V SA/Wa 1542/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska-Jóźków (spr.), Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2011 r. sprawy ze skargi F. [...] w K. na rozstrzygnięcie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; - stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Pracy i Polityki Społecznej. Przedmiotem skargi z 21 lipca 2011 r. (data złożenia) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez roku F. w K. jest stanowisko Ministra Pracy i Polityki Społecznej wyrażone w piśmie z [...] czerwca 2011 r. informującym o negatywnym wyniku ponownej oceny merytorycznej projektu "[...]". Przedmiotowe pismo zostało wydane w następującym stanie faktycznym. W dniu [...] listopada 2010 roku F. w K. złożyła w Ministerstwie Pracy i Polityki Społecznej – Departamencie Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach konkursu zamkniętego "Tworzenie i wspieranie porozumień (sieci) organizacji pozarządowych o charakterze terytorialnym oraz branżowym" Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013 wniosek o dofinansowanie. Wniosek ten dotyczył realizacji projektu pt.: "[...]". Pismem z [...] marca 2011 r. znak: [...] skarżąca została poinformowana, iż złożony wniosek został negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów i nie zostanie przyjęty do realizacji. Minister Pracy i Polityki Społecznej stwierdził, że w części A karty oceny merytorycznej projektu "kryteria horyzontalne i dostępu" wniosek został oceniony pozytywnie, natomiast w punkcie B przedmiotowej karty wniosek uzyskał 67,5 pkt, przy czym w punkcie 3.1 "Cele projektu" wniosek nie uzyskał minimum 60 % punktów możliwych do uzyskania w danym punkcie oceny. W kartach ocen merytorycznych eksperci wskazali, że wniosek skarżącej byłby powieleniem projektu systemowego realizowanego przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego (dalej: MRR) "[...]". Proponowany projekt w znacznej mierze powiela już realizowane działania, dlatego też Eksperci nie widzą zasadności realizacji projektu. Dodatkowo jeden z Ekspertów zwrócił również uwagę na kondycję finansową zarówno wnioskodawcy jak i Partnera wskazując, iż w kontekście wnioskowanej wysokości dofinansowania jest on zbyt niski, aby zagwarantować chociażby płynności realizacji projektu. Nie zgadzając się z przedstawioną oceną przedmiotowego projektu, wnioskodawczyni pismem z 25 marca 2011 r. złożyła protest wnosząc o ponowne rozpatrzenie oceny w zakresie kryterium określonego pkt 3.1. W uzasadnieniu protestu szeroko omówione zostały różnice pomiędzy projektem wnioskodawcy a projektem realizowanym przez MRR – [...]. Pismem z [...] czerwca 2011 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej poinformował F. iż protest został uznany za zasadny oraz że wniosek został skierowany do ponownej oceny merytorycznej. Jako podstawę pozytywnego rozstrzygnięcia protestu wskazano, że członkowie Komisji Oceny Projektów przedstawili zarzuty, natomiast nie poprali ich stosownym uzasadnieniem wskazującym, które obszary projektu dublują się z projektem realizowanym przez MRR – [...], np. które konkretnie z przewidzianych działań i zaplanowanych rezultatów są tożsame. Jak wskazano w piśmie, przedmiotem procedury odwoławczej ma być ustalenie, czy faktycznie wystąpiły uchybienia w trakcie pierwotnej oceny projektu. Minister Pracy i Polityki Społecznej pismem z [...] czerwca 2011 r. poinformował skarżącą o negatywnym wyniku ponownej oceny merytorycznej wniosku dokonanej przez Komisję Oceny Projektów (KOP). Ponownie wskazał, że w części B Karty oceny merytorycznej wniosek uzyskał 67,5 pkt, przy czym w punkcie 3.1 "Cele projektu" wniosek nie uzyskał minimum 60 % punktów możliwych do uzyskania w danym punkcie oceny. Zdaniem oceniających projektodawca w uzasadnieniu potrzeby realizacji projektu powołuje się na badania, które dotyczyły jedynie przedstawicieli jednostek samorządu terytorialnego (JST), a kwestie problemowe zostały opisane jedynie z punktu widzenia JST. Brak analizy problemów z punktu widzenia organizacji zrzeszających JST. Uzasadnienie dotyczące polityk publicznych odnosi się do funkcjonowania JST i ich relacji m.in. z organizacjami pozarządowymi a nie do poziomu organizacji zrzeszających JST. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem wnioskodawczyni zaskarżyła je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uznanie, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz skierowanie wniosku do ponownej oceny merytorycznej przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że członkowie Komisji Oceniającej Projekty (KOP) w żaden sposób nie odnieśli się do zarzutów z poprzedniej oceny merytorycznej, które były powodem odrzucenia wniosku, ani też do uwag Instytucji Organizującej Konkurs (IOK), natomiast przedstawili skarżącej kolejne zarzuty, które nie zostały wskazane podczas pierwszej oceny. Skarżąca odniosła się do ocen projektu dokonanych przez dwóch ekspertów, wskazując jednocześnie ich błędy merytoryczne. Przede wszystkim wskazała, że przedstawiając sytuację problemową, przedstawiła również odpowiedź na tę sytuację, którą to odpowiedzią był jej projekt. Przedstawiła wyniki badań potwierdzających niekorzystny wizerunek, jak i niską skuteczność organizacji pozarządowych (NGO) zrzeszających jednostki samorządu terytorialnego. Przedstawiono wyniki badań zarówno ilościowych jak i jakościowych. Dane statystyczne odnosiły się do NGO zrzeszających JST. Skarżąca nie zgodziła się również z oceną, jakoby przedstawione kwestie problemowe zostały opisane jedynie z punktu widzenia JST, gdyż zgodnie z przedstawionymi wynikami badań ponad 80% JST należy do organizacji pozarządowych zrzeszających samorządy, stąd też ich ocena organizacji zrzeszających samorządy wiąże się bezpośrednio z punktem widzenia samych organizacji, których badani są członkami. Podniesiono również, że w wywiadach środowiskowych zrealizowanych na potrzeby przygotowania projektu brali udział przedstawiciele organizacji pozarządowych, dlatego też skarżąca nie zgadza się ze stwierdzeniem oceniających, iż uzasadnienie realizacji projektu opiera się na samym badaniu JST. Skarżąca podniosła również, że uwagi sformułowane przez oceniających podczas drugiej oceny w żadne sposób nie zostały przedstawione na etapie I oceny wniosku, co budzi zastrzeżenia związane z rzetelnością oceny wniosku. Skarżąca zauważyła ponadto, iż uwagi obydwu ekspertów, zarówno podczas pierwszej jak i drugiej oceny są tożsame co do treści, zgłasza w związku z tym zastrzeżenia odnośnie przestrzegania zasady poufności przez członków KOP. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że ponowna ocena merytoryczna przedmiotowego wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona zgodnie ze standardami oceny merytorycznej określonymi w Zasadach dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Jednym z nich jest standard niezależności członków KOP co do treści swoich ocen (str. 32). Dlatego też członkowie KOP dokonujący ponownej oceny merytorycznej mieli prawo – w ocenie Ministra - do przedstawienia nowych uwag wobec zapisów i działań opisywanych przez projektodawcę we wniosku o dofinansowanie, nawet jeśli nie zostały one wskazane w ramach pierwotnej oceny merytorycznej. Oceniający przedstawili inne zarzuty, lecz nie obniżyli punktacji w stosunku do punktacji przyznanej w wyniku pierwotnej oceny wniosku. Ponadto organ wskazał, że ze względu na znaczący stopień trudności rozwiązań projektowych zawartych w niniejszym wniosku o dofinansowanie został powołany ekspert zewnętrzny pomimo, iż taki obowiązek nie wynikał z procedur oceny wniosków zawartych w Zasadach dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Ekspert wskazał liczne uchybienia dotyczące rozwiązań przedstawionych przez skarżącą w pkt 3.1 wniosku o dofinansowanie, w tym m.in. uchybienia w zakresie podniesionym następnie przez członków KOP w kartach oceny merytorycznej. Zgodnie z procedurą oceny wniosków, ekspertyza została przedstawiona oceniającym na etapie poprzedzającym dokonanie oceny. Członkowie KOP uznali stanowisko eksperta w zakresie dotyczącym uzasadnienia potrzeby realizacji projektu i przedstawienia kwestii problemowej. Do odpowiedzi na skargę organ załączył kopię wspomnianej ekspertyzy i jej odpis. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W punkcie wyjścia merytorycznych rozważań należy zauważyć, iż ustawa z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712) - dalej: u.z.p.p.r. w art. 30 c ust. 1, ust. 3 pkt 1, ust. 4 stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Natomiast według art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., w wyniku rozpatrzenia skargi na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. Należy wyjaśnić, że sprawa będąca przedmiotem rozpatrzenia została zainicjowana wnioskiem skarżącej o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki 2007-2013 Priorytet V – Dobre rządzenie, Działanie 5.4 – Rozwój potencjału trzeciego sektora, Poddziałanie 5.4.2 Rozwój dialogu obywatelskiego. Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 28 września 2007 r. nr K (2007) 4547 w sprawie przyjęcia w ramach pomocy wspólnotowej programu operacyjnego Europejskiego Funduszu Społecznego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 16 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.). Instytucją Zarządzającą Programem Operacyjnym Kapitał Ludzki jest Minister Rozwoju Regionalnego, Instytucją Wdrażającą (Instytucją Pośredniczącą II stopnia) Minister Pracy i Polityki Społecznej - Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego i do tej instytucji zgłaszane były wnioski w określonym wyżej zakresie przedmiotowego Programu. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...] czerwca 2011 r. znak [...], na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z.p.p.r. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r., ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury. Dla Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki regulacje dotyczące procedury odwoławczej zostały zawarte w dokumencie Zasady dokonywania wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki zatwierdzonym przez Ministra Rozwoju Regionalnego w dniu 1 stycznia 2010 r., który to dokument został opublikowany na stronach internetowych www.efs.gov.pl i www.mswia.gov.pl. Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia zakresu rozpoznawania wniosku w wyniku pozytywnego rozpatrzenia protestu przez instytucję rozpatrującą protest (IOK). Zgodnie z Procedurą odwoławczą określoną w pkt 6.15 Zasad dokonywania wyboru projektów (...), instytucja rozpatrująca protest może: a) rozpatrzyć protest pozytywnie (uwzględnić protest) – jeżeli na podstawie zebranych informacji i dokumentacji uzna, że sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektu nie zostało przeprowadzone w sposób właściwy i/lub że naruszono procedury mogące wpłynąć na bezstronność i prawidłowość oceny, a więc złożony protest był zasadny, albo b) rozpatrzyć protest negatywnie (odrzucić protest) – w przypadku braku przesłanek do uznania, iż sprawdzenie zgodności złożonego wniosku z kryteriami wyboru projektu zostało przeprowadzone w sposób właściwy i/lub nie doszło do naruszenia procedur mogących wpłynąć na bezstronność i prawidłowość oceny i złożony protest był niezasadny. Instytucja rozpatrująca protest (IOK) jest związana zakresem protestu, tzn. sprawdza zgodność złożonego wniosku o dofinansowanie projektu tylko z tym kryterium lub kryteriami oceny, które zostały wskazane w proteście oraz w zakresie zarzutów dotyczących sposobu dokonania oceny, podniesionych przez wnioskodawcę. Uwzględniając protest, instytucja go rozpatrująca kieruje projekt objęty protestem do ponownej oceny w ramach etapu oceny, której protest dotyczył, wraz z uzasadnieniem przyjętego rozstrzygnięcia, w którym w szczególności wskazuje na czym jej zdaniem polegało niewłaściwe przeprowadzenie oceny wniosku w zakresie objętym protestem. W przypadku ponownej oceny dotyczącej etapu oceny formalnej IOK jest zawiązana wynikami rozpatrzenia protestu. Natomiast w przypadku ponownej oceny merytorycznej IOK zobowiązana jest do: a) zapoznania się z wynikami pierwotnej oceny projektu, b) zapoznania się z treścią protestu złożonego przez wnioskodawcę c) wzięcia pod uwagę treści rozstrzygnięcia instytucji rozstrzygającej protest (IOK) wraz z jego uzasadnieniem, a w szczególności do wnikliwego przeanalizowania nieprawidłowości w przeprowadzonej ocenie, które zostały wskazane przez IOK. Z uwzględnieniem powyższego, IOK dokonuje ponownej oceny merytorycznej jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. W przedmiotowej sprawie protest został uwzględniony i wniosek został ponownie skierowany do oceny merytorycznej. W uzasadnieniu pisma rozpoznającego protest podniesiono, iż przedmiotem procedury odwoławczej nie jest ponowne przeprowadzenie oceny merytorycznej w zakresie wskazanym w proteście, lecz ustalenie, czy faktycznie w trakcie pierwotnej oceny wystąpiły uchybienia w ramach sprawdzenia zgodności projektu z kryteriami wyboru projektu. Analizując powyższe IOK ustaliła, iż członkowie Komisji Oceniającej Projekty (KOP) przedstawili zarzuty że wniosek skarżącej byłby powieleniem projektu systemowego realizowanego przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego "[...]" natomiast zarzutów tych nie poparli stosownym uzasadnieniem wskazującym, które obszary w/w projektów się dublują. Ponadto - w ocenie IOK – eksperci nie uzasadnili szczegółowo i wyczerpująco swojego stanowiska, co stanowi podstawę do podważenia prawidłowości przedmiotowej oceny. Dokonując ponownej oceny merytorycznej Instytucja Organizująca Konkurs, mając na względzie konieczność zapewnienia jak najwyższej jakości merytorycznej wniosku, powołała eksperta zewnętrznego. Ekspertyza została przedstawiona oceniającym na etapie poprzedzającym dokonanie oceny. Członkowie KOP podzielili stanowisko eksperta w zakresie pkt 3.1 będącego przedmiotem ponownej oceny. W uzasadnieniu ponownej negatywnej oceny oceniający w ślad za ekspertem podnieśli, iż potrzeba realizacji projektu powinna być w większym stopniu odnoszona do organizacji zrzeszających jednostki samorządu terytorialnego, tymczasem wskazane kwestie problemowe odnoszą się do jednostek samorządu terytorialnego (JST). Także badania, na które powołuje się projektodawca dotyczą przedstawicieli JST a nie organizacji zrzeszających JST. Mając na uwadze regulacje Procedury odwoławczej dotyczące wyniku rozpatrzenia protestu stwierdzić należy, że instytucja dokonująca powtórnej oceny merytorycznej projektu nie jest organem odwoławczym w takim znaczeniu jak przewiduje to Kodeks postępowania administracyjnego. Podmiot ponownie rozpoznający sprawę dokonuje bowiem ponownej merytorycznej oceny projektu ale jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej, a więc w zakresie wskazanym w informacji uwzględniającej protest strony skarżącej. Nie może zatem wyjść poza wskazane niewłaściwe przeprowadzenie oceny wniosku w zakresie danego kryterium. Tym samym nie może w ramach ponownej analizy danego kryterium podnosić nowych okoliczności, które w jej ocenie przemawiały za nie spełnieniem danego kryterium, a które nie były podnoszone w pierwotnej ocenie wniosku. Można stwierdzić, że omawiany przepis Procedury odwoławczej zawiera swego rodzaju "wytyczne" dla osób powtórnie oceniających projekt. Istotnym jest tutaj także, iż Członkowie Komisji Konkursowej dokonujący ponownej oceny projektu otrzymali do zapoznania się wyniki pierwotnej oceny projektu oraz treść protestu złożonego przez Wnioskodawcę wraz z treścią rozstrzygnięcia z uzasadnieniem Instytucji rozpatrującej protest. I tylko w tym zakresie mogą dokonać ponownej oceny. Sąd nie podziela stanowiska wyrażonego w odpowiedzi na skargę, iż członkowie KOP dokonującej ponownej oceny merytorycznej mieli prawo do przedstawienia nowych uwag wobec zapisów i działań opisywanych przez projektodawcę we wniosku o dofinansowanie nawet jeśli nie zostały one wskazane w ramach pierwotnej oceny merytorycznej. Taką możliwość wyklucza wyraźne brzmienie zapisów Procedury odwoławczej - IOK dokonuje ponownej oceny merytorycznej projektu jedynie w zakresie tych elementów oceny pierwotnej projektu, które były przedmiotem procedury odwoławczej. Zwrot "tych elementów" jest węższy od pojęcia "kryteria", dlatego nie można zgodzić się z interpretacją, iż w ramach ponownej oceny można podnosić zarzuty nie wyartykułowane w pierwotnej ocenie. Nie ma przy tym znaczenia fakt, iż oceniający nie obniżyli punktacji w stosunku do punktacji przyznanej w wyniku pierwotnej oceny wniosku. Należy ponadto zauważyć, iż członkowie KOP w ogóle nie ustosunkowali się do zarzutów skarżącego podniesionych w proteście oraz w piśmie uwzględniającym protest a dotyczących oceny że wniosek skarżącej byłby powieleniem projektu systemowego realizowanego przez Ministerstwo Rozwoju Regionalnego "[...]". Sąd zauważa, że w opinii eksperta, która była podstawą do wyrażenia ocen przez członków KOP znalazło się ustosunkowanie do zarzutów wyrażonych w proteście w przedmiocie dublowania się obydwóch projektów, ale to stanowisko nie zostało ujęte w ocenach, które zostały załączone do dokumentu ponownej oceny merytorycznej wniosku. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż naruszone zostały przepisy Procedury odwoławczej, bowiem instytucja dokonująca ponownej analizy wniosku o dofinansowanie wyszła poza zakres możliwości ponownej oceny merytorycznej, o której mowa w Procedurze odwoławczej. W ocenie Sądu przepisy prawne dotyczące rozpoznawania wniosków o dofinansowanie zostały stworzone w taki sposób, aby priorytetem była szybkość postępowania. Wnioskodawcy, którego wniosek został przekazany do ponownej oceny merytorycznej nie przysługuje dodatkowo żaden środek odwoławczy, także w przypadku ponownie negatywnego wyniku oceny projektu. Procedura wyboru w odniesieniu do niego zostaje tym samym zakończona. Zdaniem Sądu celem takiego zapisu był, o czym mowa wyżej, zakres ponownej oceny projektu, po uwzględnieniu protestu. Sąd analizując sposób procedowania z wnioskiem o dofinansowanie zauważa, iż przy dokonywaniu pierwotnej analizy wniosku przez niezależnych ekspertów jest on oceniany przez nich wszechstronnie, co winno znaleźć odzwierciedlenie w Kartach oceny wniosku. Następnie na podstawie powyższego organ podejmuje stosowne rozstrzygnięcie, i jeżeli jest to rozstrzygnięcie niekorzystne, wnioskodawcy przysługuje protest. W razie uwzględnienia protestu właściwa IOK kieruje projekt objęty protestem do ponownej oceny w ramach kryterium lub kryteriów, które wymagają dokonania ponownej oceny, wraz z uzasadnieniem przyjętego rozstrzygnięcia, w którym w szczególności wskazuje na czym jej zdaniem polegało niewłaściwe przeprowadzenie oceny wniosku w zakresie danego kryterium lub kryteriów. Ponowna analiza dokonywana jest tylko i wyłącznie w zakresie wskazanym w informacji uwzględniającej protest, zaś informacja uwzględniająca protest nie może przekraczać zakresu zaskarżenia pierwotnej oceny wniosku, co wynika wprost z Procedury odwoławczej. Zatem Instytucja dokonująca ponownej analizy wniosku o dofinansowanie nie może wyjść poza powyższy zakres, bowiem od takiej oceny musiałby przysługiwać środek zaskarżenia. Natomiast zgodnie z Zasadami dokonywania wyboru projektów w ramach PO KL, od ponownej negatywnej oceny żaden środek odwoławczy nie przysługuje. Dlatego też, w ocenie Sądu, mając na uwadze cały system procedowania z wnioskiem o przyznanie dofinansowania oraz zasadę szybkości (wiążącą się np. z szybkością dokonywania ponownej analizy wniosków i rozpoznawania środków odwoławczych) instytucja dokonująca ponownej analizy wniosku nie może podnosić nowych okoliczności, od których wnioskodawcy nie przysługiwałyby żadne środki odwoławcze. Nie są natomiast zasadne zarzuty skargi dotyczące nieprzestrzegania zasady poufności którą skarżący upatrywał w dużej zbieżności uwag obydwu ekspertów różniących się wyłącznie formą zapisu zaś tożsamych co do treści. Jak wynika z całości akt sprawy, na etapie rozpatrywania protestu Instytucja rozpatrująca protest powołała eksperta zewnętrznego z Centralnej Bazy Ekspertów. Ekspertyza została przedstawiona oceniającym na etapie poprzedzającym dokonanie oceny, członkowie KOP posiłkowali się przy opiniowaniu wniosku oceną dokonaną przez eksperta, stąd zbieżność uwag w kartach oceny merytorycznej sporządzonych przez oceniających projekt. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia prawa przy ocenie projektu i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju