V SA/Wa 1581/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA – Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M.W. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 29 października 2011 r. skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego ponownie zwróciła się o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. nr [...], którą utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranej płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt. Nienależnie pobrana przez skarżącą zdaniem organu kwota to 105.181 zł. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał m.in., iż w 2010 r. skarżąca z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej poniosła stratę w wysokości 47.962 zł, natomiast dodatkowe dochody z tytułu świadczenia umowy o pracę rekompensują jedynie część straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W roku 2010 skarżąca z tytułu umowy o pracę uzyskała dochód w wysokości 36.241,64 zł. Wyjaśniono, iż w roku 2011 sytuacja skarżącej nie poprawiła się. Powołano się także na obciążenia skarżącej z tytułu pożyczki na zakup nieruchomości. Do wniosku dołączono zeznanie PIT 36 i 37 za 2010 r., umowę sprzedaży nieruchomości z dnia 26 lipca 2010 r., zawiadomienie o wysokości zadłużenia. Motywując złożony wniosek wskazano, iż w świetle aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej ewentualna egzekucja ustalonej zaskarżoną decyzją kwoty, uniemożliwi pokrywanie bieżących kosztów działalności oraz pozbawi rodzinę skarżącej środków do bieżącej egzystencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W ocenie Sądu przedstawiona przez stronę skarżącą trudna sytuacja majątkowa uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie obowiązek zwrotu kwoty 105.181 zł, stanowić będzie dla skarżącej i jej rodziny znaczną dolegliwość, która stanowić może realne zagrożenie dla bieżącej sytuacji rodziny oraz prowadzonej działalności zarobkowej. Podkreślić tutaj należy, iż ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty stanowiącej podstawę przedmiotowej sprawy, nie naprawi szkód związanych ze znacznymi problemami dla bieżącej egzystencji rodziny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.