V SA/Wa 1583/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 7 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.D. wspólnika "P." spółki cywilnej na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Pismem z 19 maja 2010 r. (data nadana) P.D. złożył skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 24 maja 2010 r. przekazał skargę zgodnie z właściwością do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Skarga została nadana w placówce pocztowej w dniu 27 maja 2010 r., zaś do Kancelarii ARiMR wpłynęła w dniu 1 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm.), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Podkreślić również należy, że wykładnia językowa zarówno przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, jak i art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, iż skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż skarżący wniósł skargę na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2010 r. , w trybie art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Należy bowiem zauważyć, że właśnie pismo z [...] marca 2010 r. stanowi akt z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący po otrzymaniu powyższego pisma zgodnie z pouczeniem w nim zawartym, w zakreślonym terminie (30 marca 2010 r.) wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Prezes ARiMR nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego P.D. pismem z 19 maja 2010 r. (data nadania) złożył skargę na pismo ww. organu z [...] marca 2010 r., wnosząc ją jednak bezpośrednio do Sądu. W tym miejscu należy zauważyć, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie, czy skarga spełnia wymagania formalne, w tym, czy zachowany został ustawowy termin do jej wniesienia (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z przytaczanym już powyżej przepisem, termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania - art. 53 § 2 p.p.s.a. Natomiast stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie wynika, iż skarżący pismem z 30 marca 2010 r. wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, jednak organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie. W tej sytuacji, termin sześćdziesięciu dni do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w trybie zgodnym z art. 54 § 1 p.p.s.a., upływał 31 maja 2010 r. Skarżący skargę zaadresował i wysłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 19 maja 2010 r. (k. 5 akt sądowych). Natomiast skarga do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tj. organu za pośrednictwem którego należało ją wnieść, została nadana przez Sąd, jak wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w dniu 27 maja 2010 r., a do Kancelarii ARiMR wpłynęła 1 czerwca 2010 r. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (w niniejszej sprawie 19 maja 2010 r.) Należy zaznaczyć, że termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie wówczas, gdy niewłaściwy organ, do którego skargę złożono, przekaże ją organowi wskazanemu w art. 54 § 1 p.p.s.a. przed upływem terminu określonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarga przekazana przez Sąd zgodnie z właściwością, wpłynęła do Kancelarii ARiMR w dniu 1 czerwca 2010 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż w przedmiotowej sprawie o zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, nie może decydować data wysłania skargi (data stempla pocztowego, tj. 27 maja 2010 r.) przez sąd do właściwego organu administracji publicznej. Data nadania skargi decyduje o zachowaniu terminu jedynie w sytuacji, gdy przedmiotem przesyłki jest pismo procesowe strony skarżącej, które winno być skierowane do sądu. Jak bowiem wynika z treści art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Podkreślenia wymaga, iż w cytowanej ustawie brak przepisu stanowiącego odpowiednik art. 83 § 3 p.p.s.a. w kwestii wnoszenia pisma (skargi) do organu administracji publicznej. W tej sytuacji należy uznać, że dla zachowania terminu konieczne jest aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu administracji publicznej (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis 2005, str. 330) W sytuacji gdy art. 83 § 3 p.p.s.a. wyraźnie odnosi się jedynie do przypadków nadania w urzędzie pocztowym pisma adresowanego do sądu nie można przyjąć, iż o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, która wnoszona jest za pośrednictwem organu, decyduje data, w której Sąd nadał przesyłkę (data stempla pocztowego) do właściwego organu. W niniejszej sprawie skargę do sądu administracyjnego należało wnieść na zasadach ogólnych za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W konsekwencji należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę do właściwego organu dopiero 1 czerwca 2010 r. (data wpływu skargi do Kancelarii ARiMR), a zatem po upływie ustawowego terminu, który minął 31 maja 2010 r. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy oraz treść ww. przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.