V SA/Wa 1611/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odrzucić skargę; Pismem z dnia 11 maja 2010. (złożonym osobiście w dniu 20 maja 2010 r. w siedzibie organu) L. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...]. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin do wniesienia skargi jest terminem zawitym, co oznacza, iż jego przekroczenie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W myśl art. 40 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego pisma doręcza się stronie, a jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika - jej pełnomocnikowi. Przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą zasadą oficjalności doręczeń nakłada na organ administracyjny prowadzący postępowanie obowiązek doręczania wszelkich pism procesowych pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Przepis ten wiąże zarówno organ administracyjny jak też stronę, która jedynie poprzez cofnięcie pełnomocnictwa lub jego ograniczenie może skutecznie zadecydować o innym zakresie doręczeń pism przez organ. Ustanowienie pełnomocnika nie ubezwłasnowalnia strony, która może dokonywać osobiście czynności postępowania, co jednak nie zwalnia organu z obowiązku (ani go w żaden sposób nie modyfikuje) doręczania pism pełnomocnikowi. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że organ odwoławczy zaskarżoną decyzję doręczył zarówno skarżącej jak i ustanowionemu przez skarżącą pełnomocnikowi. Być może mogło to wywołać u Strony określone mylne wrażenie, rzutujące na dalszy bieg wydarzeń w sprawie, jednakże automatycznie nie mogło przesądzić kwestii prawidłowości doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi. Z kolei od tego zdarzenia (następnego dnia) rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi. Reasumując należy stwierdzić, że skoro decyzję odwoławczą (prawidłowo) doręczono pełnomocnikowi w dniu 19.04.2004 r., to termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 19.05.2004 r. W tych warunkach złożenie skargi przez stronę skarżącą w dniu 20 maja 2010 r. musiało spowodować odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi