V SA/Wa 1534/14

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi K. J. na decyzję Ministra Finansów z dnia (...) kwietnia 2014 r. Nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w (...) . Skarżący wystąpił - na urzędowym formularzu PPF - z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, a jego jedynym źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości 851,48 zł. Matka Skarżącego, która dotychczas z nim zamieszkiwała obecnie przebywa w domu opieki społecznej. Otrzymuje ona świadczenie rentowe w wysokości 935 zł, z czego za dom opieki płaci 655 zł. Skarżący zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 50 m.kw., nie posiada innych nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności pieniężnych. Jego stałe miesięczne wydatki to czynsz – 720 zł, gaz- 80 zł, energia- 60 zł, podatek od nieruchomości – 76,25 zł. Otrzymuje również pomoc w formie zasiłku 80 zł miesięcznie oraz żywność 1x na kwartał (kasza, ryż, mąka i zupa z chlebem). Sporadycznie otrzymuje olej lub mleko. Po odliczeniu wszystkich opłat z renty i zasiłku na przeżycie pozostaje mu kwota 275 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi (200 zł) oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Dochody Skarżącego z uwzględnieniem wskazanych kosztów wystarczają wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych Skarżącego i jego matki i nie jest on w stanie poczynić z nich oszczędności, które mógłby przeznaczyć na koszty niniejszego postępowania. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.