V SA/Wa 1596/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F.M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 25 czerwca 2011 r. (data nadania) F.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję wydaną przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie datowanym 28 października 2011 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – profesjonalny pełnomocnik skarżącego podniósł, że skarżący zobowiązany został do zwrotu ustalonej przez organ kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości [...] zł. Pełnomocnik zaznaczył, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też trudne do odwrócenia skutki, ponieważ obowiązek zwrotu tak dużej kwoty pozbawi skarżącego oraz jego rodzinę środków do życia. W piśmie wyjaśniono, że skarżący nie posiada żadnych oszczędności, a źródło dochodu skarżącego stanowi gospodarstwo ([...] ha), z którego roczny dochód wynosi [...] zł. Ponadto skarżący uzyskuje czynsz z tytułu wydzierżawienia nieruchomości rolnej, jednakże wynosi on jedynie [...] zł rocznie. Na potwierdzenie powyższych okoliczności przedstawiono stosowne dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej – p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy. Z reguły wiąże się z obawą wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś jej zastosowanie nie może być poprzedzone merytoryczną oceną zasadności skargi lub obawą wystąpienia jakiejkolwiek straty. Podstawową przesłanką wstrzymania, jest wykazanie we wniosku, niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym ostatnim wypadku, chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), kiedy nie będzie możliwe przywrócenie stanu pierwotnego, w szczególności jeśli szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Chodzi zatem o sytuację, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (v. postanowienie NSA z 20.12.2004 r. Sygn. akt GZ 138/04). W ocenie Sądu przedstawiona przez stronę skarżącą trudna sytuacja majątkowa uzasadnia obawę, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też trudne do odwrócenia skutki. Niewątpliwie obowiązek zwrotu kwoty [...] zł stanowić będzie dla skarżącego i jego rodziny znaczną dolegliwość. Podkreślić tutaj należy, iż ewentualny późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty stanowiącej podstawę przedmiotowej sprawy, nie naprawi szkód związanych ze znacznymi problemami dla bieżącej egzystencji rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji