V SA/Wa 1522/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. M. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr. [...] w przedmiocie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków z tytułu dopłat p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] kwietnia 2014 r.. jej autor wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżona decyzja zobowiązuje do odzyskania kwoty nienależnie pobranych środków w drodze postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r., poz. 270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego przepisu, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku. Wnioskodawca reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika uzasadniając przedstawiony wniosek ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody, poprzez zapłatę sumy znacznie wyższej od wymaganej. Z tego względu należy stwierdzić, że zabrakło konkretnych argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Pełnomocnik nie odniósł się do stanu finansowego skarżącego, czy natychmiastowy zwrot spornej kwoty spowoduje zakłócenie w jego finansach. Autor wniosku ograniczył się jedynie do wskazania samego żądania, nie wskazał, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącego, jak też czy występują okoliczności powodujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 8 maja 2004 r., FZ 65/04, opubl. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. Ponadto należy także wyjaśnić, że zapłata świadczeń ma charakter odwracalny i w wypadku zapłaty należnej kwoty i następnie uchylenia decyzji będącej podstawą zapłaty, skarżący te uiszczone należności odzyska. W tym stanie rzeczy, wobec nie wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.