V SA/Wa 1617/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa pobranej w nadmiernej części dotacji celowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu państwa pobranej w nadmiernej części dotacji celowej skarżąca Gminy [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć przy tym należy, iż przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może być jedynie szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku strony skarżącej, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, nie wystarczy więc samo powtórzenie przez stronę treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wręcz uniemożliwia sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. szerzej na ten temat B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168 i nast.). Skarżąca gmina wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, ponieważ wydatek kwoty 124848,20 zł jest dla niej znaczącym obciążeniem finansowym i zakłóci finanse gminy. Wskazała, że zwrot dotacji będzie oznaczał istotne zwiększenie wydatków bieżących budżetu i zmniejszenie nadwyżki operacyjnej budżetu, co uniemożliwi zachowanie w roku 2014 relacji łącznej kwoty spłat rat kredytów i pożyczek z art. 234 ustawy o finansach publicznych, a tym samym uniemożliwi uchwalenie budżetu gminy na 2014 rok. Natomiast nie uchwalenie tego budżetu spowoduje brak możliwości kontynuowania inwestycji z udziałem środków UE rozpoczętych w latach poprzednich. Zaniechanie tychże inwestycji spowoduje z kolei konieczność zwrotu środków otrzymanych tytułem dofinansowania, co całkowicie zachwieje finansami gminy W ocenie Sądu w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku strony skarżącej, w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego też względu na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.