V SA/Wa 1567/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2013r. sygn.akt V SA/Wa 1567/13 w sprawie ze skargi M. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2013r. sygn.akt V SA/Wa 1567/13 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie skarżący, działając przez swojego pełnomocnika, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazał, iż brak wstrzymania wykonania decyzji groziłby wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody majątkowej polegającej na konieczności zapłaty kwoty, która jest dla skarżącego kwotą znaczną w obecnej sytuacji rynkowej. Ponadto wyjaśnił, iż w trudnej obecnie sytuacji finansowej, wynikającej z kryzysu na rynku, konieczność zapłaty kwoty wynikającej z decyzji mogłaby spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci niewypłacalności skarżącego i konieczności ogłoszenia upadłości. W wyniku rozpoznania wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 października 2013r. sygn.akt V SA/Wa 1567/13 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uznając, iż nie zachodzą przesłanki określone w przepisie art.61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." W uzasadnieniu Sąd wyjaśnił m.in., że instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Sąd wskazał, że skarżący prowadząc działalność gospodarczą jest osobą znającą prawa rynku oraz ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w gospodarce wolnorynkowej. Skarżący uzasadniając wniosek wskazał na niewypłacalność, przy czym wykonanie decyzji związane jest bezpośrednio ze świadczeniem pieniężnym, które ze swej istoty ma charakter odwracalny. Sąd, nie kwestionując trudnej sytuacji finansowej skarżącego, podkreślił, iż w sytuacji ewentualnego wzruszenia decyzji administracyjnej przez Sąd istnieje oczywista możliwość zwrotu nadpłaconych kwot. Wnioskiem z dnia 25 listopada 2013r. skarżący zwrócił się o zmianę ww. postanowienia na podstawie art.61 § 4 p.p.s.a. Zdaniem skarżącego okolicznością przemawiającą za zmianą powyższego postanowienia jest fakt, że skarżący nie prowadzi już działalności gospodarczej i jest w bardzo trudnej sytuacji materialnej a wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi jego samego oraz jego rodzinę środków do życia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, co następuje; Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, na podstawie § 2 i 3 sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Wskazać należy, iż przepis ten stanowi samodzielną regulację prawną i nie ma do niego zastosowania art. 165 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt OZ 406/04 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Z treści art. 61 § 4 p.p.s.a. należy wyprowadzić wniosek, że warunkiem koniecznym do zmiany postanowienia odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest zmiana okoliczności sprawy i w ramach tej zmiany zaistnienie jednej z przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. Zdaniem Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy motywy wniosku skarżącego o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2013r. w istocie sprowadzają się do powielenia argumentacji i okoliczności podniesionych w skardze (trudna sytuacja materialna skarżącego), które były już przedmiotem oceny dokonanej przez Sąd. Tym samym nie są to nowe okoliczności, o których stanowi przepis art. 61 § 4 p.p.s.a. W świetle powyższego, w ocenie Sądu skarżący nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2013 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 4 i 5 p.p.s.a., orzekł jak sentencji.