V SA/Wa 1580/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński, Sędzia WSA Andrzej Siwek, Asesor WSA Paweł Gorajewski (spr.), , Protokolant starszy specjalista Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 18 marca 2024 r. nr DIH-3.43.2024 w przedmiocie zarządzenia niezwłocznego usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości oddala skargę W dniach 28 listopada 2023 r. oraz 1 i 11 grudnia 2023 r. inspektorzy Inspekcji Handlowej przeprowadzili kontrolę przestrzegania ustawy z 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 168) w sklepie K. w N., należącym do K. T. Spółki z o.o. z siedzibą we W. (dalej zwanej "Skarżącą"), zawiadamiając uprzednio Skarżącą na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 236) o zamiarze wszczęcia kontroli. W trakcie kontroli inspektorzy stwierdzili w szczególności, że: – na sali sprzedażowej uwidocznione były informacje o treści: "27.11.2023 – 29.11.2023 30% rabatu na wszystkie artykuły odzieżowe z działu damskiego, dziecięcego i niemowlęcego, włącznie z bielizną i skarpetkami oraz rajstopami z działu damskiego, dziecięcego i niemowlęcego *. *Akcja dotyczy ww. asortymentu w cenach regularnych i obniżonych. Rabat obowiązuje we wszystkich sklepach stacjonarnych oraz w sklepie online www...... i będzie udzielany w dniach 27.11.2023 – 29.11.2023 przy kasie (w sklepach stacjonarnych) lub w koszyku (w sklepie online). Akcja nie łączy się z innymi rabatami i nie dotyczy kart podarunkowych"; – na wolnostojących wieszakach obrotowych były produkty objęte obniżką cen, które były oznakowane etykietami, na których przyklejono dwie czerwone metki oraz podano daty i ceny (na metkach znajdowały się jedynie cyfry bez żadnych opisów), przy czym na jednej metce znajdowała się data od kiedy obowiązywała poprzednia cena oraz cena, natomiast na drugiej – data, od której obowiązuje aktualna niższa cena oraz cena; daty na metkach podano bez zastosowania podziału między dniem, miesiącem oraz rokiem (co mogło sugerować konsumentowi, że jest to np. kod produktu), zaś wartość liczbową ceny podano bez wskazania obowiązującej waluty sprzedaży; – przy wszystkich wytypowanych do kontroli 20 produktach stwierdzono brak informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki; – w toku kontroli Skarżąca nie dokonała niezbędnych czynności w celu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzją z 6 grudnia 2023 r. (nr 116/2023) Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej (dalej zwany WIIH") na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1706 ze zm.) w związku z art. 104 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.; dalej zwanej "kpa") zarządził wobec Skarżącej niezwłoczne usunięcie stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości, polegających na nieuwidocznieniu informacji o najniższej cenie towaru z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w skontrolowanym sklepie, ze względu na ważny interes konsumentów. WIIH wskazał, że na podstawie art. 18 ust. 4 ustawy o Inspekcji Handlowej decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. Już po wydaniu decyzji WIIH Skarżącej doręczono protokół kontroli z 11 grudnia 2023 r. Pismem z 27 grudnia 2023 r. Skarżąca wniosła uwagi do tegoż protokołu kontroli, wnosząc o weryfikację i zmianę ustaleń. Wskazała w szczególności, że ustalenia przedstawione w protokole kontroli skupiają się jedynie na informacjach widocznych na metkach kontrolowanych produktów i pomijają fakt, że w sklepie obok towarów promocyjnych były informacje o najniższej cenie tych towarów z okresu 30 dni przed obniżką – zawarte w "Informacji dla Klientów o cenach na metkach produktów objętych obniżką". Skarżąca złożyła również odwołanie od decyzji WIIH. Wniosła o uchylenie tej decyzji. Zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej oraz naruszenie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w związku z art. 7a § 1a kpa w związku z art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców w związku z § 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii z 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2022 r., poz. 2776; dalej zwanego "rozporządzeniem MRiT z 19 grudnia 2022 r."). W piśmie z 1 lutego 2024 r. Skarżąca przedstawiła stanowisko co do zebranego materiału dowodowego. Podkreśliła w szczególności, że podejmowała i podejmuje działania mające na celu pełne przestrzeganie przepisów dotyczących informowania o cenach. Wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z fotografii przedstawiającej wieszaki obrotowe z produktami objętymi przeceną, nad którymi uwidoczniona jest informacja wyjaśniająca, jak należy czytać etykiety, zawierająca sformułowanie "najniższa cena z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki" wraz z wydrukiem metadanych wskazujących na datę wykonania fotografii – na okoliczność wykazania faktu obecności w bezpośredniej odległości od towarów objętych przeceną informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką w trakcie kontroli, tj. w dniu 11 grudnia 2023 r. W ocenie Skarżącej, na podstawie przedstawionej fotografii należy uznać, że Skarżąca 11 grudnia 2023 r. uwidoczniła obok produktów promocyjnych zgodną z przepisami informację o ich najniższej cenie z 30 dni przed obniżką, a co za tym idzie wykonała zaskarżoną decyzję, a zatem decyzja stała się bezprzedmiotowa. Decyzją z 18 marca 2024 r. (nr DIH-3.43.2024) Prezes Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej zwany "Prezesem UOKIK.") na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej utrzymał w mocy decyzję WIIH. Prezes UOKIKIK stwierdził, że art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Handlowej przyznaje wojewódzkiemu inspektorowi inspekcji handlowej do wydawania decyzji w toku kontroli w przedmiocie m.in. niezwłocznego usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo albo interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa, przy czym zgodnie z art. 18 ust. 4 wskazanej ustawy taka decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu. Prezes UOKIKIK. wskazał też na wynikający z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług obowiązek, aby w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidaczniać również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywania w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co powinno nastąpić w sposób określony w § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. Zdaniem Prezesa UOKIKIK, stwierdzony stan faktyczny, polegający na podaniu dwóch cen i dwóch dat w formie cyfr bez żadnych opisów, czyli bez jednoczesnego wskazania, która cena jest ceną, którą konsument powinien zapłacić za produkt po obniżce, a która najniższą ceną jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki stanowi naruszenie przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Prezes UOKIKIK uznał, że w przypadku, gdy Skarżąca informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów, to powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: ceny, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w PLN/zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W konsekwencji Prezes UOKIK. za zasadne uznał wydanie przez WIIH decyzji na podstawie art. 18 ustawy o Inspekcji Handlowej, którą w trybie natychmiastowym zarządzono usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, skoro było to konieczne ze względu na interes konsumentów po oświadczeniu pracownika sklepu w dniu kontroli, że nie posiada prawnej możliwości, aby uwidocznić we własnym zakresie wymaganych informacji na etykietach o najniższej cenie sprzedaży z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W ocenie Prezesa UOKIK., WIIH postępował zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego określonymi w kpa, opierając się na bezsprzecznych ustaleniach postępowania kontrolnego. Z protokołu kontroli (będącego dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa) wynika, że w dniu kontroli, tj. 28 listopada 2023 r. Skarżąca na sali sprzedażowej uwidoczniła informacje dla konsumentów o 30% rabacie na artykuły odzieżowe z działu damskiego, dziecięcego i niemowlęcego, a poza tym posiadała w ofercie handlowej inne produkty w obniżonej cenie, tj. na wolnostojących wieszakach obrotowych wyeksponowane były produkty objęte obniżką cen, przy czym produkty te były oznakowane etykietami, na których przyklejono dwie czerwone metki, na których, jak ustalono, podano daty i ceny (na metkach znajdowały się jedynie cyfry bez żadnych opisów) – na jednej metce znajdowała się data, od kiedy obowiązywała poprzednia cena oraz cena, natomiast na drugiej metce data, od której obowiązuje aktualna niższa cena oraz cena. We wszystkich 20 produktach wytypowanych do kontroli stwierdzono brak informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co narusza art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Zdaniem Prezesa UOKIK, WIIH uwzględnił wszystkie okoliczności sprawy i prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy w sprawie, a Skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu podważającego ustalony i udokumentowany w protokole kontroli z 11 grudnia 2023 r. stan faktyczny. Co prawda wraz z pismem z 1 lutego 2024 r. Skarżąca przekazała Prezesowi UOKIK – na potwierdzenie faktu obecności w bezpośredniej odległości od towarów objętych przeceną informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką – fotografię przedstawiającą wieszaki obrotowe z produktami objętymi obniżką, nad którymi uwidoczniona jest informacja wyjaśniająca, jak należy czytać etykiety, zawierające sformułowanie "najniższa cena z okresu 30 dni przed wprowadzenie obniżki" – wraz z wydrukiem metadanych wskazujących na datę wykonania fotografii, jednakże jak sama wskazała, w dniu rozpoczęcia kontroli tj. 28 listopada 2023 r. takiej informacji nie było, skoro Skarżąca sama wskazuje, że ww. informacja znajdowała się w sklepie 11 grudnia 2023 r., czyli już po wydaniu decyzji WIIH zarządzającej niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W konsekwencji Prezes UOKIK. nie uwzględnił zarzutu naruszenia art. 7, art. 8 w związku z art. 80 w związku z art. 77 § 1 kpa. Prezes UOKIK nie uwzględnił też zarzutu Skarżącej wskazującego na naruszenie przez WIIH art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w związku z art. 7a § 1a kpa w związku z art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców w związku z § 3 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. przez ich nieprawidłową wykładnię i nieuwzględnienie, że "Informacja dla klientów, wskazująca na sposób prezentacji cen na metkach" stanowi wystarczające i prawidłowe spełnienie obowiązku wynikającego z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz § 3 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. Zdaniem Prezesa UOKIK., Skarżąca w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości i w przypadku 20 partii produktów obowiązkom tym uchybiła. Prezes UOKIK. podkreślił, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, nie zaś tylko samą najniższą cenę towaru. Prezes UOKIK. uznał, że w przypadku gdy Skarżąca informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów, to powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: ceny aka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. W ocenie Prezesa UOKIK., z oznaczenia zastosowanego przez Skarżącą bezpośrednio przy produktach nie wynika, która z nich jest najniższą ceną obowiązującą w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, a taki sposób prezentacji informacji cenowej z całą pewnością nie jest czytelny dla konsumenta. Brak podania w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości informacji o rodzaju ceny (najniższa cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki) pozbawił konsumentów prawa do uzyskania należytej i pełnej informacji o cenie oferowanych towarów. Zdaniem Prezesa UOKIK., godzi to w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Prezes UOKIK. wskazał też, że umieszczenie na wieszakach obrotowych z produktami objętymi obniżką objaśnień cen zamieszczonych na etykietach nie wypełnia obowiązków określonych w przepisach o cenach, bowiem taki sposób prezentacji nie jest czytelny dla konsumenta. Zdaniem Prezesa UOKIK., już sam fakt, że konsument jest zmuszony szukać wyjaśnienia co oznaczają poszczególne ceny w zupełnie innym miejscu w sklepie (na stojaku) nie spełnia wymogów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. W konsekwencji Prezes UOKIK. uznał, że Skarżąca nie podjęła wszystkich możliwych działań zmierzających do usunięcia stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości. Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa UOKIK., zaskarżając to rozstrzygnięcie w całości. Decyzji tej zarzuciła: I. naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie: 1) art. 7 i art. 77 § 1 kpa i art. 80 kpa w zw. z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, polegające na braku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie, co skutkowało błędnym przyjęciem przez Prezesa UOKIK. za udowodnione, że: i. w przypadku wszystkich produktów – w czasie trwania kontroli – rzekomo brak było uwidocznionej informacji o najniższej cenie, która obowiązywała w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, podczas gdy w rzeczywistości z dowodów oraz wyjaśnień przedstawionych przez Skarżącą w sposób jednoznaczny wynika, że liczbowa informacja o najniższej cenie obowiązującej w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki była uwidoczniona w przypadku każdego z produktów oraz niezależnie brak zweryfikowania przez Prezesa UOKIK. czy i w jakich miejsca w sklepie znajdowała się informacja słowna o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką, ii. w przypadku produktów rzekomo brak było jednoznacznego wskazania, która z cen widocznych na etykiecie stanowi aktualną cenę sprzedaży, a która najniższą cenę z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, podczas gdy w rzeczywistości poszczególne ceny produktów były opatrzone datami ich wprowadzenia, co wynika z dowodów oraz wyjaśnień przedstawionych przez Skarżącą, iii. pracownica Skarżącej, obecna w trakcie kontroli, posiadała umocowanie do wyrażania stanowiska w imieniu Skarżącej, w wyniku niezweryfikowania czy osoba ta posiada stosowne pełnomocnictwo, iv. dodatkowe wyjaśnienia dotyczące tego, jak należy rozmieć ceny widoczne na etykietach produktów znajdowały się rzekomo w zupełnie innym miejscu w sklepie niż produkty, wobec czego konsumenci byli zmuszeni do szukania przedmiotowych wyjaśnień, podczas gdy jak wynika m.in. z dowodu przedłożonego przez Skarżącą w piśmie z 1 lutego 2024 r. wyjaśnienia te zostały umieszczone na wieszakach obrotowych, na których rozmieszczony były produkty, a więc bezpośrednio przy produktach (z czym zgadza się Prezes UOKIK. w innym fragmencie uzasadnienia), wobec czego konsumenci nie byli zmuszeni do poszukiwania ww. wyjaśnień, gdyż mieli oni do nich swobodny i bezpośredni dostęp w momencie zapoznawania się z produktami znajdującymi się na wieszakach obrotowych, zaś przyjęcie przez Prezesa UOKIK. ww. faktów za udowodnione stanowi wynik przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów; 2) art. 108 § 1 kpa w zw. z art. 18 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej w zw. z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, polegające na przyjęciu, że zaistniały przesłanki do wydania przez WIIH decyzji podlegającej natychmiastowej wykonalności, podczas gdy żadna ze wskazywanych w tym przepisie przesłanek nie zaistniała, w szczególności wydanie decyzji nie było konieczne ze względu na ważny interes konsumentów (rozumiany prawdopodobnie przez WIIH jako ważny interes społeczny) oraz pomimo przedstawienia przez Skarżącą dowodu na okoliczność przeciwną tj. w wyniku praktyki Skarżącej w zakresie informowania o obniżonych cenach produktów interes konsumentów nie został zagrożony, w szczególności z uwagi na okoliczność, że informacje cenowe wskazane na metkach umożliwiały konsumentom porównanie cen i tym samym realizowały cel przepisów art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r., a w konsekwencji nieustalenie przez Prezesa UOKIK., że decyzja została wydana przez WIIH przedwcześnie; 3) art. 8 w zw. z art. 11 w zw. z art. 107 § 3 kpa, polegające na braku dostatecznego wyjaśnienia w treści uzasadnienia przesłanek, którymi Prezes UOKIK. kierował się przy podejmowaniu decyzji, w szczególności zaś: i. na braku jakiegokolwiek odniesienia się do argumentacji prawnej podniesionej przez Skarżącą w treści odwołania od decyzji WIIH, w ramach której Skarżąca opierając się na językowej wykładni art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług i rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. wywiodła, że zgodnie z powyższymi przepisami informacja o najniższej cenie przecenionego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki może zostać umieszczona w formie liczbowej, na samej metce, a zatem również praktyka Skarżącej polegająca na umieszczeniu obecnej (obniżonej) i wcześniejszej ceny produktu wraz z wskazaniem dat ich wprowadzenia, a dodatkowo informacja słowna znajduje się obok produktów pozostaje zgodna z rzeczonymi przepisami, a w konsekwencji wymaganie od Skarżącej, aby przyjęła inny sposób uwidaczniania informacji o najniższej cenie produktów, niż wynika to z treści przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r., ii. na sporządzeniu uzasadnienia, które jest wewnętrznie sprzeczne, w zakresie w jakim Prezes UOKIK. odnosząc się do oceny umiejscowienia przez Skarżącą dodatkowych wyjaśnień wskazujących, która z cen stanowi aktualną (obniżoną) cenę sprzedaży, a która najniższą cenę w okresie 30 dni sprzed wprowadzenia obniżki, nad wieszakiem obrotowym, na których rozmieszczono produktu, w jednym fragmencie uzasadnienia przyjmuje, że takie umiejscowienie przedmiotowych wyjaśnień oznacza, że znajdują się one bezpośrednio przy produktach (s. 10 uzasadnienia, akapit 2 pierwsze zdanie), aby w innym fragmencie uzasadnienia stwierdzić, że znajdują się one w zupełnie innym miejscu w sklepie niż produkty (ostatni akapit na s. 10 oraz pierwszy akapit na s. 11), co rzekomo prowadzi do konieczności ich poszukiwania przez konsumenta; 4) art. 138 § 1 pkt 2 kpa przez brak uchylenia decyzji WIIH, w sytuacji gdy przedmiotowa decyzja zapadła w oparciu o ustalenia faktyczne, które zostały poczynione z naruszeniem przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa w zw. z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, w konsekwencji których były one sprzeczne ze stanem faktycznym rzeczywiście istniejącym w czasie kontroli, w zakresie w którym WIIH stwierdził, że Skarżąca nie uwidaczniała najniższej ceny produktów, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem ich obniżki, zaś przy jej wydaniu WIIH pominął, że sposób uwidaczniania najniższej ceny produktów w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki był w pełni zgodny z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r., stawianie zaś Skarżącej dodatkowych wymogów – niewynikających wprost z treści rzeczonych przepisów – stanowiłoby - jako przejaw ich rozszerzającej wykładni - naruszenie art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców. II. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: 5) art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług w zw. z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. w zw. z art. 11 ustawy Prawo przedsiębiorców oraz art. 7a § 1 kpa przez ich błędną wykładnię, w ramach której Prezes UOKIK. przyjął, że przepisy te należy rozumieć w ten sposób, że informacja o najniższej cenie przecenionego towaru, która obowiązywała w ciągu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, nie może zostać uwidoczniona w ten sposób, że najniższa cena z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki zostaje umieszczona na etykiecie (w formie liczbowej), na której widnieje również aktualna (obniżona) cena wraz z wskazaniem dat wprowadzenia tych cen oraz ewentualnie dodatkową informacją dla konsumentów, podczas gdy tego rodzaju sposób uwidocznienia ceny pozostaje w pełni zgodny zarówno z dosłownym brzmieniem, jak i celem, dla którego zostały uchwalone, będąc przejrzysty oraz zrozumiały dla konsumentów; 6) art. 26 ust. 2 w zw. z art. 34 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (dalej zwanego "TfUE") w zw. z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (dalej zwanego "TUE") przez brak ich zastosowania i w konsekwencji wdrożenie wobec produktów środka o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych polegającego na wymogu, aby Skarżąca zamieszczała na etykiecie każdego z produktów słownego sformułowania "najniższa cena z 30 dni przed obniżką" przy jednoczesnej odmowie uznania za wystarczającej liczbowej informacji oraz dodatkowego wyjaśnienia poza produktem, pozwalającej konsumentowi w łatwy sposób ustalić wysokość ceny z okresu 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, zmuszając Skarżącą do wprowadzania etykiet produktów przeznaczonych wyłącznie na rynek polski (tj. zawierających trwałe oznaczenie w języku polskim), co wiązałoby się dla Skarżącej z dodatkowymi kosztami oraz trudnościami związanymi z przekazaniem produktów z rynku polskiego na zagraniczne rynki wspólnotowe. Mając na uwadze te zarzuty, Skarżąca wniosła o uchylenie wydanych w sprawie decyzji administracyjnych i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego , według norm przepisanych. Ponadto wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z następujących dokumentów: – zdjęcia przykładowej etykiety produktu z branży tekstylnej, na której przedstawiono informację cenową w sposób postulowany przez Prezesa UOKIK. - dla wykazania faktu nieczytelnego dla konsumentów charakteru tego sposobu przekazywania informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką; – "zrzutu ekranu" i zdjęcia przedstawiających przykłady z rynku wyrobów tekstylnych uwidaczniania informacji cenowej przy wykorzystaniu dodatkowej informacji tekstowej znajdującej się poza etykietą, wyjaśniającej znaczenie poszczególnych cen zamieszczonych na etykiecie – dla wykazania faktu: a) stosowania na rynku wyrobów tekstylnych rzeczonego sposobu uwidaczniania informacji cenowej (tj. stosowania odrębnych wyjaśnień, umieszczonych poza etykietą), b) czytelnego, jednoznacznego i niebudzącego wątpliwości konsumentów charakteru tego sposobu przekazywania informacji o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką. W odpowiedzi na skargę Prezes UOKIK. wniósł o oddalenie skargi w całości wraz z zawartym w tej skardze wnioskiem dowodowym. Odniósł się do zarzutów skargi, wskazując na ich niezasadność. W piśmie procesowym z 29 listopada 2024 r. Skarżąca uzupełniła i podsumowała swoje stanowisko. Stwierdziła m.in., że nie naruszyła prawa, ponieważ przepisy nie precyzują konkretnego sposobu podania informacji o najniższej cenie w ciągu 30 dni sprzed obniżki, a więc wystarczającym jest, aby wskazana w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług informacja o najniższej obowiązującej cenie z okresu 30 dni przed obniżką była podana w wymiarze liczbowym (a nie dodatkowo słownym – przed dodatkowy zapis bezpośrednio na metce o treści: "Najniższa cena z 30 dni przed obniżką" – jak twierdzi organ). Wskazała, ze zrealizowała obowiązek informowania o najniższej cenie z 30 dni przed obniżką w sposób spełniający cel tych przepisów, tj. przez rzeczywiste podanie na metce towaru aktualnej ceny oraz najniższej ceny z okresu 30 dni przed obniżką w wymiarze liczbowym z jednoczesnym wskazaniem (data) od kiedy dana cena obowiązuje lub obowiązywała. Dodatkowo, dla pełnej transparentności wobec konsumentów, Skarżąca umieszcza na terenie sklepu dodatkowe informacje wyjaśniające, że wcześniejsza cena to właśnie niższa cena sprzed obniżki, co stanowi jedynie wyraz ponadstandardowej staranności i prokonsumenckiego podejścia Skarżącej. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pełnomocnik Skarżącej podtrzymał stanowisko prezentowane w toku postępowania oraz wnioski dowodowe, a pełnomocnik Prezesa UOKIK. wniósł o oddalenie wniosków dowodowych oraz o oddalenie skargi. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe Skarżącej sformułowane w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1237) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej zwanej "ppsa"). Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Skarga złożona w tej sprawie nie mogła zostać uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa, które uzasadniałoby wyeliminowanie tego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Materialnoprawną podstawę wydania decyzji WIIH utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją stanowił art. 18 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 ustawy o Inspekcji Handlowej. Z przepisów tych wynika, że wojewódzki inspektor inspekcji handlowej może w drodze decyzji zarządzić w toku kontroli m.in. niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, jeżeli jest to konieczne ze względu na bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa, przy czym decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu. Art. 18 ustawy o Inspekcji Handlowej wymienia środki prawne w postaci decyzji zarządzających (a więc de facto nakazujących kontrolowanemu dokonanie pewnych czynności) wydawanych w celu skorygowania nieprawidłowości stwierdzonych w trakcie kontroli, przy czym decyzje te mają charakter uznaniowy, a zatem w określonym stanie faktycznym wojewódzki inspektor ma pewną swobodę w kwestii wydania bądź niewydania decyzji (zob. B. Kurzępa, E. Kurzępa-Czopek, komentarz do art. 18 [w:] B. Kurzępa, E. Kurzępa-Czopek, Ustawa o Inspekcji Handlowej. Komentarz, Warszawa 2013). Kryteriami wydania decyzji na podstawie wskazanego przepisu są: bezpieczeństwo lub interes konsumentów albo interes gospodarczy państwa. Z decyzji wydanych w tej sprawie wynika, że powodem wydania decyzji przez WIIH w toku kontroli był ważny interes konsumentów, związany z prawem do uzyskania informacji, do których uwidocznienia Skarżąca jest obowiązana na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Ostatnio wskazany przepis stanowi, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprawdzie art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług nie wskazuje, jak powinna brzmieć informacja o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, jednak nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, że wystarczającym jest, aby wskazana w tym przepisie informacja o najniższej obowiązującej cenie z okresu 30 dni przed obniżką była podana w wymiarze liczbowym, bez wyjaśnienia konsumentowi, że jedna ze wskazanych liczb określa właśnie najniższą cenę z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Powołany przepis należy bowiem interpretować w powiązaniu z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, formułującym generalny wymóg, że cena powinna być uwidoczniona w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W przypadku zatem art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, realizacja tego wymogu będzie przejawiać się wskazaniem informacji, że określona wartość liczbowa stanowi najniższą cenę danego towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Za taką interpretacją przemawia również wykładnia art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanym konsumentom (Dz. Urz. UE L 80 z 18 marca 1998 r., s. 27 ze zm.; dalej zwanej "dyrektywą 98/6/WE"), którego implementację stanowi art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Z art. 6a dyrektywy 98/6/WE (dodanego z dniem 7 stycznia 2020 r. przez art. 2 pkt 1 dyrektywy nr 2161/2019 z 27 listopada 2019 r.) wynika (ust. 1 i 2), że w każdym ogłoszeniu o obniżce ceny podaje się wcześniejszą cenę stosowaną przez podmiot gospodarczy przez określony okres przed zastosowaniem obniżki ceny, przy czym wcześniejsza cena oznacza najniższą cenę stosowną przez podmiot gospodarczy w okresie, który nie może być krótszy niż 30 dni przed zastosowaniem obniżki ceny. Sąd podziela argumentację Komisji Europejskiej w zakresie wykładni wskazanych przepisów zawartej w Wytycznych Komisji Europejskiej dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE (Dz. Urz. UE C 526 z 29 grudnia 2021 r., s. 130), w zakresie w jakim zauważono, że "Nowym art. 6a dyrektywy w sprawie podawania cen uregulowano kwestię przejrzystości obniżek cen, wprowadzając przepisy szczegółowe mające zapewnić, aby obniżki rzeczywiście miały miejsce. Art. 6a ma zapobiec sztucznemu zawyżaniu ceny odniesienia przez podmioty gospodarcze lub wprowadzaniu konsumentów w błąd, jeżeli chodzi o wysokość obniżki. Zwiększa on przejrzystość i gwarantuje, że po ogłoszeniu obniżki ceny konsumenci faktycznie płacą za towary mniej. Nowy przepis w sprawie obniżek cen umożliwia ponadto organom egzekwującym prawo i organom nadzoru rynku łatwiejsze kontrolowanie uczciwości obniżek cen, ponieważ określa jasne zasady dotyczące <> ceny odniesienia, która musi być podstawą ogłaszanej obniżki.". Powyższe oznacza więc, że konsument powinien być świadomy jaka jest najniższa cena z 30 dni poprzedzających obniżkę, co można zapewnić tylko przez jednoznaczną informację, jakiego to okresu ta najniższa cena dotyczy (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 października 2024 r. o sygn. akt V SA/Wa 924/24). W ocenie Sądu, organy administracji orzekające w tej sprawie nie naruszyły art. 7 kpa ("W toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli."), art. 77 § 1 kpa ("Organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.") i art. 80 kpa ("Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.") w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej ("Do postępowania przed organami Inspekcji w zakresie nieuregulowanym ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.") przez brak wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego zebranego w sprawie i wadliwą ocenę tegoż materiału. W okolicznościach tej sprawy prawidłowo ustalono, że w momencie wszczęcia kontroli na skontrolowanych produktach znajdowały się dwie czerwone metki z wartościami liczbowymi oznaczającymi – jak poinformowała inspektorów pracownica skontrolowanego sklepu – datę od kiedy obowiązywała poprzednia obniżka oraz poprzednią cenę (na jednej metce) oraz datę, od której obowiązuje aktualna obniżka oraz ceny oraz cenę towaru (na drugiej metce). Zdaniem Sądu, prawidłowe było stanowisko WIIH wyrażone w decyzji z 6 grudnia 2023 r., że taki sposób informowania o obniżonej cenie nie jest jednoznaczny, ponieważ nie wyjaśnia konsumentowi, że jedna z użytych metek wskazuje najniższą cenę towaru z 30 dni poprzedzających obniżkę. Samo wskazanie daty i ceny (przy założeniu, że konsument tak odkoduje liczby na metce) wcale nie musi oznaczać, że jest to wskazanie najniższej ceny danego towaru z 30 dni poprzedzających aktualną obniżkę, lecz może potencjalnie zostać również odkodowane jako np. cena obowiązująca w konkretnym dniu. Sąd nie znalazł powodów do przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego na podstawie art. 106 § 3 ppsa z dokumentów załączonych do skargi, ponieważ dowody mające wskazywać na stosowane w praktyce rynkowej sposoby uwidaczniania informacji cenowych nie miałyby znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, w której ocenie i subsumpcji podlegał określony stan faktyczny stwierdzony w trakcie przeprowadzanej kontroli, czego konsekwencją było wydanie w toku kontroli decyzji na podstawie art. 18 ustawy o Inspekcji Handlowej. Z akt sprawy nie wynika, aby ustalenia poczynione w momencie rozpoczęcia kontroli uległy zmianie do czasu wydania decyzji WIIH z 6 grudnia 2023 r. W szczególności Skarżąca nie wskazała dowodów, że do tej daty usunęła nieprawidłowości stwierdzone na początku kontroli. Brak jednoznacznego określenia przez Skarżącą najniższej ceny towarów z 30 dni poprzedzających obniżkę uprawniał zatem WIIH do wydania - w toku kontroli - decyzji zarządzającej niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, gdyż wpływało to na ważny interes konsumentów, polegający na uprawnieniu (skorelowanym z obowiązkiem Skarżącej) uzyskania jednoznacznej informacji o najniższej cenie towaru z 30 dni poprzedzających aktualną obniżkę ceny tegoż towaru, określonej w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług oraz w art. 6a dyrektywy 98/6/WE. Chybione jest twierdzenie Skarżącej, jakoby organy przyjęły za udowodnione, że pracownica obecna w trakcie kontroli posiadała umocowanie do wyrażania stanowiska w imieniu Skarżącej bez zweryfikowania czy posiada stosowne pełnomocnictwo. Zauważyć bowiem należy, że wprawdzie zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej kontrolę przeprowadza się w obecności kontrolowanego lub osoby przez niego upoważnionej, jednak w art. 15 ust. 3 tej ustawy określono, że w przypadku nieobecności osób, o których mowa w ust. 1, czynności kontrolne mogą być wykonywane także w obecności innego pracownika kontrolowanego, który może być uznany za osobę, o której mowa w art. 97 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny. Z kolei ostatnio przywołany przepis stanowi, że osobę czynną w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności poczytuje się w razie wątpliwości za umocowaną do dokonywania czynności prawnych, które zazwyczaj bywają dokonywane z osobami korzystającymi z usług tego przedsiębiorstwa. Kontrolujący mogli zatem przeprowadzić kontrolę w obecności pracownicy sklepu Skarżącej i czynić ustalenia faktyczne (które były również podstawą faktyczną wydania decyzji WIIH z 6 grudnia 2023 r.) także w oparciu o informacje przekazywane przez tę osobę. Chybione są także zarzuty Skarżącej wskazujące na naruszenie art. 108 § 1 kpa ("Decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia.") przez przyjęcie, że zaistniały przesłanki do wydania przez WIIH decyzji podlegającej natychmiastowej wykonalności, w sytuacji, gdy – zdaniem Skarżącej – nie zaistniała żadna z przesłanek wskazywanych w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że decyzji WIIH nie został nadany rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 kpa. Decyzja ta podlegała natychmiastowemu wykonaniu z mocy prawa, co jednoznacznie wynika z art. 18 ust. 4 ustawy o Inspekcji Handlowej. Na ocenę legalności wydanych w sprawie decyzji nie mogła mieć wpływu okoliczność wskazywana przez Skarżącą i udokumentowana fotografią wykonaną 11 grudnia 2023 r., że umieszczono na wieszakach obrotowych z produktami objętymi obniżką objaśnienia cen zamieszczonych na etykietach. Podkreślenia wymaga, że działanie to nastąpiło już po wydaniu przez WIIH decyzji na podstawie art. 18 ustawy o Inspekcji Handlowej, a okoliczności, które zostały ustalone przed wydaniem tejże decyzji uzasadniały zarządzenie w toku kontroli niezwłocznego usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości ze względu na interes konsumentów. Sąd nie podziela natomiast stanowiska Prezesa UOKIK. wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wspomniane umieszczenie na wieszakach obrotowych z produktami objętymi obniżką objaśnień cen zamieszczonych na etykietach nie wypełnia obowiązków określonych w przepisach o cenach z uwagi na to, że taki sposób prezentacji nie jest czytelny dla konsumenta, skoro konsument jest zmuszony szukać wyjaśnienia co oznaczają poszczególne ceny w zupełnie innym miejscu w sklepie (na stojaku). Zauważyć należy, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług informację o najniższej cenie towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki umieszcza się obok informacji o obniżonej cenie. Cel normy wynikającej z tego przepisu zostanie zatem zrealizowany, jeżeli informacje o obniżonej aktualnie cenie i o najniższej cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki znajdowały się obok siebie, a zatem w bezpośredniej bliskości. Skoro zatem z § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. wynika, że cenę i informację o obniżonej cenie uwidacznia się na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego one dotyczą i w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów (w szczególności na wywieszce, w cenniku, w katalogu, na obwolucie, czy w postaci nadruku na towarze lub opakowaniu), to realizacja celów, które stały za wprowadzeniem normy z art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, czyli poinformowanie konsumenta o najniższej cenie towaru lub usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki również powinna nastąpić w sposób określony w przywołanych przepisach rozporządzenia MRiT z 19 grudnia 2022 r. W konsekwencji umieszczenie tuż obok towaru, którego cena została obniżona (np. na wieszaku obrotowym, na którym znajdują się towary o obniżonej cenie) informacji wskazującej jednoznacznie która z cen wskazanych na metce umieszczonej na towarze jest najniższą ceną towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki – odpowiada wymaganiom określonym w art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług. Przypomnienia jednak wymaga, że z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że opisany w poprzednim akapicie sposób poinformowania o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki nie był przez Skarżącą stosowany w skontrolowanym sklepie ani momencie rozpoczęcia kontroli, ani w dacie wydania decyzji WIIH z 6 grudnia 2023 r., lecz dopiero później. W takiej sytuacji uznać należy, że wydanie decyzji zarządzającej niezwłoczne usunięcie stwierdzonych w toku kontroli nieprawidłowości, polegających na nieuwidocznieniu informacji o najniższej cenie towaru z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w skontrolowanym sklepie, ze względu na ważny interes konsumentów – było usprawiedliwione i Prezes UOKIK. prawidłowo orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji WIIH na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa ("Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję"). Wbrew stanowisku Skarżącej, nie było natomiast podstaw do wydania przez Prezesa UOKIK. decyzji w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa ("Organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części"). Organ odwoławczy uchyla zaskarżoną decyzję w całości lub w części i rozstrzyga sprawę co do istoty, jeżeli dojdzie do przekonania, że zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa, a decyzja jest nieprawidłowa, gdy postępowanie wyjaśniające lub tylko sama ocena zaskarżonej decyzji wykazały, że narusza ona przepisy prawa materialnego albo jest niezasadna (A. Wróbel, komentarz do art. 138 kpa [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024). W tej sprawie decyzja WIIH nie była nieprawidłowa, ponieważ w momencie jej wydawania (w toku prowadzanej kontroli) sposób informowania o najniższej cenie towarów z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki naruszał art. 4 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług, a tym samym naruszał również ważny interes konsumentów. Nie było tym bardziej podstaw do uchylenia przez Prezesa UOKIK. decyzji WIIH i umorzenia postępowania pierwszej instancji. Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie przed organem pierwszej instancji, jeżeli postępowanie to było bezprzedmiotowe przed wydaniem zaskarżonej decyzji, czyli istniały podstawy jego umorzenia przez organ pierwszej instancji (A. Wróbel, komentarz do art. 138 kpa [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2024), a taka sytuacja w tej sprawie nie zaistniała. Na marginesie dodać również można, że w omawianym stanie faktycznym nie byłoby również podstaw do umorzenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, gdyż brak jest podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego tylko z tego powodu, że strona wykonała decyzję nieostateczną (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. we W. z 17 kwietnia 1985 r., sygn. akt SA/Wr 111/85, ONSA 1985/1, poz. 21). Ze wskazanych powodów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ppsa.