V SA/Wa 1542/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA Izabella Janson, Sędzia WSA Dorota Mydłowska, , Protokolant Krzysztof Muszakowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych oddala skargę. W dniu 2 grudnia 1996 r. M. N. zgłosił do odprawy Celnej samochód dostawczy Mercedes Benz rok produkcji 1994 nr podwozia [...] wskazując jako cenę transakcyjną zakupu pojazdu kwotę 6.400 [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 1996 r. nr [...] Urząd Celny w W. Oddział Celny w R. zakończył postępowanie celne dopuszczając zgłoszony pojazd do wolnego obrotu na polskim obszarze celnym. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 1997 r. nr [...] Urząd Celny w W. wznowił postępowanie celne zakończone ww. decyzją z dnia [...] grudnia 1996 r. z uwagi na posługiwanie się przy odprawie celnej przedmiotowego samochodu sfałszowanymi dokumentami handlowymi. W dniu [...] lipca 1998 r. Urząd Celny w W. wydał decyzję nr [...] w przedmiocie ponownego określenia wartości celnej i wymiaru cła samochodu ciężarowego marki Mercedes dopuszczonego do obrotu na polskim obszarze celnym, zgłoszonego w dniu [...] grudnia 1996 r. przez M. N.. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji z dnia [...] lipca 1998 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł powołując się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa [Dz. U. z 1997 r. nr 137 poz. 926 ze zm.] oraz art.23 ust.1 i art 26 ust 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne [tekst jednolity Dz. U. z 1994 r. nr 71, poz. 312 ze zm.], art. 262 i 289 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny [Dz. U. nr 23, poz. 117 ze zm.] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w Warszawie z dnia [...] lipca 1998 r. W uzasadnieniu decyzji podano, że w wyniku kontroli przeprowadzonej przez Dział Kontroli Wewnętrznej Urzędu Celnego w W. ustalono, że przy odprawie celnej przedmiotowego samochodu posługiwano się sfałszowanymi dokumentami handlowymi. Przekazano fakturę handlową z dnia [...] listopada 1996 r. do weryfikacji w kraju eksportera - [...] firmy L.. W jej wyniku otrzymano fakturę handlową numer [...] z dnia 22 listopada 1996 r., wystawioną na przedmiotowy towar, na kwotę 23.000 [...]. Z wyżej wymienionej faktury wynikało, iż ten sam towar posiadał wartość znacznie wyższą, niż zadeklarowana przy odprawie w dniu [...] grudnia 1996 r. Organy celne uznały, że faktura nadesłana w ramach weryfikacji stanowi dowód potwierdzający, iż wartość sprowadzonego towaru zadeklarowana w dniu zgłoszenia celnego została trzykrotnie zaniżona. Strona zgłaszając sprowadzony samochód do odprawy celnej zadeklarowała jedynie część jego wartości transakcyjnej nie wskazując pełnej jego wartości. Działanie to jest sprzeczne z art. 26 ust.1 Prawa celnego. Zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy Prawo celne "cło wymierza się wg stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i wg stawek w tym dniu obowiązujących " a wartością celną towaru, zgodnie z art. 26 ust. cyt. wyżej ustawy jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny wraz z kosztami w niej nie ujętymi, a faktycznie poniesionymi przez kupującego. M. N. w odwołaniu od decyzji organu celnego I instancji podniósł, że kupił samochód i dokonał odprawy na podstawie jedynego rachunku, jaki otrzymał od sprzedawcy [...], tj. za uzgodnioną ze sprzedawcą kwotę 6.400 [...]. W uzasadnieniu odwołania podał, że samochód był używany przez okres dwóch lat, uszkodzony i zmuszony był go sprzedać, za kwotę 25.000 zł, na potwierdzenie tej okoliczności złożył umowę kupna - sprzedaży z dnia [...] września 1997 r. Prezes Głównego Urzędu Ceł rozpoznając odwołanie M. N. podzielił w całości decyzję i argumentację organu I instancji, stwierdzając, że rozstrzygniecie w sprawie zostało dokonane po wnikliwej analizie całego materiału dowodowego zebranego przez organy administracji celnej, przy uwzględnieniu dokumentów nadesłanych przez Stronę oraz biorąc pod uwagę zasadę swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa, co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu decyzji. Pismem z dnia 8 listopada 1999 r. M. N. wniósł do NSA skargę na powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] października 1999 r., wnosząc o jej uchylenie oraz zarzucając organowi celnemu naruszenie art. 7 i 77 kpa, poprzez przyjęcie za miarodajną faktury nr [...] z dnia 22 października 1996 r. wystawionej przez firmę [...]"[...]", będącej podstawą wznowienia postępowania, mimo że skarżący kwestionuje tę fakturę. Ponadto w uzasadnieniu skargi podniesiono, że w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Pragi toczy się aktualnie postępowanie karne przeciwko M. N. z uks-u a jego przedmiotem jest ustalenie, która z faktur - okazana przez skarżącego na granicy czy dostarczona przez [...] władze celne jest oddającą rzeczywistą wartość sprowadzonego samochodu. Sprowadzony samochód miał wady a wątpliwości w tej mierze organów celnych mogła rozwiać odpowiednia wycena wartości samochodu wynikająca z opinii biegłego. Brak tej opinii uniemożliwiał wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego, gdyż dwie różne faktury opiewające na różną wartość nie mogły być jeszcze podstawa wynikającą z art. 145 § 1 kpa. W odpowiedzi na skargę prezes Głównego Urzędu Ceł wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie rozpoznawanej pod sygn. akt VSA/Wa 1928/04 uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż wbrew obowiązkowi wynikającemu z art. 122 i 187 ordynacji podatkowej orany administracyjne nie dokonały wszechstronnego i wnikliwego przeanalizowania dowodów zebranych w niniejszej sprawie. Ponadto w uzasadnieniu ww. rozstrzygnięcia Sądu wskazano, iż organy celne pomimo podnoszonej przez skarżącego okoliczności uszkodzenia przedmiotowego pojazdu, nie przeprowadziły w tym zakresie żadnych ustaleń. Zdaniem Sądu zabrakło również w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] października 1999 r. próby analizy kwestionowanej przez skarżącego wartości samochodu w oparciu o cenę katalogową pojazdów o zbliżonych parametrach w tamtym okresie na rynku polskim, do dopiero w odpowiedzi na skargę uczynił Prezes GUC. Rozpoznając ponownie sprawę organ administracyjny II instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wartości celnej i ponownie określił wymiar cła przedmiotowego samochodu dostawczego. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać jego wartość rzeczywistą i tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art. 23 ust.1 i art. 26 ust. 1 Prawa celnego. Jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 26 Prawa celnego ustala się ją stosując w kolejności art. 28 - 30 a Prawa celnego. W art. 30 b ust. 1 ustawodawca wprowadził zasadę, zgodnie z którą jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 26, 28, 29, 30 i 30a jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym zgodnie z zasadami i przepisami: 1) artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., 2) Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r.,3) przepisów niniejszego rozdziału. Wartość celna używanych pojazdów samochodowych ustalana jest wg. metody ostatniej szansy (art. 30 b Prawa celnego) . Zgodnie z postanowieniami Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., w przypadku ustalania wartości celnej sprowadzanych używanych pojazdów samochodowych istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny rynkowe tych pojazdów na polskim obszarze celnym. Dla potrzeb celnych znaczenie może mieć także opinia rzeczoznawcy, dokonana według stanu pojazdu z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, przy czym opinia ta, jak każdy dowód w sprawie, podlega swobodnej ocenie organów celnych. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że przy wyliczaniu wartości samochodu skorzystał z opinii wykonanej przez biegłego mgr inż. P. S., specjalistę z zakresu techniki samochodowej, rekonstrukcji wypadków drogowych oraz wyceny wartości pojazdów samochodowych, jednak nie zastosował się do zawartej w opinii korekty dotyczącej napraw oraz kalkulacji naprawy stanowiącej załącznik nr 2 do opinii, jak również korekt różnych, do których biegły zaliczył korektę dotyczącą pochodzenia pojazdu z importu prywatnego, korektę dotyczącą stanu utrzymania i dbałości o pojazd, korektę dotyczącą wcześniej wykonanych napraw blacharsko-lakierniczych. Organ orzekający stwierdził, że dokonane przez biegłego oszacowanie dotyczy kosztów, jakie poniesie zainteresowany chcąc przywrócić pojazd do jak najlepszego stanu, a koszty te nie są istotne z punktu widzenia prawa celnego, ponieważ nie stanowią wymiernego wskaźnika kalkulacyjnego, tak jak jest nim procentowy udział uszkodzeń i braków, jaki powinien być określony w ocenie technicznej sporządzanej dla potrzeb celnych. Zaznaczył, że dla potrzeb celnych znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według jego stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego, a nie wartość uwzględniająca potencjalne nakłady na materiał i robociznę, jakie poniesie strona w celu przywrócenia pojazdu do pełnej używalności zgodnie z jego przeznaczeniem. Podkreślił, że opinia techniczna powinna być należycie przeanalizowana i oceniona przez organ prowadzący postępowanie, tak jak każdy dowód w sprawie, jest ona jednak tylko jednym z wielu dowodów podlegającym swobodnej ocenie organu celnego. W skardze z dnia 26 lipca 2005 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący M. N. wniósł o uchylenie ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2005 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem wydanym dnia 07 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt VSA/Wa 2175/05 uchylił ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2005 r. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał między innymi, że organ administracyjny, wbrew wytycznym co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 grudnia 2004 r. nie wziął pod uwagę stanu technicznego samochodu w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. nie uwzględnił uszkodzeń przedmiotowego samochodu potwierdzonych w uzasadnieniu wyroku wydanego w postępowaniu karnym i wziętych pod uwagę w opinii sporządzonej przez biegłego P. S.. Sąd podkreślił, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że przedmiotowy samochód był uszkodzony i pomięcie tego faktu przy ustalaniu jego wartości jest przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów i rażącym naruszeniem art. 191 Ordynacji Podatkowej. Rozpoznając ponownie sprawę organ administracyjny II instancji decyzją z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wartości celnej oraz w części dotyczącej różnicy cła, i ponownie orzekł w tym zakresie. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pismem z dnia 27 lipca 2006 r. zwrócił się o uzupełnienie opinii nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. w zakresie określenia procentowego udziału braków i uszkodzeń w wartości samochodu w chwili dokonywania odprawy celnej tj. w dniu [...] grudnia 1996 r. Organ Celny wskazał, iż rozpoznając ponownie sprawę zastosował art. 30b ust. 1 Prawa Celnego. Dyrektor Izby Celnej w W. ustalił wartość celną przedmiotowego pojazdu w następujący sposób: Jako cenę wyjściową do ustalenia wartości pojazdu przyjęto kwotę 51.700 PLN ustaloną w oparciu o dane zawarte w katalogu Eurotax Informator rynkowy Samochody osobowe nr 11-12/96 str.269. Wartość tę powiększono o 3,42 % z tytułu korekty z tytułu pierwszej rejestracji, jako, że samochód został zarejestrowany w sierpniu, zaś wartości przyjęte w Eurotaxie przewidziane są dla samochodów zarejestrowanych w maju. W wyniku tej korekty otrzymano kwotę 53.468,14 PLN. Następnie dokonano korekty z tytułu uszkodzeń i braków tj. 7,85% co dało kwotę 49270,89. Otrzymana kwota została pomniejszona o 10% z tytułu marży handlowej, co dało kwotę 44.791,72 PLN. Następnie pomniejszono tę kwotę o 22% z tytułu podatku VAT, co dało kwotę 36.714,52 PLN. Otrzymaną kwotę pomniejszono o 3% podatku importowego, co dało wynik 35.645,17 PLN. Na koniec otrzymaną kwotę pomniejszono o 35% cła, co dało wynik 26.403,83 PLN. Organ administracyjny II instancji stwierdził, iż ustalił wartość przedmiotowego pojazdu w sposób jak najbardziej zbieżny z rzeczywistą jego wartością, a powyższy sposób ustalania wartości celnej jest zgodny z przepisami prawa oraz orzecznictwem sądów administracyjnych. W skardze z dnia 4 kwietnia 2007 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący M. N. wniósł o uchylenie ww. decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] marca 2007 r. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił: - naruszenie art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. Prawo celne polegające na ustaleniu wartości celnej na podst. art. 27 - 30 tej ustawy oraz opinii uzupełniającej z dnia 30 sierpnia 2006 r. mimo, iż powinna zostać przyjęta wartość celna zgodnie z fakturą przedłożoną przez skarżącego, - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na nieuwzględnieniu stanu pojazdu istniejącego w chwili kupna, co spowodowało nieprawidłowe określenie wartości celnej pojazdu, - obrazę art. 7 kpa polegającą na nie wyjaśnieniu dostatecznie stanu pojazdu istniejącego w chwili kupna, - obrazę art. 77 kpa polegającą na ocenie dowodów w sposób krzywdzący skarżącego, co skutkowało bezpodstawnym zawyżeniem wartości celnej pojazdu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Podstawowym celem tej kontroli jest eliminowanie z porządku prawnego aktów (zwłaszcza decyzji i postanowień), a także czynności organów administracji publicznej niezgodnych z prawem i dążenie do przywrócenia stanu, który nie będzie z nim pozostawał w sprzeczności. Ta funkcja kontroli sądowej jest istotna zarówno z punktu widzenia podmiotu skarżącego, jak i całego aparatu administracyjnego państwa, który winien być żywo zainteresowany w eliminowaniu z obrotu prawnego niezgodnych z prawem aktów i czynności swoich funkcjonariuszy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. W powyższym kontekście wskazać trzeba, że zaskarżona w sprawie decyzja organu celnego jest zgodna z prawem. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia. W wyroku z dnia 25 lutego 1998 r., sygn. III RN 130/97, Naczelny Sąd Administracyjny wyraził stanowisko, iż ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznawania przez ten sam sąd, będzie on zawsze związany oceną prawną wyrażoną w jego pierwszym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone. Wobec powyższego rozpoznając kolejny raz niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny musi mieć na uwadze zapadłe w niej wyroki WSA z dnia 29 grudnia 2004 r. i 7 kwietnia 2006 r. oraz zawarte w ich uzasadnieniach wskazania co do dalszego postępowania w sprawie. Kontroli sądowej, pod kątem wypełnienia powyższych wskazań, muszą zostać poddane działania organów celnych prowadzące do wydania zaskarżonej decyzji. W wydanym w sprawie dnia 29 grudnia 2004 r. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. V S.A./Wa 1928/04 uchylając decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] października 1999 r. wskazał między innymi, że przy ponownym wydawaniu decyzji organ celny winien skorzystać z materiału dowodowego zgromadzonego w postępowaniu karnym prowadzonym przeciwko M. N., zakończonym wyrokiem uniewinniającym go od zarzucanego mu czynu fałszerstwa dokumentu. Sąd wskazał również, że organy celne mimo podnoszonej przez skarżącego okoliczności, że samochód był uszkodzony, nie przeprowadziły w tym zakresie ustaleń, a w zaskarżonej decyzji nie ustosunkowały się do tej okoliczności. Organ celny zgodnie ze wskazaniem sądu skorzystać miał z materiału dowodowego - włącznie z opinią biegłego rzeczoznawcy - dotyczącego sprowadzonego samochodu, a w szczególności jego stanu technicznego i wartości. Orzekając ponownie w sprawie Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. uchylił decyzję organu celnego I instancji w Części dotyczącej wartości celnej i orzekł , iż wynosi ona 1792,15 [...]. W pozostałej części decyzję I instancji pozostawił w mocy. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku WSA z 29 grudnia 2004 r. organ celny włączył do materiału dowodowego sprawy wyrok (wraz z uzasadnieniem) wydany przez Sąd Rejonowy w Radomiu dnia 15 grudnia 2003 r. w sprawie o sygn. Akt VII Ks 31/02, którym sąd uniewinnił M. N. od zarzucanego mu czynu (k - 98 akt adm.) oraz opinię sporządzoną przez mgr inż. P. S. na użytek ww. postępowania karnego, której przedmiotem było udzielenie odpowiedzi na pytanie jaka była dnia [...] grudnia 1996 r. wartość przedmiotowego samochodu w stanie nieuszkodzonym po zwykłej eksploatacji i jaka była wartość tego samochodu w roku 1996 z uszkodzeniami wskazanymi przez M. N. w postępowaniu karnym (k.105 -122 akt. adm.). Wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2006 r. sygn. V S.A./Wa 2175 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie uchylił decyzję organu celnego II instancji stwierdzając w uzasadnieniu iż, pomimo włączenia dokumentów z postępowania karnego do materiału dowodowego, Dyrektor Izby Celnej dokonując ustalenia wartości celnej samochodu nie wziął pod uwagę stanu technicznego samochodu w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego, tj. nie uwzględnił uszkodzeń tego samochodu potwierdzonych w uzasadnieniu ww. wyroku wydanego w postępowaniu karnym i wziętych pod uwagę w opinii sporządzonej przez biegłego P. S.. Sąd podkreślił, że odnosząc się w uzasadnieniu decyzji do opinii sporządzonej przez biegłego organ celny stwierdził wprawdzie, iż korzystał z niej przy wyliczaniu wartości samochodu, nie zastosował się jednak do korekty dotyczącej napraw oraz kalkulacji napraw oraz korekt różnych, ponieważ nie stanowią one wymiernego wskaźnika kalkulacyjnego, wskaźnikiem takim dla ustalenia wartości celnej byłby w ocenie organu orzekającego tylko procentowy udział uszkodzeń i braków. Dyrektor Izby Celnej stwierdził również, że dla potrzeb celnych nie ma znaczenia "wartość uwzględniająca potencjalne nakłady ma materiał i robociznę , jakie poniesie strona w celu przywrócenia pojazdu do pełnej używalności zgodnie z jego przeznaczeniem". W ocenie Sądu fakt, że w opinii nie został określony procentowo udział uszkodzeń i barków w wartości samochodu nie stanowi o tym, że uszkodzenia samochodu nie występowały. Sąd wskazał, iż Dyrektor Izby Celnej jeżeli uważa, że dla określenia wartości celnej uszkodzonego samochodu niezbędne jest procentowe określenie wartości uszkodzeń i jeżeli nie jest w stanie ustalić procentowego wskaźnika uszkodzeń na podstawie ustaleń zawartych w opinii biegłego S. to powinien zlecić wykonanie takich ustaleń biegłemu, a nie pomijać fakt występowania uszkodzeń. Co więcej organ orzekający nie stwierdził, że samochód nie był uszkodzony, a jedynie, że brak procentowego wskaźnika uszkodzeń uniemożliwia uwzględnienie ich przy ustalaniu wartości celnej pojazdu. Nie kwestionował wynikającego z opinii biegłego faktu, że strona będzie musiała ponieść określone koszty dla przywrócenia pojazdu do pełnej używalności zgodnie z jego przeznaczeniem, potwierdzając tym samym, że pojazd nie może być używany zgodnie z jego przeznaczeniem, co niewątpliwie wskazuje na fakt, że jest pojazdem uszkodzonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wprost stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego wynika, iż samochód był uszkodzony i pominięcie tego faktu przy ustalaniu jego wartości jest przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów i rażącym naruszeniem art. 191 Ordynacji podatkowej. Sąd podkreślił także, iż postępowanie Dyrektora Izby Celnej narusza także art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ pomimo wskazania zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2004 r. w rzeczywistości - jak wyżej wykazano - organ celny nie skorzystał z materiału dowodowego zebranego w postępowaniu karnym w celu ustalenia stanu technicznego samochodu przy ustalaniu jego wartości celnej. Ponadto Sąd zauważył, że zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy Prawo celne cło wymierza się wg stanu towaru i jego wartości celnej w dniu dokonania zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Organy celne nie uwzględniając faktu, że samochód w dacie dokonania zgłoszenia był uszkodzony naruszyły art. 23 ust. 1 Prawa celnego. Za nieuzasadniony należy natomiast uznać podniesiony w skardze zarzut dotyczący naruszenia art 23 ust.1 i art. 27 - 30 Prawa celnego z 1989 r. poprzez nie przyjęcie przez organy celne wartości celnej wynikającej z faktury przedłożonej przez skarżącego. W tym zakresie w ocenie Sądu stanowisko organów celnych było prawidłowe. Zgodnie z art. 26 ust l ustawy Prawo celne z dnia 28 grudnia 1989 r. (tj. Dz.U. z 1994 r. nr 71, poz.117 z późn. zm.) wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny. Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 6 wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, o której mowa w ust. 1, w wypadku, gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów, służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Sąd wskazał, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych wiarygodność dokumentu obejmuje nie tylko jego autentyczność (wiarygodność formalna) , ale także wiarygodność zawartych w dokumencie informacji (wiarygodność materialna). Dokument może być uznany za niewiarygodny np. w sytuacji gdy podana w nim cena budzi poważne wątpliwości, co do tego czy nie została zaniżona bądź zawyżona. Wartość transakcyjna powinna odzwierciedlać wartość rzeczywistą towaru i tylko taka wartość może być wartością celną towaru w rozumieniu art. 23 ust.1 i art. 26 ust. 1 prawa celnego. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wartości celnej i określenia różnicy cła oraz orzekł w tym zakresie ustalając wartość celną pojazdu na 15.934, 70 [...] a różnicę cła na 3.882,70 zł. W ocenie Sądu powyższa decyzja odpowiada prawu a przy jej wydawaniu organ wypełnił wszystkie wskazówki zawarte w wyroku WSA z dnia 7 kwietnia 2006 r., do czego był zobowiązany z mocy art. 153 ppsa. Przede wszystkim organ przyjął, iż pojazd był uszkodzony i dla ustalenia procentowego uszczerbku dopuścił dowód z opinii uzupełniającej z dnia 30 sierpnia 2006 r. sporządzonej przez rzeczoznawcę P. S.. Zasadnie uwzględnione zostały tylko te uszkodzenia, które istniały w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ w sposób szczegółowy przedstawił sposób wyliczeń, który zgodny jest z przepisami prawa i ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych. Wbrew zarzutowi zawartemu w skardze postępowanie administracyjne, ukierunkowane wskazaniami Sądu, prowadzone było przez organ celny prawidłowo, zgodnie z zasadami wypływającymi z art. 7 i 77 kpa a także z uwzględnieniem zawartych w uzasadnieniu wyroku z 7 kwietnia 2006 r. poleceń. W wyroku z dnia 7 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesądził o niezasadności podniesionego także w skardze z dnia 4 kwietnia 2007 r. zarzutu naruszenia przez organy celne art. 23 ust. 1 i art. 27 - 30 Prawa celnego z 1989 r. Tą oceną prawną Sąd orzekający jest z mocy art. 153 ppsa związany równocześnie w pełni ją podzielając. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę, w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niezasadną oddalił.