V SA/Wa 1550/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant: st. sekr. sąd - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2011 r. sprawy ze skargi H.-V. S.A. w G. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. uwzględnia skargę i stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez instytucję pośredniczącą; 2. zasądza od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz H.- V. S.A. w G. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. H.-V. S.A. w G. (dalej "skarżąca") zwróciła się do T. Agencji Rozwoju Regionalnego (RIF) z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu "Typoszereg zespołów napędowych pomp zatapialnych do cieczy zanieczyszczonych typu FZ z wewnętrznym układem chłodzenia cieczą". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013; Priorytet 1 – Badanie i rozwój nowoczesnych technologii; Działanie 1.4 Wsparcie projektów celowych. Po usunięciu braków formalnych wniosku przez skarżącą, RIF przekazał wniosek do Komisji Konkursowej działającej przy Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, celem przeprowadzenia oceny merytorycznej. Pismem z [...] marca 2011 r. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, dalej: PARP, poinformowała skarżącą o nieprzyznaniu dofinansowania na realizację projektu, gdyż nie spełnił kryterium: "wydatki są kwalifikowane w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów działania". PARP wskazała, że skarżący spełnia warunki przyznania premii z tytułu szerokiego rozpowszechnienia wyników badań przemysłowych, ale nie spełnia pozostałych wymogów tego kryterium. W ocenie PARP skarżąca nie przygotowała projektu zgodnie z "Instrukcją wypełnienia Biznes Planu dla projektu w zakresie pkt C.1.3, pkt C.1.4 oraz C 5. PARP wskazała, że skarżąca w pkt C.1.3 wymieniła i opisała zupełnie inne zadania, niż w harmonogramie (C 5), zaś w pkt C.1.4 wszystkie wydatki (BPiPR) opisano wspólnie (bez rozbicia na zadania), co uniemożliwiło ocenę ich zasadności, racjonalności i adekwatności w stosunku do realizowanych zadań. PARP zwróciła również uwagę, że sposób opisu wynagrodzeń uniemożliwia ocenę prawidłowości przyjętych kosztów wynagrodzeń w projekcie oraz ich zasadność. W wynagrodzeniach przewidziano dwóch kierowników zespołów projektowych, nie uzasadniając konieczności angażowania dwóch kierowników i dwóch zespołów. W związku z powyższym całość wynagrodzeń w projekcie jest niekwalifikowana. Kolejne zgłoszone zastrzeżenie w zakresie pkt C.1.3 dotyczyło umieszczenia w jego ramach zadań nie spełniających definicji badań przemysłowych. Zadania te dotyczą projektowania nowego produktu i wykonywania modeli, w związku z czym należało je przypisać do prac rozwojowych. Ponadto, skarżąca opisując konieczne do wykonania prace badawcze i rozwojowe w przypadku pkt C.1.3 nie przyporządkowała konkretnych prac poszczególnym zadaniom z Harmonogramu. W konsekwencji trudno określić, które prace są powiązane z konkretnymi wydatkami i jaki jest ich rozdział pomiędzy konkretne zadania. Organ zwrócił również uwagę, że skarżąca opisała konieczne do wykonania prace badawcze i rozwojowe, ale w pkt C.1.3 nie przyporządkowała konkretnych prac poszczególnym zadaniom z harmonogramu. Reasumując, projekt został oceniony negatywnie. Skarżąca w odpowiedzi na pismo PARP złożyła protest od merytorycznej oceny wniosku o dofinansowanie, wnosząc o weryfikację dokonanej oceny w zakresie jej zgodności z kryteriami wyboru projektu oraz naruszeń o charakterze proceduralnym. Instytucji dokonującej oceny skarżąca zarzuciła błąd w trakcie oceny polegający na nieuważnym przeanalizowaniu wniosku o dofinansowanie oraz kryteriów wyboru projektów, niewłaściwym zinterpretowaniu wskazanych w nim okolicznościach oraz niewłaściwą ocenę projektu z innych, dających się zdefiniować w sposób obiektywny przyczyn, co miało wpływ na wynik przeprowadzonej oceny. Skarżąca uzasadniając wniesiony protest wskazała, że ocena kryterium odbywa się na podstawie części V wniosku o dofinansowanie oraz na podstawie opisu i danych zawartych w pkt C.1 (w szczególności C.1.4 - 5 i C.1.7) oraz tabeli C5 i C6 Biznes Planu. Odnosząc się do zastrzeżeń dotyczących niezgodności pkt C.1.3 z C.1.4 i C.5 Biznes Planu, a w szczególności do pkt C.1.3 w ramach którego przedstawiono zadania o numerach 2,3,4,5,6,7, w ramach podpunktu "a) badania przemysłowe" skarżąca odwołując się do definicji z Rozporządzenia Komisji (WE) 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r., sekcja 7 art. 30 ust. 3 i 4 argumentowała, że prawidłowo zdefiniowała zakresy badań przemysłowych i prac rozwojowych oraz skrupulatnie oddzieliła prace badawcze od prac rozwojowych. Opisy zawarte w pkt C.1.3 podpunkt a) wniosku tj. prace oznaczone numerami od 1 do 9 stanowią szczegółowe rozwinięcie zakresu wszystkich zadań z zakresu badań przemysłowych, które umieszczono w opisie w pkt C.1.5 i harmonogramie rzeczowo-finansowym pkt 4 i oznaczono numerami 1,3,5. Główny tytuł tych zadań jest wspólny. Skarżąca w celu skrócenia opisów w częściach C.1.5 i C.4 posłużyła się skrótami brzmienia tych zadań, ponieważ zakres prac przemysłowych został szczegółowo opisany w punkcie C.1.3 podpunkt a) i dlatego, że w badaniach przemysłowych w dziedzinie zespołów pompowych jest to uznany i zgodny z definicją ustawową kanon. W ocenie skarżącej badania od nr 1 do nr 9 opisane w pkt C.1.3 podpunkt a) dokładnie spełniają definicję badań przemysłowych. Charakteryzują one etap polegający na opracowaniu i wykonaniu modelowych zespołów napędowych pomp (nie prototypu). Skarżąca zadeklarowała we wniosku o dofinansowanie gotowość publikacji danych porównawczych modelu wirtualnego z modelem rzeczywistym, a takie analizy mieszczą się w kanonie badań przemysłowych, a nie prac rozwojowych. Podobnie w części C.1.3 podpunkt b) w działaniach od nr 1 do nr 7 opisano listę prac rozwojowych, które umieszczono w opisie w pkt C.1.5 i w harmonogramie rzeczowo-finansowym pkt C.4 i oznaczono numerami 2,4,6. Tak jak w pkt C.1.3 podpunkt a), główny tytuł zadań z części C.1.3 podpunkt b) jest wspólny, a skarżąca posłużyła się skrótami brzmienia tych zadań, w celu skrócenia opisów w częściach C.1.5 i C.4, ponieważ zakres prac przemysłowych został szczegółowo opisany w punkcie C.1.3 podpunkt b) i dlatego, że w badaniach przemysłowych w dziedzinie zespołów pompowych jest to uznany i zgodny z definicją ustawową kanon. Na dowód powyższego skarżąca przedstawiła opinię Politechniki G., Katedry Energetyki i Aparatury Przemysłowej Wydziału Mechanicznego. Skarżąca nie zgodziła się również z zarzutem braku opisu wydatków, ich zakresu i uzasadnienia w odniesieniu do opisów w punktach C.1.3, C.1.4 i C.5. W tabeli C.5 opisano wydatki w kategorii kosztów operacyjnych, a nakłady na wydatki oszacowano na bazie rozpoznania rynkowego cen, w odniesieniu do każdego zadania. Odnosząc się do zarzutu sposobu opisu wynagrodzeń pracowników zaangażowanych w projekt, skarżąca potwierdziła, że przyjęte koszty określono i uzasadniono w sposób racjonalny i adekwatny do celów projektu. Zwróciła też uwagę, że wprawdzie PARP zakwestionował metodę określania maksymalnego poziomu zaangażowania danego pracownika w projekt w skali miesiąca, ale nie kwestionował kosztów kwalifikowanych na wynagrodzenia dla pracowników w części C.5 Biznes Planu i części C.6. W zakresie zastrzeżeń dotyczących zasadności zaangażowania dwóch kierowników skarżąca wskazała, że PARP błędnie zrozumiał właściwe zapisy umieszczone w tabeli C. 1. 4 i wyjaśniła, jak te zapisy należy rozumieć. Skarżąca zarzuciła również uchybienie procedury, poprzez naruszenia § 7 pkt 2 ust. 10 Regulaminu przeprowadzenia konkursu, poprzez brak wezwania skarżącej do złożenia dodatkowych wyjaśnień lub dostarczenia informacji w zakresie punktów i zagadnień tego wymagających. Pismem z dnia 6 lipca 2011 r. Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, dalej "organ", poinformowało skarżącą, że jej protest nie został uwzględniony. W uzasadnieniu informacji organ wskazał, że zaplanowane przez skarżącą wydatki są kwalifikowane, ale w Biznes Planie pkt C.1.3 skarżąca wskazała 16 zadań, a w pkt C.1.4, dla pozycji kosztowej "wynagrodzenie z pochodnymi" wskazuje 6 zadań. W harmonogramie rzeczowo-finansowym skarżąca wskazała 6 zadań według wielkości mechanicznej silników, zachowując podział na badania przemysłowe i prace rozwojowe, co w ocenie organu jest niezrozumiałe. Dodatkowo uznał, że wyjaśnienia skarżącej w zakresie wydatków związanych z wynagrodzeniami zostały niewystarczająco uzasadnione. Zwrócił również uwagę, że kwota niedostatecznie uzasadnionych wydatków wynosi 2.513,2 tys zł, co stanowi 99,7 % wszystkich zaplanowanych wydatków. W konsekwencji uznano, że skarżąca nie spełniła kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 9 z powodu nieuzasadnienia planowanych wydatków. W związku z nieuwzględnieniem protestu skarżąca w dniu [...] lipca 2011 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie skargę na pismo PARP z [...] marca 2011 r. oraz pismo Ministerstwa z [...] lipca 2011 r. Pismom tym zarzuciła niedokonanie rzetelnej oceny merytorycznej wniosku, w tym niewystąpienie przez Komisję Konkursową do wnioskodawcy za pośrednictwem instytucji wdrażającej – PARP oraz przez Przewodniczącego Komisji Konkursowej o dodatkowe informacje i wyjaśnienie treści wniosku. Ponadto zarzuciła naruszenie zasad "Procedury odwoławczej w ramach POIG" poprzez brak wnikliwego, wszechstronnego przeanalizowania zgłoszonych w proteście zarzutów, co mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia protestu oraz poprzez brak pisemnego ustosunkowania się do wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżącą w proteście. Zarzuciła również naruszenie Szczegółowego Opisu Priorytetów POIG 2007-2013 poprzez nieskorzystanie przed rozstrzygnięciem protestu z opinii ekspertów bądź zespołów doradczych. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o jej oddalenie. Ustosunkowując się do podniesionych zarzutów uznał, że są one bezzasadne. Minister nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącej, że ocena projektu nie była rzetelna. Wyjaśnił, że wszystkie zgłoszone do konkursu projekty były oceniane przez trzech niezależnych ekspertów. W związku ze złożonym protestem wniosek został poddany autokontroli przez niezależnego eksperta powołanego przez PARP. W kolejnym etapie Minister, korzystając z fachowej wiedzy eksperta zewnętrznego, specjalisty z dziedziny inżynierii mechanicznej, rozpatrzył zarzuty skarżącej podniesione w proteście. Odnosząc się do zarzutu niewystąpienia przez Komisję Konkursową oraz Przewodniczącego Komisji Konkursowej do wnioskodawcy o dodatkowe informacje i wyjaśnienie treści wniosku, Minister stwierdził, że ocena wniosku jest dokonywana na podstawie danych zawartych w tym wniosku oraz załączonej do niego dokumentacji aplikacyjnej, a wystąpienie do skarżącej o złożenie dodatkowych wyjaśnień jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem oceniających. Ponadto, składane wyjaśnienia nie mogą prowadzić do modyfikacji złożonego wniosku, a procedura zwracania się o złożenie dodatkowych wyjaśnień nie może być traktowana jako poprawienie niedokładnie przygotowanej dokumentacji. Minister podkreślił, że naruszeniem procedury nie jest fakt dokonania pozytywnej oceny kryterium przez jednego oceniającego w sytuacji, gdy dwóch ekspertów oceniło to kryterium negatywnie. W takim przypadku nie można uznać, że kryterium zostało spełnione. Za bezzasadny uznał również zarzut, iż ocena projektu została dokonana w sposób pobieżny i błędny i wskazał, że Zespół Zadaniowy rozpatrujący protest rozpoznał wszystkie argumenty skarżącej w nim podniesione. Podobnie, w ocenie Ministra niezasadny jest zarzut nieskorzystania przed rozstrzygnięciem protestu z opinii ekspertów, bądź zespołów doradczych. Wskazał, że pomimo, iż powołanie eksperta podczas procedury odwoławczej zależy od uznania organu rozpoznającego wniosek w niniejszej sprawie do oceny zarzutów podniesionych w proteście powołano specjalistę z dziedziny inżynierii mechanicznej. W dniu [...] września 2011 r. Minister, wykonując zobowiązanie Sądu nałożone na rozprawie, która odbyła się w dniu 25 sierpnia 2011 r. złożył w Sądzie potwierdzoną za zgodność z oryginałem "Kartę procedury odwoławczej". W dniu [...] października 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe skarżącej, w którym skarżąca podtrzymała zarzuty podniesione w skardze. W ocenie skarżącej w odpowiedziach Ministra pojawiają się rozbieżności co do tego, w jaki sposób rozpatrywano projekt i w jej ocenie nie jest jasne, kto rozpoznawał protest – Zespół Zadaniowy, czy niezależny ekspert powołany przez PARP. Skarżąca zwróciła uwagę, że ekspert zewnętrzny rekomendował wniosek do dofinansowania i za zasadny uznał protest skarżącego. Skarżąca podtrzymała zarzuty braku wnikliwego wszechstronnego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, poprzez niezapoznanie się z wyjaśnieniami skarżącego zawartymi w proteście i powielenie opinii PARP przy wydaniu wnioskowi negatywnej opinii. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Skarżący w zarzutach skargi zakwestionował prawidłowość oceny protestu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą wskazując, że instytucja ta nie ustosunkowała się pisemnie do wszystkich zarzutów protestu, co wskazuje na brak wnikliwego zapoznania się z jego treścią i wadliwą ocenę wniosku. Z zarzutem tym należy się zgodzić. Dokonując bowiem analizy oceny projektu zawartej w piśmie PARP z [...]marca 2011 r. w zestawieniu z treścią rozstrzygnięcia protestu należy zauważyć, że jakkolwiek w obydwu tych pismach wskazano na niespełnienie przez projekt kryterium 9 tj., że wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu oraz celów działania, to w ocenie tej okoliczności dokonanej przez organy istnieją zasadnicze różnice. Przede wszystkim w piśmie zawierającym ocenę wniosku poza wskazaniem braku prawidłowego przygotowania projektu zgodnego z instrukcją wypełniania wniosku odnoszącego się do pkt. C.1.3, pkt C.1.4 oraz C.5, co miało polegać na wpisaniu innych zadań w pkt C.1.3 niż w Harmonogramie (C.5) i wpisaniu w pkt C.1.4 wszystkich wydatków bez ich rozbicia na zadania kwestionowano również to, że zadania opisane w pkt. C.1.3 nie spełniają definicji badań przemysłowych. Okoliczności te wraz z innymi szczegółowo przytoczonymi we wspomnianym piśmie zastrzeżeniami spowodowały, że wydatki na sfinansowanie projektu przedstawione przez stronę uznane zostały przez PARP za niekwalifikowalne. Strona szczegółowo odniosła się do przedmiotowej oceny dokonanej przez PARP wyjaśniając, że przedstawione w pkt C1.3 zadania spełniają definicję prac przemysłowych określoną w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. Ponadto strona podniosła, że w projekcie nie wskazywała konieczności działania 2 kierowników projektu i 2 zespołów wyjaśniając przy tym użytą w tym zakresie terminologię. Strona podniosła, odnosząc się do faktu spełnienia przez projekt kryterium 9 dotyczącego zasadności, racjonalności i adekwatności wydatków, że wskazywane do poniesienia wydatki są konieczne, nie są zawyżone i odpowiadają zakresowi określonych w nim zadań. Strona wyjaśniła ponadto, że projekt dotyczy zgodnie z opisem punktu C.1.3 wykonania 6 zadań, które rozbite są na poszczególne prace w łącznej ilości 16 tj. 9 prac składających się na 3 zadania przemysłowe i 7 prac składających się na 3 zadania rozwojowe, przy czym zadania te w częściach C1.5 i C.4 zgodnie z przyjętą nomenklaturą określone są skrótowo. Odnosząc się do argumentów protestu Instytucja Pośrednicząca - Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego podzieliła ocenę projektu wskazując, że stanowisko PARP co do braku spełnienia obligatoryjnego kryterium merytorycznego nr 9 jest uzasadnione. Minister wskazał, że w jego ocenie wydatki określone w projekcie są kwalifikowalne ale konieczność ich poniesienia nie została w sposób dostateczny uzasadniona (wykazana), co nie pozwala na uwzględnienie protestu. Minister odniósł to zastrzeżenie do wydatków na wynagrodzenia i na koszty operacyjne, które łącznie wynoszą 99, 7% wydatków. W szczególności Minister uznał, że uzasadnienie konieczności poniesienia wydatków na wynagrodzenia jest zdawkowe, ponieważ strona odnosząc się do zasadności wynagrodzeń dla poszczególnych osób z reguły wskazuje, że określona osoba, której dotyczą wskazane wydatki, jest niezbędna do wykonania prac. Generalnie Instytucja Pośrednicząca zarzuciła, że strona nie opisała i nie uzasadniła planowanych kosztów, co uniemożliwia ich ocenę. W związku z tym Sąd zauważa, że organ nie odniósł się do tych argumentów protestu, które dotyczyły faktu, że prace wskazane w pkt. C.1.3, są w ocenie strony pracami przemysłowymi, ani do argumentów dotyczących rzekomego uczestniczenia w pracach projektu 2 kierowników i zarazem zespołów, co nakazywałoby uznanie, że milcząco uznał za trafne argumenty protestu w tym zakresie. Odnosząc się do stanowiska Ministra, co do rozbieżności w treści wniosku w zakresie wskazanym w ramach projektu zadań czyli w treści C.1.3 wniosku w zestawieniu z pkt C.1.4 wniosku i w treści Harmonogramu Rzeczowo - Finansowego (C.5), co zdaniem Ministra jest niezrozumiałe, to należy uznać, że uzasadnienie tego zarzutu w odniesieniu do przedstawionych w proteście argumentów, nie można uznać za wystarczające. W treści pisma Ministra z [...] lipca 2011 r. nie odniesiono się wcale do argumentów protestu dotyczących tego, że 16 zadań, których opis pojawia się w pkt C.1.3 lit. a i lit. b wniosku, jest wyłącznie szczegółowym rozwinięciem 6 zadań określonych w pkt C.1.4 i C.5 stanowiąc kolejne, cząstkowe, niezbędne do ich realizacji prace. Nie wiadomo zatem, czy istotnie jak wynika to z oceny projektu przez PARP, są to inne zadania, czy też mają one ze sobą związek, ale część z nich jest zbędna w procesie wykonania założonych we wniosku zadań, czy też jak twierdzi strona, są one tymi samymi zadaniami ale rozbitymi na poszczególne fazy. Odniesienie się do tych kwestii jest kluczowe dla uznania czy w tym zakresie projekt został we wniosku prawidłowo opisany, czy też nie, a w dalszej kolejności, czy koszty dotyczące tych zadań są uzasadnione, czy też nie. Rozważenie tych wątpliwości ma związek z dalszym zarzutem dotyczącym braku prawidłowego uzasadnienia wydatków na wynagrodzenia i koszty operacyjne. W ocenie Sądu zarzut ten również nie został na tym etapie właściwie uzasadniony ponieważ w pkt C.1.4 wbrew stanowisku Ministra strona określając potrzebę zatrudnienia osoby na konkretnym stanowisku wskazywała co i w odniesieniu do jakiego zadania dana osoba będzie wykonywać. W tym stanie rzeczy konstatacja, że dana osoba jest niezbędna w toku realizacji projektu jest właściwa i nie powinna sama w sobie budzić zastrzeżeń. Brak jest również wyjaśnienia organu dlaczego mimo istniejących opisów dotyczących zakresu potrzebnych do przeprowadzenia prac operacyjnych uznaje je za niewłaściwie opisane i uzasadnione, co jego zdaniem ma wpływ na możliwość dokonania obiektywnej oceny prawidłowości określonych w projekcie wydatków. Na koniec należy wskazać, że do akt sądowych na żądanie Sądu złożona została przez pełnomocnika organu karta procedury odwoławczej sporządzona przez niezależnego eksperta powołanego dodatkowo do oceny w związku ze złożonym protestem na podstawie § 14 Załącznika 4.4.procedury odwoławczej w ramach POIG 2007 -2013. Z treści karty wynika jednoznacznie, że ekspert ten uznał protest za zasadny. Nie negując faktu, że opinia eksperta zewnętrznego nie jest decydująca dla oceny dokonywanej przez Jednostkę Pośredniczącą należy jednak mieć na uwadze, że skoro osoba powołana w charakterze eksperta, jest osobą posiadającą odpowiednie przygotowanie merytoryczne to przyczyny braku uwzględnienia protestu powinny być wykazane w sposób, który nie budzi wątpliwości. Zdaniem Sądu tak się jednak nie stało w związku z czym, w tym stanie sprawy, zarówno ocena protestu jak i sposób oceny wniosku, nie może być uznany za dokonane we właściwy sposób. W tym stanie rzeczy za trafny należy uznać zarzut skargi dotyczący naruszenia treści § 9 ust. 10 pkt 2 i 4 Załącznika 4.4 do Szczegółowego Opisu Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (wersja z 2 września 2010 r.) w powiązaniu z treścią art. 30 ust. 1 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.Dz.U .2009,nr 84,poz.712 )poprzez brak dokonania rzetelnej oceny projektu zgłoszonego przez skarżącego. Sąd nie podziela natomiast stanowiska skarżącego co do naruszenia treści § 7 ust.10 Regulaminu Przeprowadzania Konkursu w ramach POIG 2007-2013 uznając, że Przewodniczący Komisji Konkursowej nie naruszył treści Regulaminu w tym zakresie, bo z wnioskiem o ewentualne wyjaśnienie wątpliwości przy ocenie merytorycznej wniosku może on się zwrócić do strony wyłącznie na wniosek członków KK, którego to wniosku nie było. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju uwzględnił skargę i orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 30e ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju w zw. z art. 200 i 205 p.p.s.a.