V SA/Wa 1604/07

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.; . Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2006r. w części dotyczącej należności głównej w postaci odsetek. W. Z. wystąpił z wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF z 25 stycznia 2008 r. (data wpływu do Sądu) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z żoną. Obecnie mieszka wraz z żoną w N. i tam otrzymuje zasiłek socjalny okresowy (udzielany na 6 miesięcy) w łącznej wysokości 624 EURO. Oświadczył, iż nie posiada żadnych stałych dochodów, nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Podał, iż stałe obciążenia finansowe to: prąd 55 EURO miesięcznie, alimenty na dwoje dzieci 800 złotych miesięcznie (ok. 240 EURO), egzekucja komornicza - 2100 złotych (800 EURO), telewizja i telefon- 25 EURO. W związku z tym, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawcy, zarządzeniem z 28 stycznia 2008 r. wezwano skarżącego do złożenia dodatkowych informacji poprzez udzielenie odpowiedzi na konkretne pytania, w terminie siedmiu dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W dniu 12 lutego 2008 r. (data wpływu do Sądu) skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym podał, iż utrzymuje się jedynie z okresowego zasiłku dla bezrobotnych udzielonego jemu i żonie do końca kwietnia 2008r. w wysokości po 312 EURO. Wskazał również, iż w wieku 54 lat nie ma żadnych szans na podjęcie pracy w N. Wyjaśnił, iż w N. mieszka na podstawie posiadanego obywatelstwa niemieckiego, niemiecki urząd dla bezrobotnych opłaca co miesiąc mieszkanie - 360 EURO, oraz dopłaca do ogrzewania 50 EURO. Ogrzewanie co miesiąc wynosi ok. 100 EURO i jest potrącane zaliczkowo. Natomiast w P. zainteresowany mieszkał w lokalu spółdzielczym lokatorskim. Prawo do tego mieszkania posiada syn żony skarżącego. Dodatkowo podał, iż miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: 1). wyżywienie - 240 EURO (8 EURO dziennie x 30 dni), 2). lekarstwa - ok. 50 EURO, 3). alimenty .- 280 EURO. Oświadczył, iż nie wykonuje i nie wykonywał żadnej pracy dodatkowej, nie posiada również żadnych oszczędności, lokat. Wskazał, iż doraźnie otrzymuje wraz z żoną pomoc od jej syna, otrzymali również ok. 600 EURO od władz W. na zakup najpotrzebniejszych mebli i urządzeń do mieszkania. Miesięcznie na ich wspólny rachunek wpływa kwota 672 lub 674 EURO (zasiłek + dopłata do ogrzewania). Z kwoty tej potrącana jest kwota 100 EURO za ogrzewanie, pozostała kwota jest do dyspozycji skarżącego i jego żony. Do pisma skarżący przesłał wyciągi ze wspólnego rachunku bankowego, przydział lokalu mieszkalnego w P., dokument potwierdzający niemieckie obywatelstwo skarżącego, potwierdzenie zameldowania w W., dokument potwierdzający otrzymywanie zasiłku, zeznanie podatkowe PIT-37 za 2006r. z dochodem 43.233,29 złotych, dokument potwierdzający ponoszenie przez skarżącego kosztów ogrzewania i energii elektrycznej w wysokości 100 EURO, pokwitowanie przyjęcia alimentów przez syna skarżącego w wysokości 800 złotych, wyciąg z rachunku karty kredytowej z zadłużeniem 1088,03 złotych, dokumenty egzekucyjne. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 § 3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę. Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Oceniając wniosek skarżącego wzięto pod uwagę jego sytuację rodzinną, majątkową oraz dochody. Łączny dochód uzyskiwany przez skarżącego oraz jego żonę i pozostawiony do jego swobodnej dyspozycji wynosi obecnie do ok. 572 EURO i pozwala wyłącznie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych w obecnym miejscu zamieszkania. Przy rozpoznawaniu wniosku wzięto również pod uwagę źródło dochodów skarżącego i jego żony, strukturę wydatków miesięcznych oraz nie posiadanie przez nich oszczędności pieniężnych, lokat bankowych, nieruchomości. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.