V SA/Wa 1593/11

Referendarz sądowy – Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sprawy ze skargi A.D. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej postanawia: – przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata K. M. O. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych i czterdzieści groszy), w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych i zero groszy) oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 41,40 zł (czterdzieści jeden złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1593/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. D., dalej "skarżący" na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej. Po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, złożonego w dniu [...] września 2011 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 22 listopada 2011 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata K. M. O.. W piśmie z dnia 6 lutego 2012 r. adwokat oświadczył, że nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę, załączył opinię w tej sprawie oraz wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej świadczonej w ramach prawa pomocy oświadczając, że udzielona pomoc prawna nie została opłacona. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów i radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.; dalej "rozporządzenie"). Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie adwokat nie reprezentował skarżącej w postępowaniu w pierwszej instancji. Został ustanowiony po wydaniu postanowienia przez Sąd pierwszej instancji i przygotował opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec tego, na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b zasądzić należało na jego rzecz wynagrodzenie w wysokości 180 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym na podstawie art. 250 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.