V SA/Wa 1557/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2010 r. sprawy ze skargi K. A. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści; 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców na rzecz K. A. kwotę 340 zł (trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W piśmie z [...] lutego 2009 r. obywatelka [...] K. A. wniosła o wykreślenie jej danych z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] maja 2009 r. odmówił wydania zaświadczenia o treści żądanej. W uzasadnieniu wskazano, iż dopóki decyzja Wojewody [...] z [...] października 2008 r. o wydaleniu cudzoziemki z terytorium Polski, utrzymana w mocy decyzją Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2008 r., funkcjonuje w obrocie prawnym, nie ma prawnych możliwości wykreślenia istniejącego wpisu. Wskazano, iż cudzoziemka opuściła terytorium Polski w dniu [...] grudnia 2008 r. zatem termin obowiązywania wpisu danych wnioskodawczyni w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Polski jest niepożądany to [...] grudnia 2011 r. Rozpoznając sprawę w następstwie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców postanowieniem z [...] lipca 2009 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie własne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwą wykładnię oraz zastosowanie, a mianowicie art. 128 ust. 1a pkt 1 w zw. z art. 131 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.) poprzez brak wykreślenia danych osobowych skarżącej z wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Polski jest niepożądany, mimo iż jest ona małżonką obywatela polskiego, a także naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7 oraz art. 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o treści żądanej bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie uwzględnienia wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie. Podtrzymał stanowisko i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w powyższym zakresie Sąd dopatrzył się naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 128 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany nie umieszcza się danych cudzoziemca małżonka obywatela polskiego oraz przebywającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej małżonka cudzoziemca posiadającego zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE, chyba że jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego. Skarżąca zasadnie wskazuje zatem, iż w powołanym przepisie brak odesłania do odpowiedniego zastosowania regulacji zawartej w art. 55 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, dotyczącej ustalania w trakcie postępowania o udzielenie cudzoziemcowi będącemu małżonkiem obywatela polskiego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, czy związek małżeński nie został zawarty w celu obejścia przez cudzoziemca przepisów o udzielaniu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ orzekający w sprawie dokonał błędnej wykładni art. 128 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, skoro według normy prawnej w nim zawartej jedynie w dwóch sytuacjach należy umieścić dane cudzoziemca małżonka obywatela polskiego w wykazie – gdy jego pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego. W powołanym przepisie nie wskazano na przesłankę z art. 55 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, co powoduje, iż fakt pozostawania przez skarżącą w związku małżeńskim z obywatelem polskim T. B., której to okoliczności organ nie kwestionuje, wobec niestwierdzenia przesłanek umieszczenia danych cudzoziemca małżonka obywatela polskiego w wykazie z art. 128 ust. 1a pkt 1 ustawy o cudzoziemcach, skutkować winien wykreśleniem danych osobowych cudzoziemki z wykazu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 powołanej ustawy.