V SA/Wa 1605/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-07-15
Skład orzekający: Piotr Kraczowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Finansów w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2013, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla budżetu gminy?Ratio decidendi
Wykonanie decyzji nakładającej obowiązek zwrotu znacznej kwoty subwencji oświatowej może zostać wstrzymane, jeśli jej natychmiastowe uregulowanie spowodowałoby zakłócenia w finansach jednostki samorządu terytorialnego, skutkujące koniecznością zmniejszenia środków na realizację zaplanowanych zadań publicznych. Sąd, rozpatrując wniosek o wstrzymanie, ocenia ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, biorąc pod uwagę specyfikę gospodarki finansowej jednostki samorządu terytorialnego.Stan faktyczny
Gmina G.S. zaskarżyła decyzję Ministra Finansów nakazującą zwrot nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2013. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej natychmiastowe wykonanie spowodowałoby istotne perturbacje finansowe w budżecie gminy na rok 2014, zagrażając realizacji zaplanowanych zadań publicznych. Do wniosku dołączono dokumentację wskazującą na deficyt budżetowy gminy.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: przewodniczący – Sędzia WSA – Piotr Kraczowski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2013 p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia 4 czerwca 2014 r. G.S. (zwana dalej "skarżącą") zaskarżyła do tut. Sądu decyzję Ministra Finansów z dnia 25 kwietnia 2014 r., wydaną w przedmiocie zwrotu części uzyskanej kwoty subwencji oświatowej ogólnej za 2013 r.
Przedstawiając sytuację finansową strony skarżącej podniesiono, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w jej ocenie uzasadnione. Wyjaśniono m.in., iż w budżecie na rok 2014 brak jest środków na zapłatę określonej kwoty, przy czym jest egzekucja skutkowałaby istotnymi perturbacjami finansowymi odbyłaby się ze szkodą dla realizacji zadań publicznych zaplanowanych w budżecie. Do pisma dołączono odpis wykazu części wydatkowej budżetu wraz z bieżącymi zmianami na rok 2014 (teczka 3/3 akt administracyjnych), gdzie określono deficyt Skarżącej Gminy na rok 2014 w wysokości [...] zł
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych zawartym w wymienionym przepisie. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
Sąd wydając orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania decyzji, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, badając wystąpienie bądź też niewystąpienie przesłanek wstrzymania aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd miał tutaj na względzie, iż Skarżąca jako jednostka samorządu terytorialnego jest specyficzną instytucją działającą na podstawie i w granicach określonych przepisami prawa, a jej swoboda w dysponowaniu środkami pieniężnymi jest znacznie ograniczona i odmienna niż w przypadku przedsiębiorstw prywatnych działających w ramach swobody działalności gospodarczej (por. postanowienie z 27 lipca 2011 r. sygn. akt II GZ 371/11 - dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tej sytuacji należało uznać, że obowiązek natychmiastowego uregulowania kwoty wynikającej z zaskarżonej decyzji, tj. kwoty [...] zł spowodowałby zakłócenie w finansach skarżącej skutkujące dokonaniem w tym zakresie istotnych przesunięć środków przeznaczonych na realizację zaplanowanych w budżecie działań. Powyższe mogłoby spowodować konieczność zmniejszenia środków m.in. na realizację zadań publicznych na rzecz ogółu mieszkańców wspólnoty samorządowej, a w perspektywie ograniczenie wykonywania niezbędnych zadań należących do obowiązków województwa.
W ocenie Sądu okoliczność dysponowania (obrót) przez Gminę znacznymi kwotami w ramach gospodarki finansowej gminy, wbrew twierdzeniom organu wskazanym w postanowieniu o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji, nie jest okolicznością uzasadniającą odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji. Kwota [...] zł przy deficycie wykazanym w budżecie finansowym na poziomie niemal [...] złotych jest kwotą, która stanowić może o braku realizacji części zadań publicznych. Z tych względów zasadnym jest wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło