V SA/Wa 161/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-03-11

Skład orzekający: Andrzej Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdy skarga nie spełnia wymogów formalnych, w szczególności nie uiszczono od niej wpisu sądowego?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga została skutecznie wniesiona, tj. nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W przypadku nieuiszczenia należnego wpisu sądowego, skarga podlega odrzuceniu, a cofnięcie jej w takiej sytuacji nie jest skuteczne.
Stan faktyczny
Gmina wniosła skargę na decyzję Ministra Finansów w przedmiocie rozłożenia na raty kwoty zobowiązania z tytułu zwrotu subwencji. Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego, jednak wpis nie został uiszczony w terminie. W międzyczasie skarżąca cofnęła skargę. Sąd uznał, że cofnięcie skargi nie jest skuteczne z uwagi na brak spełnienia wymogów formalnych.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. B. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty kwoty zobowiązania z tytułu zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. W dniu 30 grudnia 2015 r. Gmina [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem Ministra Finansów - skargę na decyzję tego organu z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty kwoty zobowiązania z tytułu zwrotu nienależnie uzyskanej części oświatowej subwencji ogólnej za 2010 r. Przy piśmie Sądu z 11 lutego 2016 r. przesłano skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 lutego 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu niniejszego zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącej 15 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 22 akt sądowych sprawy), a zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał 22 lutego 2016 r. Z notatki Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 marca 2016 r. wynika, że do 4 marca 2016 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Natomiast w dniu 9 lutego 2106 r. do akt niniejszej sprawy wpłynęło pismo skarżącej o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej zwanej p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano – termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bezskutecznie upłynął 22 lutego 2016 r. Nieuiszczenie wpisu od skargi skutkuje – stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a – odrzuceniem skargi. Odnosząc się do pisma skarżącej cofającego skargę, wskazać należy, iż cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, a więc nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera braki – tak jak w przedmiotowej sprawie (z uwagi na nieuiszczenie należnego od skargi wpisu) – podlega ona odrzuceniu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007). Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło