V SA/Wa 161/09

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. A. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnosząc skargę na decyzję działającego w imieniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Prezesa tego Zakładu – z [...] grudnia 2008 r. A. A. wystąpiła z wnioskiem (sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z 14.01.2009 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. – strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Regulacje szczególne, o których mowa w powyższym przepisie, zawarte zostały w art. 239 p.p.s.a., który określa zakres przedmiotowo-podmiotowych zwolnień od obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Stosownie do treści punktu 1 lit. e omawianego przepisu, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Mając na uwadze literalne brzmienie powyższej regulacji, wniosek skarżącej jest bezprzedmiotowy i jako taki podlega oddaleniu. Zauważyć bowiem należy, iż skargi wnoszone w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych są wolne od kosztów sądowych z mocy samego prawa, zatem strona nie ma obowiązku ich uiszczania w całym postępowaniu przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy – mając na uwadze to, że przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości umorzenia postępowania z wniosku o prawo pomocy w razie jego bezprzedmiotowości – na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.