V SA/Wa 1564/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Sędzia WSA - Matylda Arnold - Rogiewicz, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Rozwoju (obecnie: Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty dofinansowania oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] (dalej: "Strona", "Skarżąca"), wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Ministra Rozwoju (dalej: "Minister", "organ odwoławczy", "organ II instancji"), z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dalej: "organ I instancji", "CPPC"), z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] , określającą [...] zobowiązanie do zwrotu środków w wysokości 116.423 zł z tytułu naliczenia odsetek, o których mowa w art. 189 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.), od kwot i za okresy wskazane w zaskarżonej decyzji, w związku z niezłożeniem wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę na kwotę i w terminie określonych w Harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu pn. "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu na terenie gminy Ś.", zgodnie z § 6 ust. 10 umowy o dofinansowanie Nr POIG. 08.03.00-14-361/13-00 ze zm. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Zgodnie z umową o dofinansowanie zawartą w dniu 25 października 2013 r. o numerze wskazanym wyżej, pomiędzy Stroną a Władzą Wdrażającą Programy Europejskie (Instytucją Wdrażającą/Instytucją Pośredniczącą II stopnia), dalej: "umowa o dofinansowanie", Strona realizowała w ramach działania 8.3. "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu- eInclusion" osi priorytetowej 8. "Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki" Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, projekt pn. "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu na terenie [...] ", dalej: "projekt". Na podstawie wniosku o płatność nr [...] , wypłacono Stronie zaliczkę w łącznej wysokości 1.699.700 zł, w tym: 1.444.745 zł w formie płatności ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz 254.955 zł w ramach dotacji celowej pochodzącej z budżetu państwa. Środki te zostały przekazane Stronie w dniu 25 lutego 2014 r. W dniu [...] września 2014 r. Strona złożyła wniosek o płatność Nr [...] . Instytucja Wdrażająca, dalej: "IW", zatwierdziła jako rozliczające zaliczkę wydatki kwalifikowalne w wysokości 8 000 zł z podlegającej rozliczeniu kwoty 1.458.529,98 zł. Pozostała kwota zaliczki została rozliczona poprzez dokonanie zwrotu środków: w dniu 27 października 2014 r. w wysokości 1.200 zł wraz z odsetkami w wysokości 79 zł oraz w dniu 31 grudnia 2014 r. w wysokości 1.660.107,14 zł. Zwrot dokonany w grudniu 2014 r. obejmował również rozliczenie wydatków za Kolejny okres sprawozdawczy (do końca grudnia 2014 r.). W związku z niezłożeniem wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę na kwotę i w terminie określonych w harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu, po przeprowadzeniu postępowania, decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. CPPC określił kwotę 116.423 zł do zwrotu z tytułu naliczenia odsetek, liczonych jak dla zaległości podatkowych, od dnia przekazania środków do dnia zapłaty. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 189 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, dalej: "u.f.p.", w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Organ stwierdził, że rozliczenie zaliczki nastąpiło z uchybieniem terminu, bowiem zgodnie z Harmonogramem rzeczowo-finansowym z dnia 30 czerwca 2014 r. zaliczka powinna zostać rozliczona, poprzez złożenie wniosku o płatność obejmującego wydatki kwalifikowalne lub zwrócona do końca września 2014 r., co uzasadnia naliczenie odsetek, o których mowa w § 6 ust. 10 umowy o dofinansowanie oraz w art. 189 ust. 3 u.f.p. Kwota zobowiązania została ustalona w następujący sposób: odsetki w wysokości 95.854 zł za okres od dnia 25 lutego 2014 r. (data wypłaty zaliczki) do dnia 27 października 2014 r., tj. do dnia dokonania przez Stronę zwrotu środków w wysokości 1.200 zł wraz z odsetkami w wysokości 79 zł, od kwoty 1.450.529,98 zł, stanowiącej różnicę pomiędzy zadeklarowaną w harmonogramie rzeczowo-finansowym kwotą zaliczki do rozliczenia 1.458.529,98 zł a kwotą wydatków rzeczywiście rozliczonych we wniosku o płatność, tj. kwotą w wysokości 8.000 zł, odsetki w wysokości 20.648 zł za okres od dnia 28 października 2014 r. (następny dzień po dokonaniu przez Beneficjenta zwrotu środków w wysokości 1.200 zł wraz z odsetkami w wysokości 79 zł) do dnia 31 grudnia 2014 r., tj. do dnia dokonania przez Stronę kolejnego zwrotu środków, od kwoty 1.449.329,98 zł, stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą zaliczki pozostającą do rozliczenia, tj. 1.450.529,98 zł, a kwotą dokonanego dnia 27 października 2014 r. zwrotu w wysokości 1.200 zł. Strona wniosła odwołanie. Po rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy utrzymał decyzję organu I instancji w mocy stwierdzając, że fakt nierozliczenia zaliczki w terminie wynikającym z umowy o dofinansowanie powoduje, zgodnie z art. 189 ust. 3 u.f.p., obowiązek wszczęcia procedury określonej w art. 189 ust. 3a u.f.p. i nast., prowadzącej, w przypadku bezskutecznego wezwania w rozumieniu ust. 3a, do wydania decyzji o naliczeniu odsetek, o której mowa w art. 189 ust. 3b u.f.p. Organ podkreśli, że zobowiązanie z tytułu odsetek naliczonych na podstawie art. 189 ust. 3 u.f.p. powstaje na skutek wystąpienia przesłanek określonych w treści tego przepisu. Odsetki, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.o.f.p. są naliczane od środków pozostałych do rozliczenia, czyli niewykazanych przez beneficjenta we wnioskach o płatność, lub niezwróconych, do momentu ich rozliczenia, czyli wykazania we wnioskach o płatność lub zwrotu na rachunek. Natomiast źródłem powstania przedmiotowego zobowiązania jest zaistnienie zdarzenia polegającego na nierozliczeniu zaliczki w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania wniosków o płatność w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich (Dz. U. z 2009 r. nr 223 poz. 1786 ze zm.), dalej: "rozporządzenie w sprawie zaliczek". Zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez beneficjenta wydatków kwalifikowalnych we wnioskach o płatność złożonych do właściwej instytucji, w terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie oraz zgodnie z systemem realizacji danego programu operacyjnego, lub na zwrocie zaliczki. Zgodnie z art. 206 ust. 2 pkt 5 u.f.p. umowa o dofinansowanie projektu powinna określać w szczególności termin i sposób rozliczenia projektu oraz ewentualnych zaliczek. Termin na złożenie wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę w rozpoznawanej sprawie został określony w harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu. Zgodnie z § 6 ust. 10 umowy w przypadku niezłożenia do Instytucji Wdrażającej wniosku o płatność pośrednią potwierdzającego rozliczenie zaliczki przez beneficjenta na kwotę lub w terminach określonych w harmonogramie rzeczowo-finansowym projektu, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Organ wskazał, że w niniejszym przypadku ostatnim dniem terminu rozliczenia zaliczki był dzień 30 września 2014 r., co oznacza, że najpóźniej w tym dniu, w celu rozliczenia otrzymanej zaliczki zgodnie z harmonogramem rzeczowo- finansowym z dnia 30 czerwca 2014 r., Strona powinna złożyć wniosek o płatność obejmujący wydatki kwalifikowalne na kwotę 1.458.529,98 zł, zadeklarowaną w harmonogramie lub w tym terminie dokonać zwrotu niewykorzystanych środków zaliczki. Organ stwierdził, że w niniejszej sprawie doszło do nierozliczenia części otrzymanej przez Stronę zaliczki na kwotę i w terminie wynikających z umowy o dofinansowanie, bowiem w terminie do 30 września 2014 r. Strona rozliczyła jedynie 8.000 zł, zamiast 1.458.529,98 zł, które miała rozliczyć zgodnie z harmonogramem. Pozostałą kwotę zaliczki Strona rozliczyła po upływie ww. terminu, tj. po 30 września 2014 r. Skoro Strona nie wywiązała się z ww. obowiązku, należało przyjąć, że rozliczenie zaliczki nastąpiło z uchybieniem terminu i kwoty wynikających z obowiązującego harmonogramu rzeczowo-finansowego i zastosować wobec Strony sankcję w postaci naliczenia odsetek, o których mowa w § 6 ust. 10 umowy o dofinansowanie oraz w art. 189 ust. 3 u.f.p. Odnosząc się do zarzutów Strony, organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z § 8 ust. 3 umowy o dofinansowanie, w przypadku zaistnienia okoliczności mogących opóźnić realizację projektu, nie później niż 10 dni roboczych przed dniem upływu okresu kwalifikowalności wydatków (...), beneficjent jest zobowiązany wystąpić z pisemnym wnioskiem o wydłużenie okresu realizacji projektu. Wraz z wnioskiem beneficjent jest zobowiązany złożyć pisemne uzasadnienie przyczyn niedotrzymania terminu realizacji projektu oraz aktualny harmonogram rzeczowo-finansowy projektu. Tymczasem, dopiero w dniu 30 września 2014 r. (a zatem z naruszeniem § 8 ust. 3 umowy o dofinansowanie) Strona wraz z wnioskiem o płatność nr [...] przekazała do IW zmienione harmonogramy 3a i 3b, które - z uwagi na błędy - nie mogły zostać zatwierdzone. Wskazując na treść § 8 ust. 4 i 5 umowy o dofinansowanie organ stwierdził, że zatwierdzenie nieprawidłowo sporządzonego harmonogramu jest niedopuszczalne. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem Strony, wynikającym m.in. z pisma z dnia 5 grudnia 2014 r. oraz odwołania, że wskazana w harmonogramie z dnia 30 września 2014 r. kwota 1.458.529,98 zł, którą Strona zadeklarowała do rozliczenia w terminie do końca 2014 r., stanowiła "oczywistą omyłkę pisarską". Odnosząc się do złożonych przez Stronę harmonogramów 3a i 3b, mających na celu przesunięcie w czasie terminu rozliczenia otrzymanej zaliczki, organ odwoławczy podkreślił, że IW zatwierdziła złożony przez Stronę harmonogram rzeczowo-finansowy 3b z dnia 30 czerwca 2014 r., a zatem terminy wynikające z tego harmonogramu były wiążące. Natomiast jeżeli Strona zamierzała (z uwagi na opóźnienia w realizacji projektu, a tym samym opóźnienia w dokonywaniu wydatkowania otrzymanego dofinansowania, z powodu konieczności unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego) przesunąć termin rozliczenia zaliczki, określony w zatwierdzonym przez IW, harmonogramie z dnia 30 czerwca 2014 r., powinna zastosować się do § 8 ust. 3 umowy o dofinansowanie. W sytuacji, gdy zasadne jest złożenie wniosku o przesunięcie terminu rozliczenia zaliczki z uwagi na opóźnienia w realizacji projektu, Strona powinna dochować należytej staranności w sporządzeniu właściwej w tym zakresie dokumentacji, tj. poprawnych harmonogramów rzeczowo-finansowych 3a i 3b i we właściwym terminie (wskazanym w § 8 ust. 3 umowy o dofinansowanie) przekazać je do IW celem ich zatwierdzenia. Skoro jednak Strona nie wywiązała się z tego obowiązku, zaś złożone harmonogramy 3a i 3b z 30 września 2014 r., które wpłynęły do IW dnia 2 października 2014 r., były niespójne i wymagały poprawienia, to uzasadnione było zastosowanie do rozliczenia zaliczki, zaakceptowanego przez IW obowiązującego wówczas, harmonogramu 3b z dnia 30 czerwca 2014 r. Minister podkreśli, że zgodnie z § 5 ust. 5 umowy o dofinansowanie, Strona była zobowiązana do zakończenia realizacji zakresu rzeczowo - finansowego projektu w okresie kwalifikowalności wydatków, tj. do dnia 30 września 2015 r. Zgodnie bowiem z tym harmonogramem, w terminie do dnia 30 września 2014 r. (a zatem w terminie przypadającym rok wcześniej niż koniec okresu kwalifikowalności wydatków), Strona miała obowiązek złożyć wniosek o płatność rozliczający zaliczkę na kwotę wydatków kwalifikowalnych w wysokości 1.458.529,98 zł, a w przypadku złożenia wniosku o płatność na kwotę niższą, pozostałą nierozliczoną część zaliczki powinna w tym terminie rozliczyć poprzez dokonanie jej zwrotu. Podsumowując, w opinii organu II instancji w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki do naliczenia odsetek, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.f.p. z powodu niezłożenia przez Beneficjenta wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę na kwotę i w terminie, które zostały określone w harmonogramie rzeczowo-finansowym z dnia 30 czerwca 2014 r. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie, zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych zarzucając decyzji rażące naruszenie prawa, w szczególności: - naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 7 , 77 § 1, 80 i 8 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności mających na celu wyczerpujące wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy decyzja ta podlegała uchyleniu jako wydana z naruszeniem wskazanych w skardze niniejszej przepisów, - naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik rozstrzygnięcia, tj.: - art. 189 ust. 3 ustawy o finansach publicznych poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, iż [...] nie złożyła wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 w/w art. 189 ustawy o finansach publicznych od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych Beneficjentowi w ramach zaliczki na podstawie umowy o dofinansowanie, - § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania wniosków o płatność w ramach programów finansowych z udziałem środków europejskich poprzez jego wadliwe zastosowanie, - § 6 ust. 10 umowy o dofinansowanie z dnia 25 października 2013 r. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie w przedmiotowej sprawie wobec braku przesłanek uzasadniających zastosowanie sankcji w nim przewidzianych, tj. naliczenie odsetek od nieterminowo rozliczonej zaliczki - § 6 ust. 4 umowy poprzez jego błędną interpretację i niezastosowanie w niniejszej sprawie poprzez nieskorygowanie oczywistej omyłki w dokumentach załączonych do wniosku, co skutkowało nieprzyjęciem zmienionego Harmonogramu płatności i rozliczenia zaliczki do 31 grudnia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: "p. p. s. a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p. p. s. a.). Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca realizowała projekt pn. "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu na terenie gminy [...] ". Zgodnie z preambułą umowy o dofinansowanie z dnia [...] października 2013 r. zastosowanie mają odpowiednie postanowienia wynikające z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, odpowiednie przepisy prawa Unii Europejskiej oraz właściwe akty prawa krajowego, w szczególności, m.in. ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157 poz. 1240 ze zm.), dalej: "u. f. p." oraz ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.), dalej: "u. z. p. p. r." Art. 184 ust. 1 u. f. p stanowi, że wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych m.in. ze środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Te "inne procedury", to także procedury wskazane w ww. umowie o dofinansowanie projektu zawartej w dniu 4 września 2013 r. Treść umowy stanowi regulację określającą jak otrzymane środki mają być wydatkowane aby uznać je za tzw. koszty kwalifikowalne realizacji projektu. Zapisy te stanowiąc o sposobie wydatkowania pieniędzy są rodzajem procedury wiążącej strony umowy dotyczącej wykorzystania środków. Zgodnie z art. 207 ust. 1 u. f. p., w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 tej ustawy, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10 powołanego artykułu. Jednocześnie w art. 207 ust. 8 ustawy o finansach publicznych postanowiono, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1 tej ustawy, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go do zwrotu środków lub do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o którym mowa w ust. 2, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast zgodnie z art. 207 ust. 9 tej ustawy, po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w przytoczonym wyżej ust. 8, organ pełniący funkcję instytucji zarządzającej lub instytucji pośredniczącej wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków. Zapisy regulujące tę kwestię zawiera również § 13 ust. 3 umowy o dofinansowanie, zgodnie z którym w przypadku gdy dofinansowanie jest przez Beneficjenta wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184 u. f. p., pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, stosuje się art. 207 u.f.p. Zgodnie z art. 189 ust. 3 u.f.p. w przypadku niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania wniosków o płatność w ramach programów finansowanych z udziałem środków europejskich, rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez beneficjenta wydatków kwalifikowalnych we wnioskach o płatność złożonych do właściwej instytucji, w terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie oraz zgodnie z systemem realizacji danego programu operacyjnego, lub na zwrocie zaliczki. Stosownie do treści § 6 ust. 11 umowy o dofinansowanie spornego projektu rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez Beneficjenta wydatków kwalifikowalnych we wnioskach o płatność złożonych do Instytucji Wdrażającej w terminach i na warunkach określonych w umowie lub na zwrocie zaliczki. W przypadku braku rozliczenia w terminie Beneficjent zobowiązany jest do zapłaty odsetek, na zasadach określonych w art. 189 ust. 3 u.f.p. W skardze Strona podniosła, że mając na celu przesunięcie w czasie terminu rozliczenia otrzymanej zaliczki wraz z wnioskiem o płatność, złożyła harmonogramy 3a i 3b. Harmonogram 3b zawierał, zdaniem Strony, oczywistą omyłkę pisarską, ujmującą błędną kwotę zaliczki rozliczanej ww. wnioskiem o płatność. Strona wskazała, iż w takiej sytuacji IW powinna, albo wezwać beneficjenta do złożenia poprawnego wniosku o płatność oraz załączników, albo samodzielnie poprawić omyłkę w toku weryfikacji przedmiotowego wniosku i załączników, informując o dokonanych zmianach beneficjenta. Tymczasem, zdaniem Strony, opiekun projektu w IW nie wychwycił niespójności w dokumentach przekazanych przez Stronę, wskutek czego, nie poinformował Jej o rozbieżnościach w tych dokumentach, co z kolei uprawniało beneficjenta do przyjęcia domniemania ich poprawności. Sąd nie podziela tych zarzutów skargi. Zgodnie z § 6 ust. 4 umowy o dofinansowanie Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia może poprawić we wniosku o płatność oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe, bez konieczności wzywania beneficjenta do uzupełnienia lub korygowania wniosku o płatność. Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia nie może poprawić ani uzupełniać: 1) zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione i objęte wnioskiem wydatki, o ile nie dotyczy to oczywistych omyłek pisarskich i rachunkowych, 2) załączonych kserokopii dokumentów potwierdzających poniesione wydatki, o ile nie dotyczy oczywistych omyłek w opisie załączonych kserokopii dokumentów. Z treści powołanego przepisu wynika, że Instytucja Wdrażająca/Instytucja Pośrednicząca II stopnia może poprawić we wniosku o płatność wyłącznie oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe, co oznacza, że nieprawidłowości zawarte we wniosku, które mogą być poprawione, muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. (Słownik języka polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl). Z definicji tego pojęcia można wywieść, że oczywistość wadliwości jest natychmiast rozpoznawalna i może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Zdaniem Sądu organ trafnie uznał, że nie można uznać za oczywistą omyłkę podania przez Stronę w harmonogramie kwoty 1.458.529,98 zł, z deklaracją rozliczenia w terminie do końca 2014 r. Wyjaśnienia Skarżącej, że w tym miejscu powinna być wpisana inna, niższa kwota, a różnica przesunięta na późniejszy termin rozliczeniowy wskazują na zasadniczy charakter zmian o istotnym znaczeniu dla treści składanego dokumentu. Potwierdza to, że takich zmian w harmonogramie nie mógł dokonać organ. Sąd podziela stanowisko organu, iż to beneficjent posiada wiedzę na temat wydatków ponoszonych w danym okresie rozliczeniowym, a w związku z tym, wiedzę na temat możliwości i terminu rozliczenia zaliczki. Należy podkreślić również, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku. Nie znajdują uzasadnienia również zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 189 u.f.p. oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie udzielania i rozliczania zaliczek. Z akt sprawy bezspornie wynika, że Skarżący dopiero w dniu 30 września 2014 r. wraz z wnioskiem o płatność nr [...] przekazał do IW zmienione harmonogramy 3a i 3b, które ze względu na zawarte w nich błędy, nie mogły zostać zatwierdzone. Natomiast jak wynika z § 8 ust. 3 umowy o dofinansowanie, Skarżący był zobowiązany wystąpić z pisemnym wnioskiem o wydłużenie okresu realizacji projektu nie później niż 10 dni roboczych przed dniem upływu okresu kwalifikowalności wydatków. W tych okolicznościach, wobec uchybienia terminowi do złożenia wniosku o wydłużenie okresu realizacji projektu, nieuzasadniony jest również zarzut dotyczący braku wezwania Strony do złożenia poprawnego wniosku. W ocenie Sądu, w niniejszym przypadku ostatnim dniem terminu rozliczenia zaliczki był dzień 30 września 2014 r., co oznacza, że najpóźniej w tym dniu, zgodnie z harmonogramem rzeczowo - finansowym z dnia 30 czerwca 2014 r., Strona powinna złożyć wniosek o płatność obejmujący wydatki kwalifikowalne na zadeklarowaną w harmonogramie kwotę 1.458.529,98 zł, lub w tym terminie dokonać zwrotu niewykorzystanych środków zaliczki. Mając powyższe na względzie, należy uznać, iż dokonując oceny stanu faktycznego organ odwoławczy zasadnie wskazał, iż Strona była zobowiązana do złożenia wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę przekazaną w dniu 25 lutego 2014 r. w ww. wskazanej kwocie w terminie do dnia 30 września 2014 r. Skarżąca nie dochowała tego terminu. Zatem zastosowanie przez organ regulacji zawartej w § 6 ust. 10 umowy o dofinansowanie, wbrew zarzutom skargi, należy uznać za uzasadnione. Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), dalej: "K.p.a.", wskazać należy, iż także w tym zakresie skarga okazała się nietrafna. W ocenie Sądu organ działał na podstawie przepisów prawa (art. 6 K.p.a.) i dokonał oceny w oparciu o cały materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący (art. 7, 77 § 1 i 80 K.p.a.). Organ w sposób kompletny i zrozumiały wyjaśnił także zasadnicze powody podjętego rozstrzygnięcia, wypełniając kryteria przepisu art. 107 § 3 K.p.a. i prawidłowo, ze wskazanych wyżej względów, zastosował art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. Zdaniem Sądu działanie organu nie stanowi w tym zakresie naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Reasumując zatem powyższe, stwierdzić należy, iż ustalenia organu dokonane w przedmiotowej sprawie są spójne i logiczne. Organy administracyjne orzekały na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy i wydały rozstrzygnięcia w oparciu o prawidłowo zastosowane i obowiązujące w sprawie przepisy prawa. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę oddalił, o czym orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., w sentencji wyroku.