V SA/Wa 1583/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P.D. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi Pismem z 19 maja 2010 r. (data nadania) P.D. złożył skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Postanowieniem z dnia 7 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P.D. z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. W piśmie z dnia 27 września 2010 r. skarżący zwrócił się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z treści uzasadnienia wniosku wynika, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia skargi był brak stosownego pouczenia odnośnie sposobu jej wniesienia. Skarżący wskazał, iż nie korzystał z pomocy profesjonalnego pełnomocnika i nieprawidłowo zinterpretował przepisy zaś organ "nie czuwał w sposób odpowiedni abym nie poniósł szkody z powodu nieznajomości prawa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Zgodnie natomiast z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W ocenie Sądu przedstawione przez skarżącego okoliczności uprawdopodabniają brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący spełnił również pozostałe przesłanki warunkujące skuteczność wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm.), dalej: ustawa o wspieraniu, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Zatem aby skutecznie wnieść środek zaskarżenia, o którym mowa w omawianym przepisie art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, sięgnąć należy do odpowiednich regulacji p.p.s.a., określających zasady i tryb skarżenia aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., skargę w tym przypadku można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni – do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie w myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., termin do złożenia skargi jest zachowany jeśli zostanie ona złożona do sądu w ciągu 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub jeżeli organ nie udzielił takiej odpowiedzi, w ciągu 60 dni od dnia wniesienia wezwania. Z powyższego jednoznacznie wynika, iż wystąpienie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stanowi obligatoryjny warunek wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś udzielenie odpowiedzi na takie wezwanie ma już właściwie jedynie znaczenie formalne, tj. dla oceny zachowania terminu skargi. Zauważyć bowiem należy, iż art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje również wypadek nie udzielenia takiej odpowiedzi. Podkreślić również należy, że wykładnia językowa zarówno przepisu art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, jak i art. 52 § 3 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, iż skarga służy na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przenosząc omawiane regulacje na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż skarżący wniósł skargę na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] marca 2010 r. w trybie art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 52 § 3 i art. 53 § 2 ustawy p.p.s.a. Z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika, iż skarżący po otrzymaniu powyższego pisma wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa (pismo skarżącego nadane 30 marca 2010 r.). Następnie P.D. pismem z 19 maja 2010 r. (data nadania) złożył skargę na pismo ww. organu z [...] marca 2010 r., wnosząc ją bezpośrednio do Sądu. Zauważyć należy, iż stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego, w trybie zgodnym z art. 54 § 1 p.p.s.a. – wobec wezwania organu w dniu 30 marca 2010 r. do usunięcia naruszenia prawa i doręczenia odpowiedzi na powyższe wezwanie dopiero w dniu 1 czerwca 2010 r. – upływał 31 maja 2010 r. Skarżący skargę zaadresował i wysłał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 19 maja 2010 r. (k. 5 akt sądowych). Natomiast skarga do Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, tj. organu za pośrednictwem którego należało ją wnieść wpłynęła 1 czerwca 2010 r., tj. już po upływie terminu do jej wniesienia. Należy jednak zauważyć, iż w myśl art. 112 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), dalej k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W niniejszej sprawie Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, wydając zaskarżone pismo wprowadził stronę (nie reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika) w błąd. W pouczeniu wskazano bowiem, iż wnioskodawcy przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie wyjaśniono natomiast, iż należy ją wnieść za pośrednictwem Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W związku z faktem, że na mocy art. 112 k.p.a. błędne pouczenie nie może szkodzić stosującej się do niego stronie, to tym bardziej nie może szkodzić jej brak pouczenia (w niniejszej sprawie w zakresie sposobu wniesienia skargi). Tym samym zostaje wyłączona wina skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, gdyż nie można dopuścić do sytuacji, w której na skarżącą stronę przenosi się odpowiedzialność za brak prawidłowego (pełnego) pouczenia. Powyższej oceny Sądu nie zmienia również okoliczność, iż skarżący w piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa został pouczony o sposobie wniesienia skargi. Podkreślić bowiem należy, że pismo to zostało doręczone skarżącemu już po upływie terminu do wniesienia skargi, bowiem w dniu 1 czerwca 2010 r. Ponadto skarżący nie może ponosić winy za to, iż zastosował się do nieprawidłowego pouczenie jakie organ zamieścił w piśmie podlegającym zaskarżeniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.