V SA/Wa 1618/15

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C. M. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... stycznia 2015 r. nr ... w przedmiocie oddalenie skargi na czynność egzekucyjną postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), w tym tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych, zero groszy) i tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy). Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącemu Cz. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym, w tym poprzez ustanowienie adwokata. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na opisane w komparycji niniejszego orzeczenia postanowienie Ministra Finansów. W dniu 29 lipca 2016 r. (data nadania) wyznaczony z urzędu pełnomocnik – adwokat A. M. wniosła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku 27 kwietnia 2016 r. Wniosła również o przyznanie wynagrodzenia oświadczając, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone. Rozpoznając wniosek należało zważyć, co następuje. Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718; zwanej dalej: p.p.s.a.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Obecnie obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), dalej: "rozporządzenie". Zgodnie z § 22 rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W myśl § 23, rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Wobec tego, stosownie do przepisu przejściowego w niniejszej sprawie należało ustalić należne adwokatowi wynagrodzenie w oparciu o przepisy obecnie obowiązujące. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna wynosi 480 zł. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej opłaty, w obu przypadkach, nie mniej niż 240 zł. W niniejszej sprawie adwokat reprezentowała Skarżącego w postępowaniu przed Sądem I instancji. Po wydaniu wyroku pełnomocnik złożyła w Sądzie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego w I instancji. Wobec tego, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 240 zł. Jednocześnie stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.