V SA/Wa 1572/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi Z.S. i B.S. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wniosku o umorzenie zadłużenia postanawia: odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2008 r. odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Odpis postanowienia z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym od niego środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia został doręczony pełnomocnikowi skarżących w dniu 31 stycznia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych). Pismem z dnia 28 stycznia 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżący wnieśli sprzeciw od ww. postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od zarządzeń i postanowień, wydanych przez referendarza sądowego, strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wniesienie sprzeciwu (28 stycznia 2008 r.) nastąpiło przed doręczeniem (31 stycznia 2008 r. zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych) skarżącym postanowienia od którego ww. środek prawny przysługiwał. W ocenie Sądu z treści cytowanego powyżej art. 259 § 1 p.p.s.a. wynika, iż sprzeciw może być złożony dopiero po doręczeniu wydanego przez referendarza postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy. Złożenie sprzeciwu przed doręczeniem postanowienia w zakresie prawa pomocy powoduje, iż jest on przedwczesny i nie wywołuje skutków procesowych. Jednocześnie zgodnie z treścią przepisu 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym przedwczesny, a więc niewywołujący skutków procesowych sprzeciw należało – stosując analogię – odrzucić na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.