, której adres skarżąca wskazała uprzednio (w skardze) jako adres do korespondencji, nie powiadomiła jej o nadchodzących z sądu przesyłkach pocztowych. W dniu 18 listopada 2010 r. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem przesłano zgodnie z wnioskiem skarżącej na adres wskazanego przez nią pełnomocnika do doręczeń. Ww. przesyłka została doręczona 24 listopada 2010 r. W piśmie skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – nadanym 26 listopada 2010 r. – skarżąca zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazała, iż o przekroczeniu terminu do jej wniesienia dowiedziała się z doręczonego w dniu 24 listopada 2010 r. postanowienia WSA. Wyjaśniła, iż przyczyną uchybienia terminu było niestaranne działanie osoby, której zleciła sporządzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 3 cytowanej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem prawidłowego wniesienia prośby o jego przywrócenie, w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Natomiast spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, stosownie do treści art. 88 cytowanej ustawy. Z brzmienia wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż warunkiem dopuszczalności merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jest złożenie go w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W związku z powyższym, w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. W ocenie Sądu, przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie ustała najpóźniej w dacie doręczenia skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi, czyli w dniu 11 sierpnia 2010 r. (k.19 akt sądowych). W tym dniu bowiem skarżąca dowiedziała się, że jej skarga została wniesiona do Sądu z przekroczeniem ustawowego terminu. W takiej sytuacji siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu upłynął z dniem 18 sierpnia 2010 r. Skarżąca przedmiotowy wniosek nadała w dniu 26 listopada 2010 r. a więc już po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Wyjaśnić bowiem należy, iż nie można przyjąć, że doręczenie postanowienia, z którego skarżąca dowiedziała się o wniesieniu skargi z uchybieniem terminu nastąpiło dopiero w dniu 24 listopada 2010 r., tj. w dacie ponownego doręczenia ww. postanowienia. O skutecznym doręczeniu przesyłki już w dniu 11 sierpnia 2010 r. przesądził fakt, iż była ona zaadresowana na wskazany przez skarżącą adres, a następnie prawidłowo awizowana. Ponowne doręczenie postanowienia z 24 listopada 2010 r. nastąpiło natomiast na wniosek skarżącej i nie miało wpływu ani na przedłużenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ani terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Powyższej oceny nie zmienia również okoliczność, iż – jak wskazuje cudzoziemka – nie została ona powiadomiona o skierowanej do niej przesyłce. Ponadto sama zainteresowana we wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż "postanowienie o odrzuceniu skargi nie zostało odebrane i zgodnie z prawem zostało uznane za doręczone". Z tych względów złożony wniosek, jako spóźniony podlega odrzuceniu. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 87 § 1 w zw. z art. 88 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.