V SA/Wa 1567/11

Referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi B. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia (...) maja 2011 r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy wobec stwierdzenia, że wniosek jest niedopuszczalny p o s t a n a w i a: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. R. K. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy). Pełnomocnik ustanowiony z urzędu - adwokat R. K. - sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1567/11. W piśmie z 13 kwietnia 2012 r. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne w II instancji. Oświadczył, że wynagrodzenie (opłaty) nie zostało zapłacone ani w całości ani też w części. Pełnomocnik stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 29 listopada 2013 r. (sprawa, sygn. akt II OSK 1219/12). Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), dalej: "rozporządzenie". Przepis § 19 cytowanego rozporządzenia stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 20 wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia stawka minimalna w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia nie była należność pieniężna (art. 216 p.p.s.a.), dlatego dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego pierwszej instancji przyjąć należało stawkę minimalną określoną w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. 240 zł. Pełnomocnik – adwokat R. K. – prowadził sprawę w pierwszej instancji, a Sąd w wyroku z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 1567/11 zasądził na jego rzecz koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. Następnie pełnomocnik sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego, stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, tj. w wysokości 180 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.