V SA/Wa 1585/09

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego p o s t a n a w i a: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego S. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 166,05 zł (sto sześćdziesiąt sześć złotych pięć groszy) w tym: tytułem opłaty kwotę 135 zł (sto trzydzieści pięć złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 31,05 zł (trzydzieści jeden złotych pięć groszy). Pismem z dnia [...] maja 2012 r. ustanowiony z urzędu radca prawny – S. B. wniosła o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz wystąpienie w imieniu E.K. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wniosek pełnomocnika jest zasadny. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radcy prawnego określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 15 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6. W myśl natomiast § 6 pkt 2 stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 500 zł do 1500 zł – 180 zł. Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz za udział w rozprawie przez Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny – 100 % tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie radca prawny reprezentowała stronę skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji, wyrokiem z dnia 17 czerwca 2010 r. Sąd oddalił złożoną skargę, a postanowieniem z 22 września 2010 r. referendarz sądowy przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w wysokości 219 ,60 zł.( w tym tytułem opłaty – 180 zł). Po wydaniu wyroku radca prawny sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji oraz reprezentowała skarżącego na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wobec tego zasądzić należało na jej rzecz wynagrodzenie w wysokości 75% stawki minimalnej wynoszącej w niniejszej sprawie 180 zł, a więc wynagrodzenie w wysokości 135 zł. Zgodnie natomiast z §2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.