V SA/Wa 1571/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant: specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. R. na decyzję Dyrektora ... Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia ... maja 2011 r. nr ... w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009; oddala skargę. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. R. decyzją z ... maja 2011 r. nr ... Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa W. w O. z ... lutego 2011r. nr ... o odmowie przyznania płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2009 r. Powyższe decyzje wydane zostały w następującym stanie faktycznym. Strona złożyła w dniu ... marca 2009 r. w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy finansowej zgodnie z § 5 ust. 2 rozporzadzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy fiannsowej w ramach działania “Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)", objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Z 2007, nr 68, poz. 448 z zm.). Wniosek o przyznanie płatności na sporne grunty w 2009 r. złożył także J. S.. W dniu ... listopada 2009 r. do pełnomocnika wnioskodawcy wystosowano wezwanie do złożenia wyjaśnień w związku z wykryciem błędu kontroli krzyżowej, polegającego na tym że na daną działkę ewidencyjną zostały złożone wnioski przez dwóch lub więcej wnioskodawców. Powyższe miało miejsce wobec działek ewidencyjnych nr ..., [...]. Z akt sprawy wynika, że w dniu ... grudnia 2008 r. K. i R. P. przekazali skarżącej gospodarstwo rolne wraz z przeniesieniem posiadania samoistnego części działki ... i działki ... oraz dzierżawę działek należących do D. K. tj. [...]. Konflikt pomiędzy stronami dotyczący użytkowania w/w gruntów w 2008 roku był przedmiotem rozpoznania przez Dyrektora ... OR ARiMR oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt V SA/Wa 20/10), który skargę wnioskodawców oddalił uznając brak podstaw do uznania posiadania przez skarżącą spornych działek. W toku postępowania o przyznanie płatności na rok 2009 przedstawiono szereg wyroków sądów w tym, wyrok Sądu Rejonowego w O. z dnia ....06.2009 r. sygn. akt I C ... nakazujący pozwanym J. i A. S. wydanie nieruchomości tj. części działki ewidencyjnej nr [...]; wyrok z dnia ....10.2009 r. (sygn. akt I C ...) nakazujący pozwanym S. zaniechania naruszeń posiadania przez A. R. działki nr ... W aktach sprawy znajdują się także: oświadczenie M. R. (męża skarżącej) z dnia ....03.2010 r. w którym stwierdza fakt wysiewania nawozów na części działki nr ... w kwietniu 2009 r. przez R. P. i A. R.; oświadczenie R. P. (ojca skarżącej) z dnia ....03.2010 r. stwierdzające posiadanie i użytkowanie części działki nr ... przez A. R. przez wypasanie bydła; oświadczenie skarżącej z dnia ....03.2010 r. stwierdzające że w 2009 r. była i wciąż jest użytkownikiem części działki nr .... W dokumentacji znajdują się oświadczenia z dnia ....03.2010 r. A. i J. S., stwierdzające użytkowanie przez nich działki nr ... w 2009 roku, potwierdzone oświadczeniem sołtysa wsi H. C. z dnia ....04.2010 r., użytkowanie działki nr ..., potwierdzone oświadczeniem z dnia ....03.2010 r. złożonym przez sąsiadów, a także oświadczeniem D. T. starszego doradcy terenowego Ośrodka Doradztwa Rolniczego o/O.; wypis z rejestru gruntów działek nr ... oraz ... z wskazanymi tam jako właścicielami J., A. S.. Ponadto postanowieniem z dnia ... grudnia 2009 r. Sąd Rejonowy w O. Sygn. akt ... oddalił wniosek K. i R. P. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie. Po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Kierownik Biura Powiatowego w dniu ... maja 2010 r. wydał decyzję Nr ... którą przyznał skarżącej płatności ONW na 2009 r. w pomniejszonej wysokości. W uzasadnieniu decyzji twierdzono, że strona nie udowodniła ciągłego i trwałego użytkowania spornych gruntów. Wobec wykluczenia z wniosku spornych działek procentowa rozbieżność między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła ... %. Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji, przedstawiając dodatkową dokumentację Wraz z odwołaniem strona przedstawiła obszerną dokumentację, w tym oświadczenie H. C. - sołtysa wsi S. z dnia ....05.2010 r., stwierdzającej na podstawie opłat podatku rolnego, że A. R. była użytkownikiem działek wchodzących w skład gospodarstwa stanowiących własność D. K. i W. M., oświadczenie leśniczego K. K. z dnia ...05.2010 r. potwierdzające przeprowadzenie w 2009 r prac odnowieniowych na działce nr ... zniszczonej przez dziki, poprzez odtworzenie pastwiska, oświadczenie J. Z. z dnia ....05.2010 r. stwierdzające wypasanie przez skarżącą krów na działce nr ..., oświadczenie D. K. z dnia ....05.2010 r., właściciela działek nr ..., w którym stwierdza fakt użytkowania w/w działek w 2009 r. przez skarżącą poprzez wskazanie poszczególnych prac na nich wykonanych, nadto oświadczenie M. K.z dnia ....05.2010 r., oświadczenie T. C., który jak twierdzi kosił w sierpniu 2009 r. zboże u wnioskodawczyni na działce nr ..., oświadczenie M. T., M. S., J. S., S. P., M. P. z dnia ....05.2010 r. dotyczące prac wykonywanych na działce nr ... u A. R., zaświadczenie Urzędu Gminy w C. dot. zwrotu podatku akcyzowego. Decyzją Nr ... z dnia ... listopada 2010 r. Dyrektor ... OR ARiMR uchylił zaskarżoną decyzję celem ponownego rozpoznania. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia ... lutego 2011 r. odmówił przyznania płatności wnioskodawcy. Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR, który decyzją z ... maja 2011 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 8 listopada 2005 r., sygn. akt SA/Wa 1524/05 w którym Sąd wskazał, że przez posiadanie należy rozumieć efektywne, rzeczywiste w sensie gospodarczym korzystanie z rzeczy, czyli faktyczne użytkowanie rzeczy-gruntów rolnych. Samo legitymowanie się posiadaniem samoistnym nie może zdaniem organu wystarczyć do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o dopłaty. Niezbędnym warunkiem jest bowiem faktyczne użytkowanie posiadanych gruntów rolnych. Organ wskazał, iż przyznanie płatności determinuje stan faktyczny dotyczący prowadzenia działalności rolniczej, a nie stan prawny. Zauważył, że posiadanie jako ściśle związane z faktycznym władztwem nad rzeczą stanowi związek posiadacza z rzeczą. Związek ten musi być faktyczny, czyli zapewniać posiadaczowi możliwość wpływu na rzecz przy użyciu bezpośrednich środków fizycznych. Trudno wymagać by posiadacz w każdej chwili zachowywał fizyczny kontakt z rzeczą (A. Kurnicki, Glosa do wyroku SN z 03.06.1966 r. II CR 412/68). Posiadaniem nie jest też władztwo chwilowe. Władztwo chwilowe, czy przypadkowe nie będzie uważane za posiadanie i tym samym nie korzysta z ochrony posesoryjnej.(wyr. SN z 31.01.1967 r., III CRN 270/66). Tym samym chodzi o trwały, ciągły związek z przedmiotem posiadania. Termin "posiadanie" należy odczytywać przez pryzmat celowościowy, z uwzględnieniem krajowych i wspólnotowych przepisów dotyczących systemów wsparcia bezpośredniego. Niewystarczające jest posiadanie gruntów w ujęciu cywilistycznym - jedynie posiadanie gruntów rolnych w rozumieniu przedmiotowych przepisów uprawnia rolnika do ubiegania się o płatności bezpośrednie. Organ zauważył, że prowadzenie działalności rolniczej można definiować jako trwałe dokonywanie nakładów i czerpanie ewentualnych korzyści. Uznał, iż płatności należą się posiadaczowi gruntów rolnych utrzymującemu grunty zgodnie z normami. Jeżeli zatem o płatności wystąpi rolnik, który posiada grunty rolne, faktycznie je uprawia, utrzymuje je zgodnie z normami i spełnia inne przesłanki warunkujące ich przyznanie, określone w przepisach krajowych i unijnych, płatności będą mu przysługiwać nawet w przypadku bezprawnego użytkowania działek rolnych. Sprawa bezprawnego użytkowania spornych działek może być wyłącznie przedmiotem rozstrzygnięć o charakterze cywilnoprawnym, dochodzonych przed sądami powszechnymi. Kwestie te nie mogą mieć natomiast wpływu na ocenę uprawnienia do uzyskania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych. Organy administracji nie mogą brać udziału w sporze cywilnym prowadzonym pomiędzy właścicielami/dzierżawcami czy użytkownikami gruntów rolnych. Rolą agencji jest ustalenie faktycznego użytkownika gruntów. Organami właściwymi do rozstrzygania sporów dotyczących prawnego charakteru posiadania i władania nieruchomościami są sądy powszechne, które są właściwe rzeczowo do rozstrzygania tego typu sporów. Rozstrzygające dla przyznania płatności jest zatem, kto w sposób trwały użytkował grunty rolne i utrzymywał je w dobrej kulturze rolnej, w tym w szczególności poczynił nakłady np. ponosił koszty zakupu nawozów, przeprowadzał inne prace polowe niezbędne do uzyskania pożytków. Albowiem, jak to stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny (sygn. akt II SA/Bk 779/2005) celem ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych jest finansowe wspieranie producentów rolnych, czyli osób, które faktycznie uprawiają grunty rolne, nawet gdy nie są ich właścicielami. W konsekwencji, zdaniem organu rolnik ubiegając się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych winien wykazać, że posiada grunty rolne to jest trwale, faktycznie je użytkuje i utrzymuje je w dobrej kulturze rolnej zgodnie z normami ochrony środowiska. Wnioskodawca zobowiązany jest zatem do przedstawienia we wniosku obszarowym aktualnego stanu posiadania działek rolnych także na dzień złożenia wniosku o dopłaty. Posiadanie cechuje się bowiem trwałością władztwa nad rzeczą. Nie jest zatem posiadaniem władztwo chwilowe, czy przypadkowe (tak Wyrok SN z 31.01.1967r., III CRN 270/66) Z dokumentacji zgromadzonej w sprawie nie wynika by to wnioskodawczyni faktycznie użytkowała sporne grunty do dnia wydania decyzji. Organ ustalił, iż powierzchnia ustalona w toku postępowania wyjaśniającego wynosi ... ha. Tym samym różnica pomiędzy powierzchnia zadeklarowaną a stwierdzoną wyniosła ... %. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura. Zarzuciła, że organy orzekające w sprawie pominęły twierdzenia i okoliczności wskazane przez stronę i wskazała, iż jest osoba uprawioną do przyznania płatności zgodnie ze złożonym wnioskiem na 2009 r. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty zawarte w skardze stwierdzić należy, że nie są one zasadne. Zgodnie z § 2 rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 kwietnia 2007 r. płatność ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. Urz. UE L 270 z 21.10.2003, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 40, str. 269, z późn. zm.), zwanemu dalej "rolnikiem" jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia wymienionego we wprowadzeniu do wyliczenia, zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha. Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 r. z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzania procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368, z 23.12.2006, str. 74 ze zm.) jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, który spełnia wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy dla płatności ONW oraz gdy różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną wynosi powyżej ...% ale nie więcej niż ...% zatwierdzonego obszaru, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Stan faktyczny ustalony przez organ jest bezsporny, również skarżąca nie zaprzecza faktowi, że inna osoba użytkowała działki. Tym samym zadaniem Sądu pozostaje ocena, czy organy wydając decyzje dotyczące skarżącego prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy prawa. Sąd analizując wskazane powyżej przepisy stwierdza, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w świetle przepisów ustawy o płatnościach osoba fizyczna wnioskująca o przyznanie pomocy musi wykazać się posiadaniem samoistnym lub zależnym gospodarstwa rolnego – co wynika wprost z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach. Żaden przepis prawa nie wskazuje natomiast na obowiązek legitymowania się prawem własności. Powyższe przepisy wyraźnie wskazują, że wnioskodawca musi przed organem wykazać się posiadaniem gospodarstwa rolnego. Posiadanie w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z p. zm. – dalej jako k.c.) jest regulowane w księdze II tytule IV – artykuły od 336 do 352. Powołany art. 336 k.c. stanowi, że posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny). Posiadanie należy więc do sfery faktów. Mimo, że posiadanie nie jest prawem podmiotowym, a jedynie stanem faktycznym (patrz: A. Kunicki [w:] System Prawa Cywilnego, t. II, 1977, s. 839 i n.; J. Ignatowicz [w:] Komentarz, t. 1, 1972, s. 765), kodeks cywilny wiąże z nim szereg skutków prawnych. W szczególności posiadanie prowadzi do nabycia w drodze zasiedzenia prawa własności (art. 172 i n. oraz art. 174 i n. k.c.), niektórych służebności gruntowych (art. 292 k.c.). Posiadacz w dobrej wierze nabywa własność pożytków, jakie rzecz przynosi (art. 224 k.c.); z posiadania wynikają roszczenia posiadacza w stosunku do właściciela, na przykład o zwrot nakładów (art. 226-227 k.c.), o wykup działki gruntu zajętej pod budowę (art. 231 § 1 k.c.). Od uzyskania posiadania uzależnione jest w określonych wypadkach nabycie prawa np. art. 155 § 2, art. 169 § 1, art. 181, art. 307 § 1 k.c. (patrz: Komentarz do art. 336 k. c. [w:] A. Kidyba (red.), K.A. Dadańska, T.A. Filipiak, Kodeks cywilny. Komentarz. Tom II. Własność i inne prawa rzeczowe, LEX, 2009). Jednocześnie z art. 339 k.c. wywodzi się domniemanie, że ten, kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym. Zatem, w świetle tak sformułowanego domniemania dla ustalenia posiadania samoistnego wystarczy (jako przesłanka domniemania) dowód faktycznego władania rzeczą (corpus). Nie trzeba zaś dowodzić elementu władania rzeczą dla siebie jak właściciel (animus rem sibi habendi cum animo domini). Co prawda, mimo korzystania z domniemania prawnego, przewidzianego w art. 339 k.c., samo istnienie posiadania samoistnego powinno być wykazane przez wnioskodawcę na zasadach ogólnych - art. 6 k.c. (patrz: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 stycznia 2009 r. sygn. akt III CSK 230/08, LEX nr 577190), wystarczy jednak, że posiadacz złoży o tym fakcie odpowiednie oświadczenie, które nie zostanie podważone. Należy też wskazać, że ustawodawca łączy z posiadaniem szereg domniemań prawnych. W przepisie art. 339 k.c. wyraża domniemanie "samoistności posiadania". Dalej zaś przyjmuje domniemanie "ciągłości posiadania" (art. 340 k.c.) oraz domniemanie "zgodności posiadania ze stanem prawnym" (art. 341 k.c.). Wcześniej zaś w kodeksie wyrażono (w art. 7 k.c.) uniwersalne domniemanie dobrej wiary (patrz: Komentarz do art. 339 k. c. [w:] Gniewek E., Kodeks cywilny. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze 2001). Do udowodnienia swojego posiadania posiadacz nie musi zatem legitymować się prawem własności ani żadnym innym dokumentem, wystarczy, że wskaże fakty, z których będzie wynikało jego władztwo nad rzeczą, przy czym przy zaistnieniu przypadku, gdy działka rolna stanowi przedmiot posiadania samoistnego i posiadania zależnego, płatności obszarowe przysługiwać będą posiadaczowi zależnemu. W sprawie mają również - jak wyżej wskazano - zastosowanie przepisy prawa unijnego, w tym rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. UE L z dnia 2 grudnia 2009 r.) - odnoszące się do pomocy za okres następujący po 1.01.2010 r., które zastąpiło rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. UE. L. Nr 141.18 z p. zm.). Sąd stwierdza, że z wyroku Sądu Rejonowego w O. z dnia ... czerwca 2009 r. sygn. ... wynika, iż J. i A. S., którzy byli faktycznymi posiadaczami przedmiotowych działek utracili ich posiadanie. Powołanym wyżej wyrokiem Sąd Rejonowy w O. przywrócił małżeństwu S. utracone posiadanie działek. Odnosząc się do materiału dowodowego sprawy zauważyć należy, iż oświadczenie D. K. iż w 2009 r. działki użytkowała skarżąca wyklucza się z pozwem D. K. przeciwko J. i A. S. o wydanie spornych nieruchomości. Wobec działek nr ... złożono ... wnioski i wystąpił błąd kontroli krzyżowej. W ocenie Sądu skarżąca nie posiadała działek, nie użytkowała ich w sposób trwały w dobrej kulturze rolnej. Odnośnie do wniosku skarżącej należy zatem stwierdzić, iż wystąpiła różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (...%) a stwierdzoną (...%), mieszcząca się między ...% a ... zatwierdzonego obszaru, wobec czego zastosowanie znajduje przytoczony powyżej art. 16 ust. 1 i 4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 r. z dnia 7 grudnia 2006 r. Rozpatrując całokształt sprawy należy przyjąć zatem, że prawidłowo ustalony stan faktyczny w sprawie dał organom podstawę do przyznania stronie skarżącej płatności w pomniejszonej wysokości. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ przepisów postępowania, które zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. powinno prowadzić do uwzględnienia skargi. W kontekście powyższych przepisów nie dają podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia podniesione przez skarżącego zarzuty, należy bowiem podkreślić, że stosownie do treści powołanego wyżej przepisu p.p.s.a. podstawą do uwzględnienia skargi może być naruszenie przepisów postępowania tylko wtedy, gdy uchybienie to wywarło istotny wpływ na wynik sprawy. Mając wszystkie powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że organy administracji w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, oceniły go należycie, zaś wydane na jego podstawie decyzje odpowiadają prawu. Z tych względów i w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę.