V SA/Wa 1581/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Monika Kramek, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Asesor WSA - Agnieszka Jendrzejewska (spr.), , Protokolant st. specjalista - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2024 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w M. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 23 kwietnia 2024 r. nr DOPiPT.84010.OR0500004.2023 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem oddala skargę. Przedmiotem skargi Grupy Producentów (...) B. sp. z o.o. w M. (dalej: Spółka, Skarżąca) jest informacja Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) z 23 kwietnia 2024 r. nr DOPiPT.84010.OR0500004.2023 w przedmiocie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. Zaskarżona informacja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu 23 czerwca 2023 r. Spółka złożyła wniosek o objęcie wsparciem w ramach Programu odbudowy i zwiększenia odporności sektora rolno-spożywczego i obszarów wiejskich ze środków Krajowego Planu Odbudowy części 2 "Wsparcie na wykonywanie działalności w zakresie przechowywania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury oraz artykułów rolno-spożywczych" inwestycji A1.4.1 koordynowanej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności przedsięwzięcia pod nazwą: "Zakup maszyn i urządzeń do przygotowania do sprzedaży produktów rolnych oraz instalacji fotowoltaicznej". Planowane przedsięwzięcie polegało na zakupie: 1. w ramach zadania nr 1: wózków widłowych elektrycznych, w tym dwóch wózków widłowych elektrycznych, o udźwigu ok. 2000 kg, długości wideł około 1150 mm, o wartości netto pozycji kosztowej 126.767,46 zł; dwóch wózków widłowych elektrycznych, o udźwigu ok. 2500 kg, długości wideł około 1600 mm, o wartości netto pozycji kosztowej 155.666,88 zł; dwóch wózków widłowych elektrycznych, o udźwig 1300 kg, o wartości netto pozycji kosztowej 19.500,61 zł; dwóch wózków widłowych elektrycznych, o udźwig ok. 1500 kg, długość wideł około 1150 mm, o wartości netto pozycji kosztowej 430.335,07 zł; o łącznej wartości kosztów kwalifikowanych 732.270,02 zł; 2. w ramach zadania nr 2: instalacji fotowoltaicznej - jednej instalacji fotowoltaicznej o mocy 49,82 kw, o wartości netto pozycji kosztowej 311280 zł; o łącznej wartości kosztów kwalifikowanych 311.280 zł; 3. w ramach zadania nr 3: dodatkowych maszyn i urządzeń do magazynu: urządzenia do czyszczenia posadzek, o wydajności do 4260 mV2980h, o wartości netto pozycji kosztowej 50.430 zł; zamiatarki do posadzek, o wydajności do 2900 m2 posadzki, o wartości netto pozycji kosztowej 9.750 zł; o łącznej wartości kosztów kwalifikowanych 60.180 zł; 4. w ramach kosztów ogólnych: biznesplanu, o wartości netto pozycji kosztowej 18.000 zł. Pismem z 5 marca 2024 r. znak DOPiPT-84010-OR0500004/23 ARiMR poinformowała Spółkę, że przedsięwzięcie nie podlega wsparciu z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Spółka złożyła wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia wraz z korektą wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. Wskazała, że ARiMR przedwcześnie rozstrzygnęła o odmowie objęcia przedsięwzięcia wsparciem. Załączyła wniosek poprawiony w ten sposób, że: 1. koszt kwalifikowany instalacji fotowoltaicznej wynosi 311 280 zł; 2. koszt kwalifikowany biznes planu wynosi 18.000 zł; 3. koszt kwalifikowany myjki do czyszczenia skrzyniopalet wynosi 60.180 zł; 4. łączna kwota kosztów kwalifikowanych z pkt 1- 3 wynosi 389 460 zł; 50% kosztów kwalifikowanych z pkt 1 - 3 wynosi 194.730 zł; 6. łączne koszty wózków widłowych elektrycznych po poprawieniu wniosku wynoszą 175.167,49 zł; 7. 50% kosztów wózków widłowych elektrycznych po poprawieniu wniosku wynosi 87 583,75 zł; 8. łączna kwota wsparcia o jaką wnioskuje Spółka po poprawieniu wniosku stanowi sumę 194 730 zł oraz 87 583,75 zł, więc stanowi kwotę 282 313,75 zł; 9. kwota wsparcia o jaką wnioskuje Spółka jest więc wyższa niż minimalna kwota wsparcia. Spółka wskazała, że po poprawieniu wniosku zostały spełnione warunki przyznania pomocy finansowej. Pismem z 23 kwietnia 2024 r. ARiMR poinformowała Spółkę o negatywnym wyniku ponownej oceny z uwagi na niespełnienie warunków określonych § 8 ust. 2 w związku z § 6 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz § 6 ust. 1a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 grudnia 2022 r. w sprawie szczegółowego przeznaczenia, warunków i trybu udzielania wsparcia na wykonywanie działalności w zakresie przechowywania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury oraz artykułów rolno-spożywczych w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (Dz. U. z 2022 r. poz. 2758 oraz z 2023 r. poz. 740; dalej: Rozporządzenie). W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ przytoczył treść § 6 ust. 1 pkt 4 i 5, § 6 ust. 1a oraz § 8 ust. 2 Rozporządzenia, jak również § 1 ust. 7 pkt 4 i 5 oraz § 1 ust. 8 i ust. 11 regulaminu wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności inwestycja: A1.4.1. Inwestycje na rzecz dywersyfikacji i skracania łańcucha dostaw produktów rolnych i spożywczych oraz budowy odporności podmiotów uczestniczących w łańcuchu - Wsparcie w zakresie przechowywania lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury oraz artykułów rolno-spożywczych – nabór wniosków nr A1.4.1.KPO_2/23/01 (dalej: Regulamin). W ocenie ARIMR przedsięwzięcie objęte wnioskiem o dofinansowanie nie spełnia kryterium dotyczącego właściwego określenia wydatków kwalifikowalnych, ponieważ w planie finansowymi tego przedsięwzięcia wpisano wózki widłowe, których koszty zakupu netto określono na łączną kwotę 732.270,02 zł; zakup instalacji fotowoltaicznej (koszt 311.280,00 zł netto); urządzenie do czyszczenia posadzek (koszt 50.430,00 zł netto); zamiatarkę do posadzek (koszt 9.750,00 zł netto) oraz zakup biznes planu (koszt 18.000,00 zł netto). Urządzenie do czyszczenia posadzek oraz zamiatarka do posadzek nie są urządzeniami służącymi do przechowywania, magazynowania, pakowania, przeładunku, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, a także artykułów rolno-spożywczych na terenie rolnospożywczych rynków hurtowych. Koszty te nie są więc zgodne z zakresem kosztów kwalifikowalnych i zasadami dotyczącymi kwalifikowalności, określonymi w § 6 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia. Ponadto, z danych zawartych w planie finansowym przedsięwzięcia jednoznacznie wynika, że całkowita wartość netto kosztów przedsięwzięcia - włącznie z kosztem zakupu urządzenia do czyszczenia posadzek oraz zamiatarki do posadzek, które nie stanowią kosztów kwalifikowalnych inwestycji - wynosiła 1.121.730,02 zł, zatem koszt zakupu środków transportu w postaci wózków widłowych: w łącznej kwocie 732.270,02 zł stanowił ponad 65% całkowitych kosztów opisanego we wniosku przedsięwzięcia, a powinien był stanowić nie więcej niż 50 % pozostałych kosztów kwalifikowalnych. Z powołanych względów organ uznał, że Spółka dokonała błędnych założeń co do realizacji inwestycji i kosztów ujętych w planie finansowym, w części dotyczącej zakupu środków transportu. Organ zaznaczył, że wypełniając wniosek o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, Spółka nie skorzysta z tabeli pomocniczej formularza wniosku, dzięki której mogła wyliczyć procentowy udział sumy kosztów zakupu środków transportu w odniesieniu do pozostałych kosztów kwalifikowalnych w ramach przedsięwzięcia i przedstawić do refundacji koszty realizacji przedsięwzięcia zgodne z warunkami udzielania wsparcia. Wypełnienie tych tabel nie jest obligatoryjne, istotne jest jednak podanie poprawnych kosztów kwalifikowalnych w Planie finansowym przedsięwzięcia. ARiMR nie zgodziła się ze stanowiskiem Spółki, że w sprawie doszło do naruszenia procedury oceny przedsięwzięć, w szczególności § 4 ust. 4 Regulaminu. Według argumentacji organu, w trakcie oceny wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem stwierdzono, że nie spełnia on kryterium dotyczącego właściwego określenia wydatków kwalifikowalnych (kryterium horyzontalne) zarówno w zakresie rodzaju kosztów ujętych w planie finansowym przedsięwzięcia (zakup urządzenia do czyszczenia posadzek oraz zamiatarki do posadzek), jak również ich wysokości (udziału procentowego zakupu środków transportu). Wobec tego ARiMR uznała, że nie ma podstaw, aby wezwać Spółkę do uzupełnienia wniosku, ponieważ zaszły niebudzące żadnych wątpliwości przesłanki do odmowy przyznania pomocy. Powołany przez Spółkę § 4 ust. 4 Regulaminu ma zastosowanie wyłącznie w przypadku stwierdzenia przez ARiMR braków we wniosku lub załącznikach do wniosku. W trakcie oceny wniosku nie stwierdzono takich braków tylko niespełnienie podstawowych warunków wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem. Organ wskazał również, że wprowadzenie zmian polegające na zastąpieniu kosztów uznanych za niekwalifikowalne innymi, zgodnymi z zakresem kosztów kwalifikowalnych wymienionych w Rozporządzeniu i Regulaminie, nie zostało przewidziane i umożliwione w ramach inwestycji objętych Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka wniosła o uchylenie powyższej informacji w całości i orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowego. Skarżąca zarzuciła ARiMR naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. § 4 ust. 2 Rozporządzenia w związku z § 4 ust. 4 Regulaminu poprzez to, że nie wezwał Spółki do poprawienia złożonego pierwotnie wniosku w zakresie dotyczącym: - zadania nr 3 urządzenia do czyszczenia posadzek i zamiatarki do posadzek - jeśli uznał, że te maszyny (urządzenia) nie stanowią kosztów kwalifikowanych w ramach tego wsparcia - i bez takiego wezwania poinformował o nieobjęciu przedsięwzięcia wsparciem, podczas gdy powinien był umożliwić Spółce zmianę tych urządzeń w obrębie pierwotnie wskazanej kwoty na te urządzenia (tj. 60.180 zł netto kosztów) na inne urządzenia, które w ocenie ARiMR będą stanowiły koszty kwalifikowane, co pozwoliłoby Spółce na przygotowanie poprawionego wniosku, według którego kwota wsparcia wynosiłaby co najmniej 250 000 zł; - zadania nr 1 zakupu wózków widłowych elektrycznych - jeśli uznał, że wartość kosztów zakupu tych urządzeń jest zbyt wysoka w relacji do pozostałych kosztów i w związku z tym niezgodna z warunkami wsparcia - podczas gdy organ powinien był umożliwić Spółce zmianę tych urządzeń poprzez zmniejszenie wartości ich zakupu w relacji do pozostałych kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, dzięki czemu wartość tego rodzaju kosztów spełniałaby wymóg przyznania pomocy finansowej; 2. § 4 ust. 2 Rozporządzenia w związku z § 4 ust. 4 Regulaminu poprzez uznanie, że Spółka nie miała możliwości poprawienia wniosku, podczas gdy takie obostrzenie nie wynika z przepisów prawa, w szczególności z Regulaminu, ani Rozporządzenia; 3. art. 41 ust. 1 i 2 lit. c Karty praw podstawowych Unii Europejskiej w związku z art. 18 ust. 1 decyzji w sprawie Kodeksu dobrej praktyki administracji oraz art. 22 ust. 1 Europejskiego kodeksu dobrej praktyki administracyjnej poprzez: brak wyważenia spraw wnioskodawcy (osoby prywatnej) i ogólnego interesu publicznego; brak wyczerpującego, przedstawiającego gruntownie i dokładnie uzasadnienie uznania zakupu konkretnych maszyn za koszty niekwalifikowane; brak wyczerpującego, przedstawiającego gruntownie i dokładnie uzasadnienia odmowy wezwania wnioskodawcy do poprawienia wniosku, podczas gdy taka poprawa (jak wykazała Skarżąca) skutkowałaby spełnieniem wymagań do przyznania pomocy finansowej. Zdaniem Skarżącej, naruszenia te miały istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ gdyby do niech nie doszło Skarżąca mogłaby w odpowiedzi na wezwanie do poprawienia wniosku dokonać zmian, które spowodowałyby, że kwota wsparcia ustalona na podstawie kosztów kwalifikowanych wynosiłaby co najmniej 250 000 zł. Skarżąca podniosła, że składając wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia przedstawiła poprawiony wniosek o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. W poprawionym wniosku dokonała zmian, wskutek czego spełnia on kryteria oceny przedsięwzięcia. ARiMR w piśmie procesowym z 21 czerwca 2024 r. wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona informacja nie narusza prawa. W pierwszej kolejności wskazać należy na ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 225 ze zm., następnie Dz. U. z 2023 r. poz. 1259 ze zm. i Dz.U. z 2024 r. poz. 324; dalej: u.z.p.p.r.). Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części, zapewniając jednocześnie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz równe traktowanie podmiotów wnioskujących o objęcie wsparciem (art. 14lza ust. 1-3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Ponadto instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji ocenia przedsięwzięcia w zakresie spełniania kryteriów wyboru przedsięwzięć (art. 14lzc). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika zatem z art. 14lzf ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 2a-6 i art. 30d-30i u.z.p.p.r. w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 30c ust. 3 u.z.p.p.r. w wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Powyższe oznacza, że w sprawach dotyczących oceny wniosków składanych w ramach Planu rozwojowego (Rozdział 2aa u.z.p.p.r.) zastosowanie znajduje art. 134 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W rozpoznawanej sprawie postawę materialnoprawną zarówno ponownej, jak i pierwszej, oceny przedsięwzięcia dokonanej przez ARiMR stanowiły m.in. przepisy Rozporządzenia, wydane na podstawie art. 14lc ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2021 r. poz. 1057 oraz z 2022 r. poz. 1079 i 1846) oraz wskazane w tych rozstrzygnięciach przepisy Regulaminu. Agencja w osnowie zaskarżonej informacji (dotyczącej ponownej oceny przedsięwzięcia), jak i poprzedzającej ją informacji o wynikach oceny przedsięwzięcia, jako powód nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem podała niespełnienie warunków określonych w § 8 ust. 2 w związku z § 6 ust. 1 pkt 4 i 5 oraz § 6 ust. 1a Rozporządzenia. Przepisy te w dacie wydania zaskarżonej informacji jak i poprzedzającej ją informacji o ocenie przedsięwzięcia, jak również w dniu złożenia wniosku przez Skarżącą, miały jednakowe brzmienie. Zgodnie z § 6 ust. 1 Rozporządzenia wsparcie jest udzielane w formie refundacji do 50% kosztów kwalifikowanych, do których zalicza się m.in. koszty: zakupu nowych maszyn i urządzeń do przechowywania, magazynowania, pakowania, przeładunku, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, a także artykułów rolno-spożywczych na terenie rolno-spożywczych rynków hurtowych (pkt 4) oraz zakupu nowych środków transportu spełniających wymagania techniczne oraz normy niskiej emisji spalin określone w regulaminie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem, które są przeznaczone do przewozu: a) produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, a także artykułów rolno-spożywczych na terenie rolno-spożywczych rynków hurtowych, w tym produktów, których transport powinien odbywać się w szczególnych warunkach, takich jak cysterny, silosy, chłodnie i izotermy, baseny lub zbiorniki do transportu ryb; b) produktów w procesach technologicznych lub magazynowania, w tym wózków widłowych i podnośników; c) zwierząt (pkt 5). W myśl § 6 ust. 1a Rozporządzenia koszty, o których mowa w ust. 1 pkt 5 i 7, nie mogą stanowić więcej niż 50% pozostałych kosztów kwalifikowalnych w ramach przedsięwzięcia. Ponadto, zgodnie z § 8 ust. 2 Rozporządzenia wsparcia udziela się na przedsięwzięcie, jeżeli wysokość wnioskowanej kwoty wsparcia na to przedsięwzięcie wynosi nie mniej niż 250 000 zł. Odpowiadające tym uregulowaniom zapisy zawarto w § 1 ust. 7 pkt 4 i 5, ust. 8 oraz ust. 11 Regulaminu, który ARiMR podała do publicznej wiadomości na swojej stronie internetowej. Jak trafnie zauważył organ, Spółka potwierdziła we wniosku, w części "Oświadczenia i zobowiązania podmiotu ubiegającego się o wsparcie" znajomość zasad ubiegania się i przyznawania pomocy, określonych w przepisach dotyczących planu rozwojowego - Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, zawartych w Rozporządzeniu i Regulaminie. Zatem składając wniosek o objęcie przedsięwzięcia wsparciem Spółka powinna posiadać wiedzę dotyczącą przepisów prawa mających zastosowanie w procesie przyznawania pomocy jak również wymagań, które musi spełniać. W myśl § 4 ust. 2 Rozporządzenia wsparcia udziela się zgodnie z regulaminem wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 Regulaminu wsparcia udziela się, jeżeli: 1) wniosek jest kompletny i poprawmy oraz zawiera wszystkie niezbędne załączniki wymienione w § 2 ust. 3; 2) wnioskodawca spełnia warunki udzielenia wsparcia; 3) przedsięwzięcie spełnia wszystkie kryteria wyboru przedsięwzięć, o których mowa w § 6. Stosownie do § 4 ust. 4 Regulaminu w przypadku stwierdzenia przez agencję braków we wniosku lub załącznikach do wniosku oraz w przypadku stwierdzenia przez Agencję podczas oceny przedsięwzięcia konieczności złożenia wyjaśnień, Agencja jednokrotnie wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia wniosku lub załączników lub do złożenia wyjaśnień, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W rozpatrywanej sprawie ARiMR nie skorzystała z tej możliwości, ponieważ nie stwierdziła braków we wniosku lub załącznikach ani konieczności założenia wyjaśnień. Wniosek Skarżącej był kompletny pod względem formalnym i umożliwiał merytoryczna ocenę spełnienia kryteriów wyboru przedsięwzięć, co pozostaje niekwestionowane. W § 6 Regulaminu zawarto opis horyzontalnych kryteriów wyboru przedsięwzięć, w tym kryterium nr 6 "Właściwie określone wydatki kwalifikowalne", w ramach którego sprawdzana jest kwalifikowalność, adekwatność i racjonalność wydatków planowanych do poniesienia w ramach przedsięwzięcia. Kryterium to jest weryfikowane przez Agencję na podstawie danych podanych we wniosku. W niniejszej sprawie weryfikacja ta dała wynik negatywny w zakresie objętych wnioskiem kosztów zakupu urządzenia do czyszczenia posadzek oraz zamiatarki do posadzek. ARiMR stwierdziła, że nie są to urządzenia do przechowywania, magazynowania, pakowania, przeładunku, przygotowania do sprzedaży lub wprowadzania do obrotu produktów rolnych, rybołówstwa lub akwakultury, a także artykułów rolno-spożywczych na terenie rolno-spożywczych rynków hurtowych, o których mowa w § 6 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia i w § 1 ust. 7 pkt 4 Regulaminu. Wskazane przepisy precyzyjnie określają przeznaczenie urządzeń, których zakup może być objęty refundacją w ramach danego programu. Zakwestionowane przez ARiMR urządzenia warunku tego nie spełniają. Stanowisko organu w tej kwestii jest prawidłowe i powołanych przepisów nie narusza. Urządzenia, których dotyczy spór o kwalifikowalność, jak wskazują same ich nazwy, służą do zapewnienia czystości posadzek, nie zaś do przechowywania, magazynowania, pakowania lub innych celów, dla których dedykowane jest wsparcie finansowe w zakresie zakupu nowych maszyn i urządzeń. Rację ma również ARiMR twierdząc, że koszty środków transportu objęte wnioskiem o dofinansowanie nie mieściły się w limicie 50% pozostałych kosztów kwalifikowalnych w ramach przedsięwzięcia, a w związku z tym nie został spełniony warunek określony w § 6 ust. 1a Rozporządzenia i § 1 ust. 8 Regulaminu. Zmiany wniosku w tym zakresie - jak trafnie przyjął organ - nie mogły być dokonane w trybie § 4 ust. 4 Regulaminu przewidzianym dla uzupełnienia braków formalnych wniosku. Jak wcześniej wskazano, wniosek złożony przez Skarżącą nie zawierał braków, które uniemożliwiłyby ocenę przedsięwzięcia, nie wymagał też wyjaśnień. Wniosek ten wraz z załącznikami dawał podstawę do weryfikacji spełnienia kryteriów wyboru przedsięwzięć, która dała wynik negatywny. Podjęta przez Skarżącą na etapie wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia próba poprawienia wniosku, tak by spełniał on ustalone kryteria, nie mogła okazać się skuteczna. W § 14 ust. 1 Rozporządzenia i w § 1 ust. 14 Regulaminu przyjęto, że w ramach jednego naboru wniosków wnioskodawca może złożyć więcej niż jeden wniosek, o ile dotyczy on innego przedsięwzięcia. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 Rozporządzenia i § 4 ust. 2 Regulaminu w przypadku złożenia przez wnioskodawcę w ramach naboru więcej niż jednego wniosku o objęcie wsparciem dotyczącego tego samego zakresu przedsięwzięcia Agencja rozpatruje wyłącznie wniosek, który wpłynął jako pierwszy do Agencji. Pozostałe wnioski o objęcie wsparciem dotyczące tego samego zakresu przedsięwzięcia Agencja pozostawia bez rozpatrzenia. Oznacza to, że kolejny wniosek dotyczący tego samego przedsięwzięcia nie może zostać uwzględniony. Zgodnie z zasadą przyjętą w § 4 ust. 14 Regulaminu kolejność przysługiwania wsparcia jest ustalana na podstawie danych zawartych we wniosku, w dniu jego złożenia. Wyjątek od tej zasady dopuszcza § 4 ust. 8 Regulaminu, z którego wynika możliwość uwzględnienia przy ocenie wniosku uzupełnień lub wyjaśnień złożonych w trybach § 4 ust. 4 i 5 Regulaminu, które – jak wcześniej wskazano – w niniejszej sprawie nie mogły być zastosowane. Prawidłowo więc ARiMR dokonała oceny spełnienia kryteriów objęcia przedsięwzięcia wsparciem na podstawie danych zawartych w pierwotnie złożonym wniosku i jego załącznikach. Podkreślenia wymaga, że ocena wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem nie odbywa się w ramach klasycznego postępowania administracyjnego, w którym organ prowadzi postępowanie wyjaśniające i na tej podstawie ustala okoliczności faktyczne sprawy. Zgodnie z § 2 ust. 5 Regulaminu do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem i ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio. Środki przeznaczone na dofinansowanie są ograniczone. Otrzymują je te podmioty, które spełniają warunki uzyskania pomocy. Warunki te są podane do publicznej wiadomości. Są one komunikowane w Rozporządzeniu oraz w Regulaminie wyboru przedsięwzięć. O tym, czy warunki przyznania pomocy finansowej są spełnione rozstrzyga organ na podstawie wniosku, w dniu jego złożenia, który decyduje o kolejności przyznania wsparcia. Rolą organu w tym postępowaniu nie jest doprowadzenie każdego z wnioskodawców do uzyskania środków publicznych, o które się ubiega, lecz wybór przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części. Organ ma przy tym zapewnić równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz równe traktowanie podmiotów wnioskujących o objęcie wsparciem (art. 14lza ust. 1-3 u.z.p.p.r.). Skarżącej znane były te zasady, co potwierdziła w stosownym oświadczeniu zawartym we wniosku o objęcie przedsięwzięcia wsparciem. Skarżąca miała też do dyspozycji Instrukcję wypełniania wniosku i tabele, które umożliwiają wykrywanie błędów. W ocenie Sądu, ARiMR wywiązała się ze swych obowiązków zarówno w odniesieniu do oceny spełnienia kryteriów wyboru przedsięwzięć, jak i treści skierowanej do strony informacji o wyniku oceny. Organ dokładnie wyjaśnił przyczyny odmowy objęcia przedsięwzięcia wsparciem ze wskazaniem przepisów znajdujących zastosowanie w sprawie i ich interpretacji. Umożliwiło to Skarżącej zapoznanie się z tokiem rozumowania organu i sformułowanie w skardze zarzutów podważających stanowisko organu w warstwie merytorycznej, a Sądowi przeprowadzenie kontroli zaskarżonej informacji z uwzględnieniem tych zarzutów. Z przedstawionych wcześniej względów, w wyniku tej kontroli Sąd stwierdził, że organ nie naruszył powołanych w skardze przepisów Rozporządzenia i Regulaminu, jak również Karty praw podstawowych. Skarżąca nie została pozbawiona prawa do dobrej administracji - sprawa została bowiem rozpatrzona bezstronnie i sprawiedliwie a zatem nie doszło do zarzucanego naruszenia art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych UE. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. w związku z art. 14lzf ust. 3 zdanie trzecie u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku. .