V SA/Wa 1552/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant - Małgorzata Sieczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi I. L. O. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz I. L. O. kwotę 300 (trzysta) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...], Wojewoda [...] odmówił obywatelowi F. – I. L. O. udzielenia zgody na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji. Organy obu instancji zajęły jednomyślne stanowisko, iż w sytuacji, gdy Cudzoziemiec, mąż i ojciec obywatelek Polski, pracuje w A. a do Polski przyjeżdża tylko w odwiedziny do rodziny na kilka dni co miesiąc lub rzadziej – nie są spełnione przesłanki z art. 53 ust.1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r. Zdaniem organów fakt, iż Cudzoziemiec jest małżonkiem obywatelki polskiej sam w sobie nie uzasadnia jego zamieszkiwania na terytorium Polski przez okres dłuższy niż 3 miesiące. Centrum spraw życiowych Cudzoziemca koncentruje się w Anglii a odmowa zezwolenia na zamieszkanie w Polsce na czas określony nie pozbawia Go możliwości kontaktów z rodziną na podstawie wiz pobytowych wydawanych przez konsula. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Cudzoziemiec wniósł o uchylenie decyzji Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. zarzucając organowi nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i bezpodstawne zastosowanie art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach. Skarżący podniósł w uzasadnieniu skargi, iż jego celem jest zamieszkiwanie w Polsce z żoną i córką i tylko trudności w znalezieniu pracy w Polsce spowodowały konieczność znalezienia zatrudnienia zagranicą. Życie osobiste Strony koncentruje się w Polsce, gdzie przebywają jego żona i dziecko. Cudzoziemiec wskazał także na błędne, jego zdaniem, wyliczenie czasu, w którym faktycznie przebywał w Polsce w okresie od grudnia 2007 r. do kwietnia 2009 r. Stanowisko to Skarżący rozwinął w piśmie procesowym z dnia [...] kwietnia 2009 r. złożonym do akt sprawy przez jego pełnomocnika – żonę, do którego dołączył dowody potwierdzające jego zameldowanie w W., odbywanie wielu kursów - w tym naukę języka polskiego, podejmowanie kroków zmierzających do podjęcia w Polsce pracy. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Sądy administracyjne, w tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki określone w ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawową funkcją sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania jest ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie poprzedzające jej wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. Rozpatrując sprawę w oparciu o wskazane kryteria Sąd stwierdza, iż skarga jest zasadna. Okoliczności faktyczne sprawy nie są sporne, poza okresem łącznego przebywania Cudzoziemca w Polsce w czasie jego zatrudnienia zagranicą – co w ocenie Sądu nie ma istotnego znaczenia w sprawie. Cudzoziemiec w dniu [...] października 2007 zawarł cywilny związek małżeński z obywatelką Polski. Kościelny związek został zawarty w dniu [...] grudnia 2007 r. Z tego związku w dniu [...] marca 2008 r. urodziła się córka. Organ jednoznacznie przyznaje, iż małżeństwo Strony z obywatelką polską jest rzeczywistym, prawidłowo funkcjonującym związkiem. W dniu [...] grudnia 2007 r. Skarżący otrzymał zezwolenie Wojewody [...] na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na okres jednego roku, tj. do dnia 2 grudnia 2008 r. W marcu 2008 r. Cudzoziemiec wyjechał do W., gdzie znalazł pracę pozwalającą mu na utrzymanie niepracującej, kończącej studia żony i córki. W czasie pobytu zagranicą Skarżący wielokrotnie przyjeżdżał do Polski w celu odwiedzenia rodziny i uczestniczenia w rodzinnych uroczystościach, w tym chrzcie dziecka. W Polsce małżeństwo zamieszkuje w bardzo ciężkich lokalowo warunkach z rodzicami i rodzeństwem żony Skarżącego. Celem zarobkowania w Anglii jest także zdobycie funduszy na usamodzielnienie się mieszkaniowe rodziny. Kolejny wniosek o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP Cudzoziemiec złożył 17 października 2008 r. wskazując na fakt, iż od jest mężem obywatelki polskiej. Problem w sprawie dotyczy zatem wykładni art. 53 ust. 1 pkt 6 ustawy o cudzoziemcach z dnia 13 czerwca 2003 r., który stanowi, iż zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który jest małżonkiem obywatela polskiego. Brzmienie przepisu przesądza o tym, iż organ jest zobligowany udzielić cudzoziemcowi zezwolenia, jeżeli nie występuje przesłanka z art. 55 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Orzecznictwo sądów administracyjnych sformułowało tezę, iż udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, przy zaistnieniu warunków określonych w art. 53 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach jest zasadą ,od której wyjątki wymagają przekonywującego uzasadnienia (m.in. wyroki V SA/Wa 2423/05, V SA/Wa 633/06). Sąd podkreśla, iż w rozpoznawanej sprawie organ potwierdził, że małżeństwo Cudzoziemca nie jest związkiem zawartym w celu obejścia przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W ocenie Sądu założenie rodziny w Polsce bezsprzecznie uzasadnia zamieszkiwanie Strony na terytorium RP przez okres dłuższy niż 3 miesiące zwłaszcza, iż Cudzoziemiec wykazał, że jego życie rodzinne koncentruje się i będzie koncentrowało się w Polsce a zarobkowanie poza granicami wynika tylko i wyłącznie z trudności w znalezieniu pracy w Polsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał zatem za zasadne zarzuty skargi podnoszące, iż art. 57 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach został zastosowany przez organ niezasadnie. Z mocy art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże organ w toku ponownego rozpoznawania sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wojewody [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c i art. 135 p.p.s.a.