V SA/Wa 1570/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Joanna Gierak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku o umorzenie egzekucji do dalszego załatwienia organowi właściwemu; postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 10 kwietnia 2007 r. Z. J. wniósł skargę na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] września 2006 r., którym ZUS uznał się niewłaściwym w sprawie wniosku strony o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego Rewiru I w Z., i przekazał sprawę, na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z właściwością Komornikowi Sądowemu do dalszego załatwienia. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, iż postanowienie to, zgodnie z art. 83b ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.), jest ostateczne i nie przysługuje na nie środek zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej powierzona sądom administracyjnym obejmuje, gdy chodzi o postępowanie administracyjne, postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Z przepisu tego -a contrario- wynika, że jeżeli określona kwestia nie jest rozstrzygana postanowieniem, na które służy zażalenie albo nie kończy postępowania oraz nie rozstrzyga sprawy co do istoty, to w świetle wskazanego art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., niedopuszczalne będzie złożenie skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wydane w trybie art. 65 § 1 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Przekazanie sprawy do organu właściwego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Zatem, z przepisu tego -stanowiącego podstawę prawną skarżonego postanowienia- wynika, iż jest ono zaskarżalne, a w takiej sytuacji po wyczerpaniu środka zaskarżenia, stronie służyły skarga do sądu administracyjnego. Jednakże, należy zauważyć, iż postanowienie to zostało wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który działa na podstawie ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, a co nie jest bez znaczenia w sprawie. Zgodnie bowiem z art. 83b ust. 1 tej ustawy, jeżeli przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują wydanie postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, Zakład w tych przypadkach wydaje decyzję, natomiast zgodnie z ust. 2 tego przepisu, od wydanych w trakcie postępowania innych postanowień Zakładu zażalenie nie przysługuje. W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, przekazanie sprawy zgodnie z właściwością (albowiem taki jest przedmiot zaskarżonego postanowienia), nie kończy postępowania, dotyczy jedynie kwestii wynikłej w toku tego postępowania, wszczętego wnioskiem strony o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Tym samym, mając na uwadze powyżej przytoczone regulacje prawne, należy uznać, iż organ administracyjny zawarł prawidłowe pouczenie w zaskarżonym postanowieniu, iż nie przysługuje na to postanowienie zażalenia, stosownie do cyt. przepisu art. 83b ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W tej sytuacji, skargę Z. J. na postanowienie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] września 2006 r., nie będące orzeczeniem zaskarżalnym, kończącym postępowanie albo rozstrzygającym sprawy co do istoty, należało uznać za niedopuszczalną. Na marginesie Sąd zauważa, iż w odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wyjaśnił, iż sprawa z wniosku strony o umorzenie postępowania egzekucyjnego omyłkowo została przekazana Komornikowi Sądowemu, który zwrócił wniosek wierzycielowi - ZUS, a ten zaś wniosek dłużnika rozpatrzył, informując go o tym pismem z 13 września 2006 r. Nadto, z pisma procesowego organu administracyjnego wynika, iż na dzień dzisiejszy skarżący nie posiada zaległości w zapłacie składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.