V SA/Wa 1587/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2017 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w L. na rozstrzygnięcie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę Przedmiotem skargi z dnia 4 września 2017 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Spółka z o.o. z siedzibą w L. (dalej: Skarżąca, Spółka, Wnioskodawca, Strona), jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwany dalej PARP, organ) zawarta w piśmie z dnia [...] sierpnia 2017 r. znak [...] wydana w przedmiocie protestu złożonego w ramach działania 3.3. Wsparcie promocji oraz internacjonalizacji innowacyjnych prze4dsiębiorstw, poddziałanie 3.3.3. Wsparcie MŚP w promocji marek produktowych – Go to Brand w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] marca 2017r. Skarżąca złożyła wniosek o dofinansowanie projektu nr [...] w ramach konkursu ogłoszonego przez Organ w podziałaniu 3.3.3 Wsparcie MŚP w promocji marek produktowych - Go to Brandt, Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020. Przedmiotem wniosku o dofinansowanie był projekt pn. "Rozwój działalności eksportowej [...] sp. z o.o. poprzez udział w działaniach w ramach Branżowego Programu Promocji". Pismem z dnia [...] lipca 2017r. znak: [...], PARP poinformował Skarżącą, że ww. projekt został oceniony negatywnie. Komisja Oceny Projektów uznała, że projekt nie spełnił kryterium formalnego specyficznego wyboru projektów: "Przedmiot projektu dotyczy rodzajów działalności określonych w wybranym programie promocji". Od powyższej decyzji Skarżąca w dniu [...] lipca 2017r. wniosła protest od negatywnej oceny formalnej wniosku, skutkującej jego odrzuceniem. Skarżąca wniosła o zweryfikowanie formalnej oceny projektu i przekazanie do oceny merytorycznej. PARP rozstrzygnięciem z dnia [...] sierpnia 2017r. znak: [...], doręczonym w dniu 22 sierpnia 2017r., stwierdził, że ocena wniosku została przeprowadzona prawidłowo. W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku pierwotnej oceny prawidłowo stwierdzono, że projekt nie spełnił kryteriów oceny: Kryterium formalne specyficzne - Przedmiot projektu dotyczy rodzajów działalności określonych w wybranym programie promocji. Wskazano, że zgodnie z uzasadnieniem negatywnej oceny ww. kryterium Wnioskodawca wskazał we wniosku o dofinansowanie nie widniejący w KRS kod PKD 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana. W związku z brakiem w dokumencie rejestrowym kodu 28.99.Z Wnioskodawca został wezwany do wyjaśnień, cyt. "Oceniający zwraca uwagę, iż zgodnie z zgodnie z zapisami Branżowego Programu Promocji Program skierowany jest do Mikro, Małych i Średnich przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w ramach przynajmniej jednej ze wskazanych w BPP kategorii działalności (PKD 2007), gdzie jednym z kodów PKD jest 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana, przy czym w aktualnym dokumencie rejestrowym Wnioskodawcy KRS [...] nie widnieje wskazany nr PKD 28.99.Z. którego dotyczy projekt oraz produkt będący przedmiotem eksportu. Biorąc pod uwagę powyższe zapisy oceniający zwraca się z prośbą o przedstawienie dokumentów potwierdzających, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie PKD 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana na przykład złożonego wniosku o wpis do KRS wymaganego kodu PKD działalności, której dotyczy projekt oraz produkt będący przedmiotem eksportu." W odpowiedzi Wnioskodawca poinformował, iż w dniu [...] maja 2017 r. dokonano stosownej uchwały wspólników oraz podjęto działania zmierzające do uzupełnienia dokumentu rejestrowego o wskazany kod PKD 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana. Jako załącznik do odpowiedzi skierowanej do PARP dołączono Akt notarialny z dnia [...] maja 2017 r. oraz Wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców (z dnia [...].05.2017 r.). W uzasadnieniu negatywnej oceny kryterium oceniający wskazali. "Projekt dotyczy rodzajów działalności określonych w wybranym programie promocji części samochodowych i lotniczych - PKD 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia. Przy czym w aktualnym dokumencie rejestrowym Wnioskodawcy o numerze KRS [...] kod PKD 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana nie występuje. Wnioskodawca został wezwany do wyjaśnień w powyższym zakresie i w odpowiedzi odesłał wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców z dnia [...].05.2017 r. oraz protokół z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników z dnia [...].05.2017 r. Komisja Oceny Projektów nie może uznać przedstawionego wyjaśnienia, ponieważ Wnioskodawca powinien spełniać warunki udziału w konkursie najpóźniej na dzień składania wniosku o dofinansowanie". Zarzuty Wnioskodawcy zawarte w proteście dotyczą, niewłaściwego jego zdaniem, udzielenia przez pracowników PARP informacji w zakresie ocenianego wniosku o dofinansowanie. Wnioskodawca stwierdza, iż zastosował się do otrzymanych telefonicznie wskazówek i na tej podstawie rozpoczął procedurę związaną z dodaniem odpowiedniego kodu PKD do KRS oraz w ramach wyjaśnień przesłał Akt notarialny z dnia [...] maja 2017 r. oraz Wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców z dnia [...] maja 2017 r. PARP stwierdził, iż wydaje się możliwym, że Wnioskodawca prośbę o wezwanie do potwierdzenia prowadzenia przez niego działalności gospodarczej w kategorii objętej kodem 28.99 Z zinterpretował jako umożliwienie mu udokumentowania tejże działalności poprzez złożenie wniosku o wpis do KRS. Jest to jednak interpretacja Wnioskodawcy. Treść wezwania do wyjaśnień, którą Wnioskodawca otrzymał od oceniających wniosek o dofinansowanie nie wskazywała na możliwość uzyskania żądanego dokumentu (np. wniosku o wpis do KRS) po otrzymaniu wezwania cło wyjaśnień. Zgodnie z treścią wezwania, cyt.: "(...) oceniający zwraca się z prośbą o przedstawienie dokumentów potwierdzających, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie PKD 28.99.Z Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana na przykład złożonego wniosku o wpis do KRS wymaganego kodu PKD działalności której dotyczy projekt oraz produkt będący przedmiotem eksportu". Oceniający mimo, iż ogólnie dostępny dokument rejestrowy nie potwierdzał, że Wnioskodawca prowadzi działalność objętą kodem 28.99.Z zwrócili się z prośbą o wyjaśnienia, dając tym samym Wnioskodawcy możliwość wytłumaczenia takiego stanu rzeczy i złożenia dodatkowych dokumentów. Mogła bowiem teoretycznie zaistnieć sytuacja, w której Wnioskodawca złożył wniosek o wpis w KRS przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, jednakże wniosek taki był jeszcze rozpatrywany i nowy wpis w KRS nie został jeszcze uwidoczniony. W przypadku przekazania PARP informacji, że wniosek został złożony i Wnioskodawca oczekuje na wpis lub też dysponowania umową spółki zawierającą odpowiednie zapisy dotyczące zakwestionowanego kodu ocena badanego kryterium zakończyłaby się pozytywnie. PARP ponadto wskazał - odpowiadając na zarzuty Wnioskodawcy dotyczące kontaktu telefonicznego z pracownikami PARP - że kwestia treści ewentualnej rozmowy z pracownikiem nie jest możliwa do zweryfikowania przez rozpatrującego protest. W oparciu o posiadane dokumenty stwierdzono, iż na dzień składania wniosku o dofinansowanie Wnioskodawca nie posiadał dokumentu, który jednoznacznie wskazywałby na fakt, iż prowadzi on działalności objętą kodem PKD 28.99.Z. Od powyższego rozstrzygnięcia Skarżąca pismem z dnia 4 września 2017 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o stwierdzenie, zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1) a) ustawy o zasadach realizacji programów, iż ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie jednocześnie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości, jak również o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 53 ust. 2 pkt 1 w związku z art. 43 ustawy o zasadach realizacji programów poprzez uznanie, iż projekt nie spełnił kryterium formalnego w postaci braku wpisu właściwego PKD do KRS wnioskodawcy w chwili składania projektu. Wskazano również naruszenie zasad postępowania poprzez: a. Wprowadzenie w błąd wnioskodawcy przez osoby reprezentujące instytucję co do wykładni kryteriów postępowania konkursowego i oceny wniosków w zakresie chwili, na którą wnioskodawca powinien posiadać w swoim KRS wpis właściwego dla konkursu PKD do swojego przedmiotu działalności, b. Brak pouczenia w rozstrzygnięciu o możliwości złożenia skargi do WSA. W odpowiedzi na skargę PARP wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217, obecnie Dz. U. z 2017 r., poz. 1460 ze zm.) – dalej: ustawa wdrożeniowa - w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej: p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Jednocześnie – w myśl pkt 2 tego przepisu – Sąd oddala skargę w przypadku jej nieuwzględnienia. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż została ona podjęta zgodnie z przepisami prawa. Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z: - ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020; a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności: - Wytycznymi w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020 (zwanymi dalej: "Wytycznymi"), za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych; - Regulaminem konkursu, ogłoszonego w dniu 21 czerwca 2017 r. w zakresie Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 Oś priorytetowa: III Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach Działanie: 3.3. Wsparcie promocji oraz internacjonalizacji innowacyjnych przedsiębiorstw Poddziałanie: 3.3.3. Wsparcie MSP w promocji marek produktowych - Go to Brand (zwanym dalej: "Regulaminem konkursu"). W ocenie Sądu nie potwierdził się zarzut naruszenia treści art. 43 ustawy wdrożeniowej, Sąd nie stwierdził również naruszenia art. 37 ust. 1 w zw. z art. 57 ustawy wdrożeniowej, ze względu na brak rzetelnej oceny wniosku poprzez naruszenie zasad przejrzystości przy rozstrzyganiu protestu Skarżącej. Art. 43 ust. 1 ustawy (na dzień składania wniosku i jego rozpatrzenia) stanowił, iż w razie stwierdzenia we wniosku o dofinansowanie projektu braków formalnych lub oczywistych omyłek właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku lub poprawienia w nim oczywistej omyłki w wyznaczonym terminie nie krótszym niż 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Ust. 2 tego przepisu określał, że uzupełnienie wniosku o dofinansowanie projektu lub poprawienie w nim oczywistej omyłki nie może prowadzić do jego istotnej modyfikacji. Z kolei treść art. 37 ust. 1 ustawy stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Nadto w ust. 2 tego przepisu wskazuje się, że projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia ogólnego. Należy podkreślić w związku z tym, że treść przepisu przewiduje równy dostęp wnioskodawców do wszelkich informacji dotyczących warunków i sposobu oceny projektów, przy czym ocena ta musi być przeprowadzona przy pomocy określonych, opracowanych zgodnie z prawem kryteriów ich oceny. W przypadku trybu konkursowego o jakim jest mowa w art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest oceniany zgodnie z art. 39 ustawy, który przeprowadza właściwa instytucja w trybie art. 40 ustawy oraz na podstawie regulaminu konkursu, o jakim jest mowa w art. 41 ustawy. Nie ulega wątpliwości, że w przedmiotowym konkursie, w którym ocenie podlegał sporny projekt, Wnioskodawca miał dostęp do informacji dotyczącej konkursu, jak również sposobu oceny wniosków, miał również dostęp do Regulaminu konkursu, jak również innych dokumentów dotyczących jego przeprowadzenia na takich samych zasadach jak inni uczestnicy i okoliczności tych nie kwestionował. Z kolei art. 57 ustawy wdrożeniowej stanowi, że właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 30 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 60 dni od dnia jego otrzymania. Skarżąca zarzuciła PARP naruszenie prawa materialnego poprzez uznanie przez organ w procesie oceny wniosku, iż projekt nie spełnił kryterium formalnego w postaci braku wpisu właściwego PKD do KRS Wnioskodawcy w chwili składania wniosku. Ponadto - zdaniem Skarżącej - PARP naruszył prawo poprzez wezwanie jej do udowodnienia, iż przedmiot jej działalności (PKD) wpisany do KRS obejmował ten sam przedmiot działalności, który został zdefiniowany jako przedmiot wniosku już w chwili składania wniosku. W opinii Skarżącej Regulamin konkursu nie przewidywał obowiązku posiadania wpisu PKD w KRS wnioskodawcy już w chwili składania wniosku, zaś organ naruszył prawo formułując na etapie oceny taki wymóg, który nie był wskazany w Regulaminie. Oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie pod tym kątem należy uznać, że ocena wniosku na etapie rozpatrzenia protestu została dokonana w sposób prawidłowy. Mianowicie należy wskazać, że przedmiotem projektu Skarżącej jest udział w programie promocji branży części samochodowych i lotniczych a przedmiotem działalności eksportowej - wielkoformatowa drukarka 3D będąca efektem własnego projektu badawczo-rozwojowego realizowanego w ramach działania 3.3.3. POIR. (wniosek o dofinansowanie - cz. I ). Z zapisu § 3 Regulaminu konkursu wynika, iż celem konkursu jest udzielenie wsparcia przedsiębiorcom zamierzającym uczestniczyć w ściśle określonych programach promocji. Jak słusznie na to wskazywał organ, z programem promocji Wnioskodawca jest obowiązany się zapoznać, gdyż stanowi on element składowy w przedmiotowym konkursie, co potwierdza brzmienie § 2 pkt 2 Regulaminu. Z Programu branżowego pkt II - Adresaci programu promocji, wynika : "Program skierowany jest do Mikro, Małych i Średnich przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w ramach przynajmniej jednej z poniższych kategorii działalności (PKD 2007)", jednocześnie - zgodnie z opisem kryterium formalnego - Przedmiot projektu dotyczy rodzajów działalności określonych w wybranym programie promocji - w ramach tego kryterium oceniane jest, czy działalność, której dotyczy projekt została wskazana w wybranym programie promocji. Zatem za słuszne należy uznać żądanie przez PARP potwierdzenia, iż Skarżąca prowadzi działalność pozwalającą na realizację wnioskowanego projektu, którego przedmiot wpisuje się w wymagany w programie nr kodu PKD. W myśl § 8 ust. 6 Regulaminu PARP, w przypadku, gdy do oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów niezbędne okaże się złożenie przez wnioskodawcę dodatkowych informacji lub dokumentów innych, niż wymienione we wniosku o dofinansowanie, może - w uzasadnionych okolicznościach - wezwać wnioskodawcę do ich złożenia. Mając powyższe na uwadze organ prawidłowo, dokonując wezwania do złożenia wyjaśnień, wskazał na konieczność przedstawienia dokumentów potwierdzających prowadzenie działalności. PARP prawidłowo bowiem uznał, o czym mowa w zaskarżonym rozstrzygnięciu, iż niezbędne jest wyjaśnienie co do rodzaju działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w dniu złożenia wniosku o dofinansowanie, w związku z wątpliwościami, czy Wnioskodawca spełnia warunki udziału w konkursie. PARP prawidłowo zwrócił się w wezwaniu o dostarczenie dokumentów na potwierdzenie prowadzenia działalności przez Skarżącą, wskazując, iż Branżowy Programu Promocji skierowany jest do Mikro, Małych i Średnich przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w ramach przynajmniej jednej z poniższych kategorii działalności (PKD 2007). Organ prawidłowo też uznał, iż prowadzenie wskazanej działalności gospodarczej w ramach objętej Konkursem działalności, musi być spełniany na dzień składania wniosku, albowiem Wnioskodawca, składając wniosek, oświadcza, iż spełnia warunki do przystąpienia tj. przedmiot projektu dotyczy rodzajów działalności określonych w wybranym programie promocji (Kryterium formalne specyficzne pkt 2). Słusznie zatem PARP w ocenie pierwotnej i w zaskarżonym rozstrzygnięciu stwierdził, iż nie mógł zaakceptować dokumentów (w postaci wniosku o wpis do KRS złożonego w sądzie rejestrowym po dacie złożenia wniosku o dofinansowanie), gdyż Wnioskodawca powinien spełniać warunki udziału w konkursie najpóźniej na dzień składania wniosku. Ustawa wdrożeniowa, jak to już wcześniej wspomniano, wskazuje, że uzupełnienie braków lub sprostowanie oczywistej omyłki nie może spowodować istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie (art. 43 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). Tym samym posługiwanie się jednakowymi zasadami określonymi w Regulaminie w stosunku do wszystkich wnioskodawców jest warunkiem zachowania zasady równego traktowania wyrażonej w art. 37 ustawy wdrożeniowej. Tak samo wymóg, iż dokumenty powinny potwierdzać stan prawny na dzień składania wniosku, służy zachowaniu tej zasady konkursowej. Sformułowana zasada równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów zobowiązuje organ do dokonania oceny wyłącznie w oparciu o treść wniosku i jego załączników, a nie na podstawie późniejszych zdarzeń, jakie nastąpiły po złożeniu wniosku. Ma zatem rację organ, że potwierdzeniem tego stanowiska jest treść § 8 ust. 1 Regulaminu, w myśl którego: "Ocena projektów dokonywana jest w oparciu o kryteria wyboru projektów określone w załączniku nr 1 do regulaminu na podstawie informacji zawartych we wniosku o dofinansowanie oraz informacji lub dokumentów, o których mowa w ust. 6 (jeśli wnioskodawca był wezwany do ich złożenia)". Pośrednio mówi o tym również § 8 ust. 7 Regulaminu "Przesłane informacje lub dokumenty stają się częścią dokumentacji aplikacyjnej wnioskodawcy". Bez zasadniczego znaczenia w sprawie miały twierdzenia Skarżącej odnoszące do trudności związanych z komunikacją z organem co do potwierdzenia wpisu do PKD. Na obecnym etapie liczy się jedynie obiektywny fakt, że na dzień złożenia wniosku Skarżąca nie prowadziła działalności o wskazanym numerze PKD, bowiem nie jest to sporne między stronami. Nie mają w tym kontekście znaczenia twierdzenia, w jaki sposób Skarżąca zrozumiała intencje organu, zawarte we wniosku o wyjaśnienie. Na marginesie trzeba zauważyć, że Skarżąca zdaje się nie zauważać faktu, że to ona z własnej nieprzymuszonej woli przystępowała do ogłoszonego konkursu. Zatem winna zastosować się do reguł obowiązujących w tym konkursie. Reguły były równe dla wszystkich ewentualnych beneficjentów i skoro obowiązkiem było legitymowanie się przez wnioskodawców na datę złożenia wniosku wpisem do PKD, iż prowadzą wskazaną działalność, to Skarżąca nie może obecnie żądać złamania tych reguł. Byłoby to sprzeczne z zasadą równości i mogłoby to spowodować, że podmioty, które nie posiadały stosownego wpisu i z tego powodu nie złożyły wniosku o dofinansowania, byłyby w gorszej sytuacji niż Skarżąca, która wbrew regułom taki wniosek złożyła i zostałby on np. pozytywnie oceniony. Sąd - odnosząc się do zarzutu co do braku pouczenia w rozstrzygnięciu o możliwości złożenia skargi do WSA - pragnie wskazać, iż organ uchybił obowiązkowi zawarcia w rozstrzygnięciu tego pouczenia, które wynika wprost z treści art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, jednakże powyższe naruszenie nie miało żadnego wpływu na podjęcie decyzji organu w zakresie złożonego protestu. Co więcej – Strona skarżąca skorzystała – mimo braku stosownego pouczenia – z przysługujących Jej uprawnień i skierowała skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie PARP, a tym samym nie została pozbawiona swojego uprawnienia do oceny rozstrzygnięcia PARP w sposób wskazany w ustawie. Reasumując - Sąd dokonując kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji.