V SA/Wa 1520/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. D. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odkreślenia do zwrotu odsetek z tytułu nie rozliczenia otrzymanych środków dofinansowania p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji; W dniu 3 kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącej z dnia 1 kwietnia 2014 r. Skarżąca wskazała, iż dotyczy ono "wniosku o wstrzymanie wykonania w całości ostatecznej decyzji administracyjnej Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...].04.2013 r.". Z uwagi na nieprecyzyjną treść uzasadnienia pisma zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2014 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy wniosek o wstrzymanie zawarty w ww. piśmie z dnia 1 kwietnia 2014 r. dotyczy zaskarżonej decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia [...] kwietnia 2013 r., czy też postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącej przez Urząd Skarbowy w P. W zakreślonym w zarządzeniu terminie 7 dni skarżąca wskazała, iż wnosiła o "zawieszenie (...) egzekucji do czasu wydania prawomocnego sądowego wyroku". W związku z tym należało uznać, iż skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Urząd Skarbowy w P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd nie ma jednak kompetencji do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych określona została w art. 3 i 4 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż wstrzymanie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych, w związku z czym Sąd nie jest uprawniony wstrzymać prowadzoną egzekucję, o której mowa we wniosku skarżącej. Należy w tym miejscu dodać, działając na podstawie art. 6 p.p.s.a., że kwestia wstrzymania postępowania egzekucyjnego, a przede wszystkim organów uprawnionych do wydania rozstrzygnięcia w tym przedmiocie, jest uregulowana w art. 23 § 6 i art. 54 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.). Co znamienne, na co Sąd szczególnie zwraca uwagę skarżącej, przez pojęcie "wstrzymania postępowania egzekucyjnego" rozumie się - na gruncie art. 1a pkt 16 tej ustawy - wstrzymanie wykonania zastosowanych środków egzekucyjnych, które nie powoduje uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych, oraz niepodejmowanie nowych środków egzekucyjnych. Z informacji zawartych we wniosku skarżącej wynika, iż organem egzekucyjnym w pierwszej instancji jest Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. Oznacza to, że organem nadzoru, uprawnionym między innymi do ewentualnego wstrzymania postępowania egzekucyjnego, jest Dyrektor Izby Skarbowej w O. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji