V SA/Wa 1603/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA – Ewa Wrzesińska-Jóźków po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości D. Sp. z o.o. w K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 12 lipca 2010 r. pismem z 16 lipca 2010 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sadowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii/odpisu właściwego postanowienia sądu potwierdzającego takie umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270], dalej – p.p.s.a. Strona skarżąca w wyznaczonym przez Sąd terminie nie złożyła żądanego dokumentu, co oznacza, że brak formalny skargi nie został usunięty. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Na mocy art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W zakreślonym terminie powyższy brak formalny skargi nie został usunięty, wobec czego na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.