V SA/Wa 160/16

Starszy referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy. K. D. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek został sporządzony na urzędowym formularzu PPF z dnia 8 stycznia 2016 r. Zarządzeniem z dnia 11 lutego 2016 r. wezwano wnioskującą stronę do złożenia dodatkowego oświadczenia poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania oraz nadesłanie wskazanych dokumentów. Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. skarżąca cofnęła skargę. Postanowieniem z dnia 9 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe w sprawie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wskazać należy, iż skarżąca cofnęła skargę, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. Wobec tego uznać należało, że rozpoznanie wniosku stało się zbędne i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. art. 249a p.p.s.a. orzec, jak w sentencji postanowienia.