V SA/Wa 1606/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Protokolant - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2010r. sprawy ze skargi N. H. T. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez N. (dalej: skarżąca) jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... lipca 2009r. nr ... utrzymująca w mocy decyzję Wojewody ... z dnia ... marca 2009r. nr ... o odmowie udzielenia cudzoziemce zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym. W dniu ... grudnia 2008r. N. Q. wystąpił do Wojewody ... z wnioskiem o udzielenie małoletniej wówczas córce – N. M. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, z uwagi na jej 5-cio letni, nieprzerwany pobyt w Polsce wraz z rodzicami. Decyzją z dnia ... marca 2009r. Nr ... Wojewoda ... orzekł o odmowie udzielenia małoletniej wówczas cudzoziemce wnioskowanego zezwolenia, stwierdzając, iż nie spełnia ona wymogu dotyczącego 5-cio letniego pobytu w Polsce, gdyż w okresie od dnia ... stycznia 2006r. do dnia ... stycznia 2007r. przebywała ona na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 13 czerwca 2003r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2006r., Nr 234, poz. 1694 ze zm.). Powyższego okresu nie zalicza się natomiast do wymogu 5-cio letniego okresu pobytu w Polsce, określonego w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. Od powyższego rozstrzygnięcia, ojciec cudzoziemki wniósł w jej imieniu odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, stwierdzając, iż podstawa prawna decyzji Wojewody ... z dnia ... stycznia 2006r. ..., na mocy której córka uzyskała zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7 ustawy o cudzoziemcach jest błędna. Według odwołującego się, w podstawie prawnej ww. decyzji powinien zostać wskazany art. 53 ust. 1 pkt 12 ustawy o cudzoziemcach. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z dnia ... lipca 2009r. Nr ... utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśnił m.in., iż w sprawie istotnym jest, że w okresie od dnia ... stycznia 2006r. do dnia ... stycznia 2007r. N. przebywała w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7 ustawy o cudzoziemcach. W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego należało zgodzić się ze stwierdzeniem organu I instancji, iż N. nie spełnia okoliczności 5-cio letniego, nieprzerwanego pobytu w Polsce. Szef Urzędu podkreślił, iż w związku z koniecznością łącznego spełnienia warunków wymienionych w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, wobec N. nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze do Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca (obecnie już pełnoletnia N.) zarzuciła wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Podniosła, iż przyjęcie art..53 ust.1 pkt 7 ustawy o cudzoziemcach za podstawę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i na pobyt rezydenta długoterminowego WE jest niezgodne z prawdą. Jak dalej wyjaśniono, N. była małoletnim dzieckiem cudzoziemca posiadającego zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, urodzonym na terytorium RP, a zatem, zdaniem skarżącej, prawidłową podstawę udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony stanowi art. 53 ust.1 pkt 12 ustawy o cudzoziemcach. W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Ponadto organ wskazał, iż był związany podstawą prawną ostatecznej decyzji z dnia ... stycznia 2006r. Nr ... orzekającej o udzieleniu skarżącej zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust.1 pkt 7 ustawy o cudzoziemcach. Organy obu instancji nie mogły w tym stanie przyjąć, że decyzja z dnia ... stycznia 2006r. była w rzeczywistości udzielona w oparciu o inny, niż wymieniony w tej decyzji przepis, skoro decyzja nie została uchylona, zmieniona, czy też w inny sposób wyeliminowana z obrotu prawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie . Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi stwierdzić należy, że jest ona nieuzasadniona. Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż w dniu 1 stycznia 2009r. weszła w życie ustawa z dnia 24 października 2008r. o zmianie ustawy o cudzoziemcach oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2008r. Nr 216, poz. 1367). Zgodnie z art. 23 powyższej ustawy do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Stosownie do postanowień art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE udziela się cudzoziemcowi przebywającemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bezpośrednio przed złożeniem wniosku, legalnie i nieprzerwanie, co najmniej przez 5 lat, który posiada: 1) stabilne i regularne źródło dochodu wystarczającego do pokrycia kosztów utrzymania siebie i członków rodziny pozostających na jego utrzymaniu; 2) ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Postanowienia art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach nakładają na organ administracyjny obowiązek zbadania m. in., czy pobyt cudzoziemca wnioskującego o udzielenie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE jest legalny i nieprzerwany, co najmniej przez 5 lat bezpośrednio przed złożeniem wniosku. Jednocześnie zgodnie z art. 65 ust. 4 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, do okresu pobytu, o którym mowa w ust. 1, nie zalicza się pobytu cudzoziemca na podstawie wizy, o której mowa w art. 33, lub zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 5 lub 7 ustawy. Zgodnie z art. 67 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jeżeli: 1) nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 65 ust. 1; 2) wymagają tego względy obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż wniosek o udzielenie małoletniej wówczas córce - N. zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE został złożony w dniu ... grudnia 2008r., a zatem organ miał obowiązek zbadania okresu pobytu N. od dnia 18 grudnia 2003r. Jak wynika z akt sprawy, cudzoziemka przebywa legalnie w Polsce od dnia ... października 2003r. W dniu złożenia wniosku, tj. w dniu ... grudnia 2008r., przebywała w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia ... stycznia 2009r. Zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony zostało udzielone cudzoziemce na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 7 ustawy o cudzoziemcach (decyzja z ... stycznia 2006r. Nr ...). Mając powyższe na uwadze, rację należy przyznać organom orzekającym w sprawie, iż N. nie spełnia okoliczności 5-cio letniego, nieprzerwanego pobytu w Polsce. W sprawie należy bowiem uwzględnić treść cytowanego wyżej przepisu art. 65 ust. 4 pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, w związku z czym, okresu pobytu cudzoziemki na terytorium Polski w okresie od dnia ... stycznia 2006r. do dnia ... stycznia 2007r. nie można zaliczyć do wymaganego okresu legalnego i nieprzerwanego pobytu, określonego w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach. W związku z koniecznością łącznego spełniania warunków wymienionych w art. 65 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, należy zgodzić się ze stwierdzeniem organu, iż wobec cudzoziemki nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie jej zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podkreślenia wymaga, iż w rozpoznawanej sprawie nie występowało tzw. uznanie administracyjne. Organy obu instancji wydały decyzje w oparciu o art. 67 ustawy o cudzoziemcach. Brzmienie powyższego przepisu: "Cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego WE, jeżeli (...)" wyraźnie wskazuje, że w przypadku stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w pkt 1 bądź 2 organ orzekający ma obowiązek wydać decyzję odmowną. Nie ma tu więc mowy o wyborze przez organ konsekwencji prawnych, o tzw. "luzie decyzyjnym", co jest cechą decyzji wydanych na zasadzie uznania administracyjnego. Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej błędnej podstawy prawnej w decyzji Wojewody ... z dnia ... stycznia 2006r. ... o udzieleniu cudzoziemce zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, należy wyjaśnić, iż ww. decyzja jest ostateczna i funkcjonuje w obrocie prawnym. W chwili obecnej nie może podlegać żadnej kontroli administracyjnej. W związku z tym organy obu instancji nie mogły przyjąć, że decyzja z dnia ... stycznia 2006r. była w rzeczywistości udzielona w oparciu o inny, niż wymieniony w tej decyzji przepis, skoro decyzja nie została uchylona, zmieniona, czy też w inny sposób nie wyeliminowana z obrotu prawnego. Podsumowując uznać należy, że decyzje w niniejszej sprawie wydane zostały na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekających w sprawie organów administracyjnych i nietrafne są zarzuty skargi naruszenia dokładnego ustalenia stanu faktycznego, zasad prawdy obiektywnej i dokonania dowolnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić skargę jako niezasadną.