V SA/Wa 1595/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2018 r. sprawy ze skargi S. B. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zawarte w piśmie z dnia (...) grudnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz S. B. kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. [...] listopada 2016 r. S. B. (dalej "skarżący", "wnioskodawca") złożył w Warmińsko-Mazurskim Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Olsztynie wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji w ramach działania "Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej" w ramach Priorytetu 1. "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowisko, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" na lata 2014 – 2020.. Pismem z [...] grudnia 2016 r. nr [...] skarżący został poinformowany o odmowie przyznania pomocy finansowej, z uwagi na niespełnienie warunków, o których mowa w § 17 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1 "Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowisko, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy", zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 1495, dalej "rozporządzenie"). Pismem złożonym 23 grudnia 2016 r. skarżący wezwał Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego w sprawie. Pismem z [...] lutego 2017 r. znak [...] Prezes ARiMR poinformował skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 20 lutego 2017 r., na rozstrzygnięcie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] grudnia 2016 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i uznanie, że przysługuje mu prawo do pomocy finansowej. Skarżący zarzucił: naruszenie art. 24 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1267) w zw. z § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1. Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (Dz.U. z 2016 r., poz. 1964) oraz art. 92 ust. 1 i 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - poprzez przekroczenie zakresu upoważnienia ustawowego do wydania aktu normatywnego, w szczególności poprzez ustanowienie przepisu § 17 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia wprowadzającego barierę w dostępie do środków unijnych (na realizację operacji w ramach działania tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej) w postaci daty dokonania wpisu jednostki do rejestru statków, do czego Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej - w świetle delegującego przepisu Ustawy - nie był upoważniony; naruszenie art. 24 ust. 1 ustawy w zw. z § 17 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 33 (Tymczasowe zaprzestanie działalności połowowej) Programu Operacyjnego EFMR – Rybactwo i Morze, art. 22 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenie Rady WE nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U.UE.2013.354.22 z dnia 2013.12.28) i Planu Działania – poprzez ustanowienie przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej ww. przepisu rozporządzenia z przekroczeniem zakresu upoważnienia wyrażonego w ustawie, w szczególności nierealizującego celu prawidłowej realizacji Programu Operacyjnego; naruszenie art. 107 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej - poprzez uwzględnienie w podstawie prawnej rozstrzygnięcia przepisu § 17 ust. 2 pkt. 2 Rozporządzenia, co wywołało selektywność przyznawanego wsparcie i uprzywilejowanie określonej grupę armatorów, przy jednoczesnej dyskryminacji innych armatorów, jedynie z uwagi na niespełnienie wykreowanego w Rozporządzeniu warunku rejestracji jednostki w określonej dacie. Skarga wpłynęła do organu 23 lutego 2017 r. W piśmie z [...] marca 2017 r. znak [...] Agencja poinformowała skarżącego o skierowaniu wniosku o przyznanie pomocy do ponownego rozpoznania przez Warmińsko – Mazurski Oddział Regionalny ARiMR. Prezes ARiMR w wyniku analizy dokumentacji sprawy uznał, iż procedura obsługi wniosku o dofinansowanie nie została prawidłowo przeprowadzona od strony formalnej, a odmowa przyznania pomocy finansowej nastąpiła przedwcześnie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania wszczętego skargą, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Prezes ARiMR wskazał, iż przywrócenie wniosku o przyznanie pomocy do ponownej weryfikacji jest w swych skutkach tożsame z uchyleniem zaskarżonego aktu rozstrzygającego o odmowie przyznania pomocy. W związku z tym, zdaniem organu, postępowanie sądowoadministracyjne wywołane wniesioną sprawie skargą stało się bezprzedmiotowe, gdyż poddane kontroli sądowej rozstrzygnięcie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. W odpowiedzi skarżący nadesłał pismo procesowe z 10 kwietnia 2017 r., w którym podniósł, iż podjęta przez organ próba przywrócenia wniosku na drogę ponownej oceny nie mieści się w kategorii czynności wymienionych w art. 54 § 3 p.p.s.a. i nie stanowi podstawy umorzenia postępowania. W ocenie skarżącego takie działanie oznaczałoby faktyczne uniemożliwienie kontroli sądowoadministracyjnej sposobu i podstaw działania organu oraz stawiałoby pod znakiem zapytania celowość wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Postanowieniem z 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 638/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. Na skutek zażalenia skarżącego Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 8 sierpnia 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 638/17 uchylił zaskarżone postanowienie z 26 kwietnia 2017 r. Na rozprawie 30 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie zgodnych oświadczeń przedstawicieli organu i skarżącego ustalił, że po skierowaniu wniosku do ponownego rozpoznania zostało wydane nowe rozstrzygnięcie w tej samej sprawie z datą [...] maja 2017 r. To drugie rozstrzygnięcie zostało również zaskarżone przez stronę do sądu. Po wniesieniu skargi organ uznał, że rozstrzygnięcie z [...] maja 2017 r. zostało wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych i ponownie cofnął wniosek do ponownego rozpoznania przez Agencję. Po ponownym rozpoznaniu [...] października 2017 r. zostało wydane kolejne rozstrzygnięcie, które jest ostateczne w sprawie i które również zostało zaskarżone do sądu. Okoliczności te zostały potwierdzone dokumentami dołączonymi do pism procesowych, złożonych w wykonaniu zobowiązania nałożonego przez sąd – pisma organu z [...] lutego 2018 r. oraz pisma skarżącego z 15 lutego 2018 r. Organ podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania, a skarżący nadal wnosił o oddalenie tego wniosku. Przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiocie tego samego wniosku toczą się jeszcze dwa postępowania: pod sygn. akt V SA/Wa 1668/17 ze skargi skarżącego na rozstrzygnięcie z [...] maja 2017 r. , a pod sygn. akt V SA/Wa 34/18 ze skargi skarżącego na rozstrzygnięcie z [...] października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jak wynika z ustalonego stanu faktycznego, w terminie trzydziestu dni od otrzymania skargi, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa przywróciła wniosek o przyznanie pomocy do ponownego rozpatrzenia. Przywrócenie wniosku do ponownego rozpatrzenia jest w swych skutkach tożsame z uchyleniem aktu rozstrzygającego o odmowie przyznania pomocy, które było przedmiotem żądania skargi. Zawarte w skardze żądanie orzeczenia przez sąd o uznaniu uprawnienia skarżącego do uzyskania wnioskowanej pomocy finansowej nie mieści się w katalogu dopuszczalnych rozstrzygnięć sądu administracyjnego uwzględniających skargę, określonych w art. 145 p.p.s.a. Skoro zatem organ samodzielnie wyeliminował z obrotu prawnego zaskarżone pismo o odmowie przyznania pomocy, uwzględniając tym samym w całości dopuszczalną część żądania skargi, dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Istotne jest też, że po dwukrotnym skierowaniu sprawy do ponownego rozpoznania organ wydał kolejne dwa rozstrzygnięcia w przedmiocie tego samego wniosku, które są przedmiotem dwóch odrębnych skarg złożonych do WSA w Warszawie. Kontynuowanie postępowania w przedmiocie zaskarżonego w niniejszym postępowaniu rozstrzygnięcia z [...] grudnia 2016 r. oznaczałoby przyjęcie, że co do tego samego wniosku o dofinansowanie w obrocie prawnym nadal funkcjonują trzy odrębne rozstrzygnięcia merytoryczne organu i w konsekwencji mogą zapaść trzy różne rozstrzygnięcia sądowe w przedmiocie merytorycznego rozpoznania tego samego wniosku. Taką sytuację uznać należy za niedopuszczalną z punktu widzenia zasady pewności prawa. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie, poza wypadkami wskazanymi w pkt. 1 i 2 powołanego artykułu, z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Na zasądzone na rzecz skarżącej koszty składają się: wpis od skargi – 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego – 480 zł, opłata od pełnomocnictwa – 17 zł.