V SA/Wa 1520/17

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej postanawia: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. S. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. P. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") w dniu 2 sierpnia 2017 r. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z (...) czerwca 2017 r. nr (...) wydaną w przedmiocie określenia wysokości opłaty paliwowej. W skardze wniosła o przyznanie prawa pomocy. Wniosek został w wyznaczonym terminie uzupełniony o urzędowy formularz PPPr. W oświadczeniu o majątku i dochodach Spółka wskazała, że jej kapitał zakładowy wynosi 5.000 zł, Spółka nie posiada środków trwałych, a w ostatnim roku obrotowym poniosła stratę w prowadzonej działalności w kwocie 160.878,30 zł. Oświadczyła, że aktualnie nie prowadzi działalności gospodarczej i nie posiada środków pieniężnych w kasie i na rachunkach bankowych. Poinformowała również, że postanowieniem z 11 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy L. – W. w L. z siedzibą w Ś.oddalił jej wniosek o ogłoszenie upadłości z uwagi na brak środków na chociażby zabezpieczenie kosztów postępowania. Postanowieniem z 22 listopada 2017 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenie przez stronę kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie - wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst. jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a. i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym, gdy strona wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Wniosek Skarżącej o zwolnienie z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie. Z przedstawionych przez stronę informacji wynika, że Spółka nie prowadzi działalności gospodarczej i nie dysponuje środkami na poniesienie pełnych kosztów postępowania. W dniu 30 sierpnia 2016 r. Spółka złożyła wniosek o upadłość. Wniosek został oddalony postanowieniem Sądu Rejonowego L.-W. w L. z 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt IX GU 334/16 (postanowienie również w aktach sprawy V SA/Wa 1169/17). Sąd ustalił, że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawy do rozwiązania Spółki bez postępowania likwidacyjnego, w rozumieniu art. 13 ust. 2a ustawy prawo upadłościowe. Sąd wskazał, że Spółka nie dysponuje praktycznie żadnym majątkiem oprócz drukarki fiskalnej o szacunkowej wartości 2.000 zł oraz należności wobec podmiotu L. V. U. w wysokości 15.017,30 zł, która w ocenie przedstawiciela dłużnika jest nieściągalna. W przypadku ewentualnego ogłoszenia upadłości syndyk nie dysponowałby środkami niezbędnymi do ponoszenia kosztów postępowania upadłościowego. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.