V SA/Wa 1557/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 lutego 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp.z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa Mokotów z [...] kwietnia 2019 r.; 2. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej jako: "skarżąca", "strona" lub "spółka") jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej jako: "Dyrektor IAS", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), z [...] lipca 2019 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. [...] (dalej jako: "Naczelnik US" lub "organ I instancji") z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Na podstawie tytułu wykonawczego z 25 stycznia 2019 r. nr [...], wystawionego przez Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, którym objęto należności z tytułu nienależnie pobranej płatności w łącznej kwocie należności głównej 627.933,41 zł, Naczelnik US wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku skarżącej. Celem wyegzekwowania przedmiotowych należności, organ I instancji zawiadomieniami z 27 lutego 2019 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego prowadzonego odpowiednio przez Bank Handlowy w Warszawie S.A. oraz Bank Spółdzielczy w [...]. Powyższe zawiadomienia doręczono do banków 7 lutego 2019 r. oraz spółce wraz z odpisem ww. tytułu wykonawczego 14 lutego 2019 r. 15 lutego 2019 r. organ I instancji, w wyniku realizacji zajęcia, otrzymał od Banku Spółdzielczego w [...] kwotę 5.222,44 zł, którą rozliczono na koszty egzekucyjne. Pismem z 22 lutego 2019 r. pełnomocnik spółki wniósł zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR pismem z 1 marca 2019 r. poinformował Naczelnika US, że 21 lutego 2019 r. na rachunek bankowy ARiMR została dokonana przez skarżącą wpłata w wysokości 749.313,20 zł oraz 25 lutego 2019 r. wpłata w wysokości 60,37 zł, które w całości uregulowały zobowiązanie strony wobec ARiMR wynikające z tytułu wykonawczego. Następnie postanowieniem z [...] marca 2019 r. Naczelnik US oddalił zarzuty z uwagi na uchybienie terminu do ich wniesienia. Pismem 20 marca 2019 r. pełnomocnik spółki, działając na podstawie art. 64c § 6a u.p.e.a. wniósł o: - doręczenie zawiadomienia o wysokości ustalonych kosztów egzekucyjnych w przedmiotowej sprawie; - ponowne ustalenie wysokości kosztów egzekucyjnych odzwierciedlające wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt SK 31/14 oraz okoliczność, iż w ramach postępowania egzekucyjnego dokonano tylko jedną czynność egzekucyjną w postaci zajęcia wierzytelności wynikających z prowadzonego na rzecz Zobowiązanej rachunku bankowego, która to kwota wierzytelności wynosiła ok. 5.000,00 zł. Dalej pełnomocnik wskazał, że w związku z okolicznością, iż skarżąca spełniła w całości obowiązek objęty tytułem wykonawczym i egzekwowany w postępowaniu egzekucyjnym w przedmiotowej sprawie, należy przyjąć, że postępowanie egzekucyjne zostało zakończone. W takim przypadku egzekucji podlegają jedynie koszty egzekucyjne postępowania egzekucyjnego. Zgodnie z zawiadomieniem o zmianie wysokości zajęcia, koszty zostały ustalone na kwotę 39.688.60 zł, która odpowiada w całości opłatom stosunkowym wskazanym w art. 64 § 1 pkt 4 oraz § 6 i 8 u.p.e.a. Podkreślił, że ustalone koszty są zbyt wysokie w stosunku do dokonanych czynności egzekucyjnych. Postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] Naczelnik US odmówił wszczęcia postępowania w sprawie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 64 § 9 oraz § 10 u.p.e.a. obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej i opłaty za zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanej spółki powstał 7 lutego 2019 r. Natomiast aby organ egzekucyjny zastosował art. 64c § 6a u.p.e.a. niezbędny jest do spełnienia warunek zakończenia postępowania, czy to poprzez wyegzekwowanie dochodzonego obowiązku, czy też w związku z uzyskaniem waloru ostateczności przez postanowienie umarzające to postępowanie. Dalej wyjaśniono, że przedmiotowej sprawie obowiązek dochodzony na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z 25 stycznia 2019 r. nie został w pełni wyegzekwowany. Zgodnie z art. 64c § 6 u.p.e.a. tytuł wykonawczy jest podstawą do dochodzenia kosztów egzekucyjnych powstałych w prowadzonym postępowaniu. Stosownie zaś do art. 64 § 8 u.p.e.a zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych nie zwalnia od obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych powstałych w postępowaniu. Powyższe okoliczności wskazują, zdaniem Naczelnika US, że brak jest możliwości by organ egzekucyjny wypowiedział się w zakresie wysokości kosztów powstałych w toku trwającego postępowania egzekucyjnego. W związku z konieczności podejmowania dalszych czynności egzekucyjnych zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, wysokość kosztów może bowiem ulec zmianie, a zatem wypowiadanie się co do ich wysokości jest przedwczesne. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 28 maja 2019 r. skarżąca, zastępowana przez pełnomocnika wniosła zażalenie zarzucając organowi I instancji naruszenie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 64c § 6a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej jako: "u.p.e.a."), poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione przesłanki do wydania i doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów ze względu na niezakończenie postępowania egzekucyjnego z powodu niewyegzekwowania rzeczonych kosztów egzekucyjnych, pomimo że postępowanie egzekucyjne zostało zakończone poprzez dobrowolne wykonania obowiązku, a zgodnie z literalną treścią art. 64c § 6a zawiadomienie zostaje wydane w terminie 6 miesięcy od dnia wyegzekwowania wykonania obowiązku, niezależnie od egzekucji kosztów postępowania, która to egzekucja jest niezależna co do postępowania egzekucyjnego w zakresie obowiązku stwierdzonego tytułem wykonawczym. Postanowieniem z [...] lipca 2019 r. Dyrektor IAS utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie wyjaśnił, iż z treści art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a. jednoznacznie wynika, że dla wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych muszą być spełnione konkretne przesłanki. Zdaniem organu odwoławczego, żadna z przesłanek określonych w ww. przepisie nie została spełniona, nie zostało bowiem wydane postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego, jak również obowiązek dochodzony na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 25 stycznia 2019 r. nr [...] nie został w pełni wyegzekwowany. Wskazał, iż w wyniku dokonanej czynności egzekucyjnej uzyskano kwotę 5.222,44 zł, którą rozliczono na koszty egzekucyjne, natomiast 21 i 25 lutego 2019 r. spółka dokonała wpłat w wysokości 749.313,20 zł oraz 60.37 zł, które w całości pokryły dochodzoną należność główną oraz odsetki, natomiast do wyegzekwowania pozostały jeszcze koszty egzekucyjne. Dyrektor IAS stwierdził, iż skoro zobowiązanie wynikające z tytułu wykonawczego z 25 stycznia 2019 r. nie zostało wykonane w całości bowiem do wyegzekwowania pozostały koszty egzekucyjne, to termin do złożenia wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych jeszcze się nie rozpoczął. Zdaniem organu II instancji Naczelnik US słusznie uznał, że wniosek o wydanie zawiadomienia w sprawie kosztów egzekucyjnych złożony w trakcie postępowania egzekucyjnego jest przedwczesny. Podkreślił, że zawiadomienie w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych powinno być wydane dopiero po zakończeniu egzekucji (wykonaniu obowiązku lub umorzeniu postępowania), ponieważ dopiero wówczas zostanie zamknięta możliwość dokonywania czynności egzekucyjnych i będzie można ustalić ostateczną wysokość kosztów egzekucyjnych. Wydanie zawiadomienia w sprawie kosztów egzekucyjnych w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego nie pozwala na kompleksowe ustalenie kosztów egzekucyjnych, bowiem nie da się oznaczyć z góry i przewidzieć zdarzeń faktycznych i prawnych mających wpływ na zasady ich ponoszenia oraz ich wysokość. Zdaniem organu odwoławczego art. 64c § 6a u.p.e.a. nie ma zatem zastosowania w rozpatrywanej sprawie, ponieważ jak ustalono, postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec spółki na podstawie tytułu wykonawczego z 25 stycznia 2019 r. nie zostało zakończone - nie wyegzekwowano jeszcze w całości dochodzonych kosztów egzekucyjnych. Pismem z 9 sierpnia 2019 r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie Dyrektora IAS wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Organowi II instancji strona zarzuciła błędne zastosowanie art. 61a § 1 k.p.a., w zw. z art. 64c § 6a u.p.e.a. poprzez przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie nie zostały wypełnione przesłanki do wydania i doręczenia zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych ze względu na niezakończenie postępowania egzekucyjnego z powodu niewyegzekwowania rzeczonych kosztów egzekucyjnych, pomimo że postępowanie egzekucyjne zostało zakończone poprzez dobrowolne wykonanie obowiązku, a zgodnie z literalną treścią art. 64c § 6a zawiadomienie zostaje wydane w terminie 6 miesięcy od dnia wyegzekwowania wykonania obowiązku, niezależnie od egzekucji kosztów postępowania, która to egzekucja jest niezależna co do postępowania egzekucyjnego w zakresie obowiązku stwierdzonego tytułem wykonawczym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy – czy to prawa materialnego, czy też postępowania – sąd uchyla zaskarżone postanowienie i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu przedmiotowa skarga jest zasadna. Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 61a §1 k.p.a., gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zwrot "nie może być wszczęte" należy odnieść przede wszystkim do sytuacji, gdy wszczęciu postępowania sprzeciwia się przepis prawa bądź poszczególne przepisy, których interpretacja uniemożliwia prowadzenie tego postępowania i rozpatrzenie treści żądania w sposób merytoryczny. Przyczyny, które powodują, że postępowanie nie może być wszczęte, mogą dotyczyć także braku w przepisach podstawy do rozpatrzenia treści żądania w trybie postępowania administracyjnego. W przypadku zatem stwierdzenia braku możliwości realizacji żądania z tych przyczyn, zasadna jest odmowa wszczęcia postępowania na podstawie powołanego art. 61a §1 k.p.a. Stwierdzenie zaistnienia wskazanych przesłanek, obliguje organ do wydania tego rodzaju postanowienia. W przedmiotowej sprawie organy odmówiły wszczęcia postępowania w sprawie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych. Należy zatem zauważyć, że zgodnie z art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o wysokości kosztów egzekucyjnych na wniosek złożony w terminie 6 miesięcy od dnia wyegzekwowania wykonania obowiązku, a w przypadku wyegzekwowania obowiązku w egzekucji z nieruchomości - od dnia, w którym postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości stało się ostateczne (lit. a), lub od dnia w którym postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego stało się ostateczne (lit. b). W przedmiotowej sprawie strona złożyła wniosek o doręczenie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych 22 marca 2019 r. (k. 41-43). Strona powołuje się przy tym na spełnienie przesłanki wskazanej w art. 64c § 6a pkt 1 lit. a, tj. fakt wyegzekwowania wykonania obowiązku. Z treści pisma wierzyciela skierowanego do Naczelnika US z 1 marca 2019 r. (k. 19) wynika, że spółka w dniach 21 i 25 lutego 2019 r. dokonała wpłat w całości regulujących zobowiązanie wobec ARiMR wynikające z tytułu wykonawczego z 25 stycznia 2019 r. nr [...]. Powyższy fakt jest niesporny pomiędzy stronami. Pomimo tego jednak, w ocenie organu II instancji, powyższe nie może stanowić podstawy do wydania żądanego zawiadomienia bowiem, w jego ocenie, obowiązek dochodzony na podstawie ww. tytułu wykonawczego nie został w pełni wyegzekwowany. Organ odwoławczy uznał, iż w konsekwencji, w związku z koniecznością podejmowania dalszych czynności egzekucyjnych, zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, wysokość kosztów egzekucyjnych może ulec zmianie. Zdaniem Sądu powyższa interpretacja przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest nieprawidłowa. Zgodzić się należy z Dyrektorem IAS, że zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych nie zwalnia od obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych powstałych w postępowaniu. Faktem również jest, że koszty egzekucyjne powstałe w egzekucji należności pieniężnej są dochodzone, co do zasady, na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego na tę należność. Z powyższego nie można jednak wyprowadzić wniosku, tak jak czyni to organ II instancji, że termin do złożenia wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych jeszcze się nie rozpoczął, bowiem zobowiązanie wynikające z tytułu wykonawczego z 25 stycznia 2019 r. nie zostało wykonane w całości, tj. do wyegzekwowania, na podstawie ww. tytułu wykonawczego pozostają jeszcze koszty egzekucyjne. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że w tytule wykonawczym nie wskazuje się wysokości kosztów egzekucyjnych, a jedynie kwotę dochodzonej przez wierzyciela należności głównej oraz należne odsetki. Zdaniem Sądu uiszczenie przez skarżącą powyższych kwot winno być traktowane jako "wykonanie obowiązku", o którym mowa w art. 64c § 6apkt 1 lit. a u.p.e.a., a tym samym od dnia ich uiszczenia należy liczyć 6 miesięczny termin na złożenie wniosku o doręczenie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych. W przedmiotowej sprawie, o czym była już mowa wyżej, strona w całości uiściła kwotę należności głównej określoną w tytule wykonawczym z 25 stycznia 2019 r. wraz z należnymi odsetkami w dniu 25 lutego 2019 r., zaś przedmiotowy wniosek wpłynął do organu 26 marca 2019 r. Z okoliczności, że na podstawie tego samego tytułu wykonawczego organ może dochodzić od zobowiązanego należnych kosztów egzekucyjnych, nie można natomiast wyprowadzić tezy o braku możliwości rozpoznania wniosku o wydanie zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych przed wyegzekwowaniu tych kosztów całości. Wspomnieć w tym miejscu należy, że w przedmiotowej sprawie część kosztów egzekucyjnych – w wysokości 5.222,44 zł zostało wyegzekwowanych wyniku dokonanej czynności egzekucyjnej (zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego). W zawiadomieniu o zmianie wysokości zajęcia z 5 marca 2019 r. (k. 26) organ I instancji wskazał natomiast kwotę kosztów egzekucyjnych w wysokości 39.688,60 zł, która to kwota, zdaniem strony jest nieadekwatna do podjętych czynności egzekucyjnych i winna zostać obniżona m.in. z uwagi na treść wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2016 r. sygn. akt SK 31/14, co stanowi właśnie powód zwrócenia się przez spółkę z wnioskiem o wydanie stosownego zaświadczenia, celem uruchomienia dalszej procedury dotyczącej określenia kosztów egzekucyjnych, o której mowa w art. 64c § 7 u.p.e.a. Należy podkreślić, że koszty egzekucyjne mają charakter długu odrębnego od dochodzonych w trybie przymusu należności, powstają one w związku z podjęciem czynności egzekucyjnych (W. Grześkiewicz [w:] D. Kijowski (red.), Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Komentarz, wyd. II, LEX 2015). Koszty te, egzekwowane są niezależnie od postępowania egzekucyjnego co do należności objętej tytułem wykonawczym, jednakże w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (art. 64c § 5 u.p.e.a.). Tym samym wyegzekwowanie, czy też jak w przedmiotowym przypadku uiszczenie przez stronę dochodzonej tytułem wykonawczym należności pieniężnej w całości, powinno umożliwić jej złożenie do organu egzekucyjnego wniosku, o którym mowa w art. 64c § 6a pkt 1 u.p.e.a. Nie można również zgodzić się ze stwierdzeniem Dyrektora IAS, że w niniejszej sprawie nie da się oznaczyć z góry i przewidzieć zdarzeń faktycznych i prawnych mających wpływ na zasady i wysokość kosztów egzekucyjnych. Przypomnieć raz jeszcze należy, że w przedmiotowej sprawie należność główna wraz z odsetkami została uiszczona w całości. Organ egzekucyjny nie ma zatem podstaw do podejmowania jakichkolwiek nowych czynności egzekucyjnych celem wyegzekwowania należności wynikającej z tytułu wykonawczego (uiszczonej w całości przez spółkę), a w konsekwencji nie ma w przedmiotowej sprawie możliwości, aby powstały w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczącego należności ARiMR, jeszcze inne koszty egzekucyjne związane z egzekucją należności określonej w tytule wykonawczym. Jednocześnie fakt, iż organ egzekucyjny ma możliwość wyegzekwowania od strony kosztów egzekucyjnych, powstałych w wyniku prowadzenia egzekucji należności pieniężnej określonej w tytule wykonawczym, i podejmowania w tym celu czynności egzekucyjnych, które mogą generować wydatki egzekucyjne bądź obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej, nie ma wpływu na wysokość kosztów egzekucyjnych, których określenia w formie zawiadomienia domaga się strona. Ewentualne koszty egzekucyjne wynikające z prowadzenia egzekucji nieuiszczonych kosztów egzekucyjnych od należności określonej w tytule wykonawczym z 25 stycznia 2019 r. stanowić będą bowiem odrębną kwotę kosztów egzekucyjnych, powstałą w wyniku prowadzenia na podstawie art. 64c § 5 u.p.e.a. egzekucji kosztów egzekucyjnych. Podsumowując, zdaniem Sądu, w wyniku dokonania przez organy błędnej wykładni art. 64c § 6a pkt 1 lit. a u.p.e.a., odmówiono stronie wszczęcia postępowania w sprawie wydania zawiadomienia o wysokości kosztów egzekucyjnych, błędnie stosując art. 61a § 1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy będą miały na uwadze powyższe wskazania Sądu. Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił mocą art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.). Na łączną kwotę 580 zł przysługujących do zwrotu stronie kosztów postępowania Sąd zaliczył 100 zł tytułem uiszczonego wpisu stałego od skargi oraz 480 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku.