V SA/Wa 1573/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... stycznia 2015 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. W odpowiedzi skarżąca nadesłała pismo procesowe z dnia 23 kwietnia 2015 r., do którego załączyła kserokopię odpisu aktualnego z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego – Numer KRS [...], stan na dzień 20 października 2011 r., która na ostatniej stronie została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez osobę reprezentującą stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem strona nie uzupełniła jej braku formalnego w zakreślonym terminie, mimo tego że była do tego wezwana. Wskazać należy, iż w odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżąca złożyła kopię odpisu aktualnego z KRS, potwierdzającą stan na dzień 20 października 2011 r. Nadesłana kopia dokumentu nie potwierdza umocowania do podpisania skargi w imieniu strony skarżącej (będącej osobą prawną) zarówno na dzień sporządzenia, jak i złożenia skargi. Skarga została bowiem sporządzona w dniu 5 marca 2015 r. i nadana w urzędzie pocztowym w dniu 6 marca 2015 r., natomiast przedłożona kopia z KRS potwierdza wpisy w Rejestrze Przedsiębiorców na dzień 20 października 2011 r. Zatem nie można uznać, że skarżąca wykazała, że osoba, która podpisała skargę była umocowana do działania w imieniu osoby prawnej w dacie sporządzenia i złożenia skargi. W konsekwencji brak formalny skargi nie została uzupełniony, zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 7 kwietnia 2015 r., którym wezwano skarżącą do złożenia odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Złożony dokument nie stanowi odpisu pełnego lecz odpis aktualny na dzień 20 października 2011 r. Nadto podnieść należy, iż nie stanowi on ani oryginału, ani kopii uwierzytelnionej zgodnie z wymogiem określonym w art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), to jest poświadczonej przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. W jednym z ostatnich orzeczeń Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż umocowanie do dokonywania czynności w imieniu strony musi istnieć w dniu dokonywania tej czynności. Stosowny dokument z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego zawierać winien zatem wpisy aktualne na ten właśnie dzień. Dodatkowo Sąd podniósł, iż ogłoszenie dokonanego wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym nie zwalnia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych, a ciężar czynienia ustaleń, czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie, nie zostaje przerzucony na przewodniczącego bądź na sąd (vide: postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r. o sygn. akt I GSK 1894/14; por. także postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r. o sygn. akt I GSK 1897/14; orzeczenia są dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Poglądy te znajdują odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie. Mając zatem na uwadze, iż strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi i mimo wezwania nie wykonała zarządzenia Sądu w zakreślonym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązany był skargę odrzucić, o czym orzekł w sentencji postanowienia.