V SA/Wa 1618/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Matylda Arnold-Rogiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odrzucić skargę Pismem z 29 sierpnia 2017 r. H. sp. z o. o. z siedzibą w P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z [...] lipca 2017 r. nr [...], w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry. Zarządzeniem z 8 września 2017 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uiszczenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, wpisu sądowego w kwocie 400 zł. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 września 2017 r. (k. 45 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2017 r. poz. 1369 dalej: "p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 września 2017 r. Wobec powyższego ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu był 25 września 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu, co potwierdza udzielona w dniu 6 października 2017 r. informacja z Rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (k. 46 akt sądowych). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając w oparciu o art. 220 § 3 orzekł jak w sentencji.