V SA/Wa 1617/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-10-22

Skład orzekający: Izabella Janson

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy możliwe jest wstrzymanie wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium RP po faktycznym wykonaniu tej decyzji?
Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji jest możliwe tylko wtedy, gdy decyzja nadaje się do wykonania i nie została jeszcze wykonana. W przypadku, gdy decyzja o wydaleniu została już wykonana (osoba została wydalona), wniosek o wstrzymanie wykonania takiej decyzji jest niemożliwy do uwzględnienia.
Stan faktyczny
Skarżący I. J. A. złożył skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z kwietnia 2010 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu z terytorium RP. W dniu czerwca 2010 r. skarżący został wydalony z Polski na podstawie decyzji wojewody.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 22 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. J. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia ... kwietnia 2010 r. Nr ... w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję opisaną w komparycji postanowienia strona wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia o przyznaniu prawa pomocy wynika, iż skarżący w dniu ... czerwca 2010 r. został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na mocy decyzji Wojewody ... (k. 35 verte). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jednakże wskazać należy – powołując się na orzecznictwo sądownictwa administracyjnego – że aby możliwe było zastosowanie normy art. 61 § 3 p.p.s.a. koniecznym jest aby – po pierwsze – wniosek dotyczył aktu lub czynności, które nadają się do wykonania, a po drugie – aby taki akt nie został jeszcze wykonany, gdyż dopiero jego wykonanie mogłoby spowodować skutki o jakich mowa w tym przepisie (por. postanowienie NSA z 16 kwietnia 2004 r. sygn. OZ 26/04, niepub.). W rozpoznawanej sprawie druga z wymienionych okoliczność nie zachodzi, ponieważ jak wynika z akt sądowych sprawy (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. 35 verte, k. 38 verte), w dniu ... czerwca 2010 r. skarżący został wydalony z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. To zaś oznacza, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania omawianej decyzji uznać należy w świetle przepisów regulujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji za niemożliwy do uwzględnienia. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło