V SA/Wa 1618/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Artur Kot (spr.), Sędzia WSA - Sławomir Fularski, Sędzia WSA - Marek Krawczak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi C. M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę. 1. Zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2015 r., po rozpatrzeniu zażalenia C. M. (dalej: "skarżący"), Minister Finansów (dalej także jako "Minister") utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. (dalej: "Dyrektor IS") z [...] września 2013 r. oddalające spóźnioną skargę na czynność egzekucyjną. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Dyrektor IS powołał między innymi art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.; dalej: "Kpa"), a także przepisy art. 18 i art. 54 § 1 i § 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.; dalej "upea"). 2. Stan faktyczny i przebieg postępowania administracyjnego. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w C. (dalej: "Naczelnik US" lub "organ egzekucyjny") prowadził w 2013 r. do majątku skarżącego postępowanie egzekucyjne. Dokonał czynności w postaci zajęcia udziałów skarżącego w ruchomości (samochód osobowy marki [...]). Przesyłka pocztowa zawierająca między innymi protokół o zajęciu i odbiorze ruchomości z [...] maja 2013 r. została doręczona skarżącemu [...] czerwca 2013 r. Pismem z [...] lipca 2013 r. skarżący złożył skargę na czynność egzekucyjną dokonaną w dniu [...] maja 2013 r. Dyrektor IS postanowieniem z [...] września 2013 r. oddalił jako spóźnioną skargę na czynność egzekucyjną, powołując się na art. 54 § 4 upea. Skarżący złożył zaś pismem z [...] października 2013 r. zażalenie na postanowienie Dyrektora IS, gdyż jego zdaniem oddalenie skargi było niewłaściwe. Wskazał przy tym na kradzież zajętego pojazdu [...] maja 2013 r. przez pracownika [...] Urzędu Skarbowego w C.. Powiadomił o tym zdarzeniu Policję [...] maja 2013 r., czyli w ocenie skarżącego brak jest podstaw do wniosku, że uchybił terminowi do złożenia skargi na czynność egzekucyjną. Minister Finansów utrzymując w mocy postanowienie Dyrektora IS powołał się na art. 54 § 4 upea, w którym przewidziany został czternastodniowy termin do złożenia skargi na czynność egzekucyjną. Skarżący uchybił temu terminowi, gdyż pismo z [...] lipca 2013 r. zawierające skargę na czynność egzekucyjną złożył w urzędzie pocztowym dopiero [...] lipca 2013 r., czyli z uchybieniem terminu przewidzianego dla tej czynności, który upłynął z dniem [...] czerwca 2013 r. Wyjaśnił, że przesyłka listowa zawierająca protokół o zajęciu [...] maja 2013 r. ruchomości (udziałów) została doręczona skarżącemu [...] czerwca 2013 r. i od tego dnia należało liczyć termin przewidziany dla wniesienia skargi na czynność egzekucyjną, czyli termin o którym mowa w art. 54 § 4 upea. 3. Postępowanie sądowe (tryb uproszczony). 3.1. Z takim rozstrzygnięciem nie zgodził się skarżący, który pismem z [...] lutego 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także jako "Sąd"). Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje legalność działalności organów orzekających w sprawie, a także komorników, do których ma krytyczny stosunek. Powtórzył, że pracownik [...] Urzędu Skarbowego w C. dokonał w dniu [...] maja 2013 r. kradzieży przedmiotowego samochodu. Powołał się także na okoliczności przedstawione w zażaleniu na postanowienie Dyrektora IS. Zdaniem skarżącego, jego skarga na czynności egzekucyjne winna być rozpatrzona, zaś "proces egzekucji winien być wstrzymany". Dodał, że zastosowanie w sprawie znajdują przepisy art. 8 § 1 pkt 5 i 13 upea. 3.2. W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie. Zarzuty skargi uznał zaś za chybione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. 4.1. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie, Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organy podatkowe orzekające w sprawie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub (i) prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a także wystąpienia innych przesłanek przewidzianych w przepisach art. 145 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "uppsa"). Działając zgodnie z art. 134 § 1 uppsa (z urzędu), Sąd także nie dostrzegł wystąpienia przesłanek powodujących konieczność wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. 4.2. W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy zasadności stanowiska Ministra Finansów, który przyjął, że podlega oddaleniu skarga na czynności egzekucyjne wniesiona z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 4 upea, bez konieczności odnoszenia się do zarzutów i argumentacji skarżącego, który kwestionuje legalność działań organu egzekucyjnego. Skarżący wywodzi zaś, że jego skarga na czynności egzekucyjne winna być rozpatrzona, zaś "proces egzekucji winien być wstrzymany". 5. Zdaniem Sądu, organy administracyjne orzekające w sprawie zasadnie przyjęły, że skarżący wniósł skargę na czynności egzekucyjne z uchybieniem terminu czternastodniowego przewidzianego w art. 54 § 4 upea. Termin ten rozpoczął swój bieg w realiach niniejszej sprawy następnego dnia po skutecznym doręczeniu skarżącemu przesyłki listowej zawierającej protokół o zajęciu ruchomości, tj. od [...] czerwca 2013 r. (zob. k. 176 akt administracyjnych) i upłynął z dniem [...] czerwca 2013 r. Skarga na czynności egzekucyjne zawarta w piśmie skarżącego z [...] lipca 2013 r. została zatem wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 54 § 4 upea. To zaś oznacza, ze skarga ta podlegała oddaleniu, zaś organy orzekające w sprawie nie miały obowiązku odnoszenia się do tych zarzutów i argumentacji skarżącego zawartych w treści jego pism, które nie dotyczą uchybienia terminowi do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. Skoro skarżący został prawidłowo pouczony o prawie i terminie do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne, ale uchybił terminowi przewidzianemu w art. 54 § 4 upea, to znaczy, że także jego zarzuty i argumentacja z nimi związana prezentowane na etapie postepowania sądowego, są oczywiście chybione. Dodać należy, że w trybie przepisów art. 54 upea ustawodawca nie przewidział możliwości nieograniczonego przedmiotowo i terminowo kwestionowania wszystkich działań podejmowanych przez organy egzekucyjne. Zdaniem Sądu, w realiach niniejszej sprawy nie wystąpiły przesłanki pozwalające na merytoryczne odnoszenie się do tych zarzutów skarżącego oraz związanej z nimi argumentacji, które nie dotyczą bezspornych okoliczności związanych z uchybieniem terminowi do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. Dodać warto, że zawiadomienie organów ścigania o popełnieniu przestępstwa przez pracowników [...] Urzędu Skarbowego w C. nie świadczy zdaniem Sądu o wniesieniu skargi na czynności egzekucyjne, a nawet o zamiarze wniesienia takowej skargi, a przez to nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy. Zastosowany przez skarżącego tryb obrony jego interesów wywołuje określone konsekwencje przewidziane prawem, w tym przypadku jest to oddalenie jego skargi na postanowienie oddalające skargę na czynności egzekucyjne. Dodać warto, że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne. Zarzuty skargi, która ma charakter opisowy, a także związaną z nimi argumentację, Sąd uznał za chybione, z przyczyn, o których mowa wyżej. Skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji, która uzasadniałaby uchylenie zaskarżonego aktu. Działając z urzędu, Sąd także nie dopatrzył się wystąpienia przesłanek pozwalających na uchylenie zaskarżonego aktu. Dodać w tym miejscu warto, że w piśmie z [...] lipca (k. 182 akt administracyjnych) skarżący potwierdził odebranie [...] czerwca 2013 r. przesyłki listowej zawierającej między innymi protokół zajęcia ruchomości. Należy zatem uznać, że jest to okoliczność bezsporna, którą bezpodstawnie pomija skarżący w swojej argumentacji. Mając na uwadze powyższe, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 uppsa, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi okazały się niezasadne. Tym samym, działając na podstawie art. 151 uppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, czyli skargę oddalił.